เพราะต้องการหาเงินใช้หนี้ค่ารักษาพยาบาลของพ่อที่ตายจากไป 'พิมพ์อัปสร' นักศึกษาสาวปีสองที่ไร้หนทางออกจึงตัดสินใจเรียนรู้ที่จะเป็นเด็กเสี่ยจากเพื่อนสนิท(ปกชั่วคราว)

"ต่อให้วันหนึ่งเธอท้อง ฉันก็ไม่รับเป็นพ่อของลูกในท้องเธอหรอก!!"

ต้าหมิงอันแม่ทัพรักษาเมืองถูกราชโองการแต่งงานกับบุตรสาวของขุนนางที่เขาชังเข้าไส้ นางงดงามแล้วอย่างไร เขาไม่หลงกลเด็ดขาด!

'กู้จิวหรง' ถูกชายนิรนามพรากพรหมจรรย์ก่อนวันแต่งงานหนึ่งสัปดาห์ ด้วยมิอยากหลอกลวงว่าที่สามี นางจึงสารภาพความจริงทุกอย่าง แทนที่จะถูกทอดทิ้ง ตัวเอกผู้ยิ่งใหญ่กลับทะนุถนอมนางราวกับไข่ในหิน!

โดนปู่ตัดขาดไม่ให้ใช้นามสกุลเธอเลยจะไปเปลี่ยนไปใช้นามสกุลแม่เมื่อพายัพรู้เข้าหนูเรามาจดทะเบียนสมรสกันไหมแม้จะเพิ่งคบกันได้หนึ่งวันแต่เพราะคนมันรักอะเนอะพิมานาตอบตกลงทันทันของขวัญวันจดทะเบียนคือปืน

ของขวัญชิ้นสุดท้ายของพ่อคือความลับที่ซ่อนอยู่ในโลกเบื้องหลัง และทั้งหมดมุ่งมาที่ 'เขา' กฏข้อศูนย์ของมาเฟียที่เหนือกว่ากฏใด "---ผู้ที่ครอบครองกระสุนสัญญา...ผู้นั้นจะเป็นผู้นำสูงสุดของเหล่ามาเฟีย!"

พะพายถูกวิญญาณตนหนึ่งที่อ้างว่าเป็นแม่ของพระรองจากซีรีส์ที่กำลังดูอยู่ นำพาวิญญาณออกจากร่างแล้วนำมาเข้าร่างของหญิงสาวนางหนึ่งที่พึ่งจากไป เพื่อให้ได้ครองคู่กับหวังชิงเฟิงพระรองที่เป็นบุตรชายของนางเอง

“สำนักนี้ดูเหมือนจะรุ่งเรือง แต่แท้จริงแล้ว สำนักก็ปลอมเปลือก คนก็เก๊!”

เมื่อรักที่ให้ไปได้ค่าตอบแทนเป็นใบตั้งครรภ์ผู้หญิงของเขากลับมา ก็หย่าไปเลยสิคะ...รออะไร!? นับจากนี้ไปคุณก็เป็นแค่ 'ผัวเก่า!'

ไอเราก็นึกว่าเป็นนางเอกที่ไหนได้ดันเป็นนางร้ายที่กำลังจะตายอนาถ! หนทางเดียวคือรวบหัวรวบหางตัวร้ายผู้นั้นซะ! รูปก็งาม แผงอกก็ล้ำบึกสุดกร้าวใจ มาเถิดหนาพ่อทูนหัว เตรียมตัวหลงรักภรรยาของท่านเสีย!

ชื่อบุญรอดนี่ไม่ได้ได้มาเพราะว่าโชคช่วยนะ ตอนเด็กเกิดมาสำลักน้ำคล่ำเกือบตายก็รอดมาได้ สุดท้ายก็กลายมาเป็นคนเห็นผี พอโตมาก็ยังเจอผีทำให้เกือบตายแต่ก็รอดมาได้อีก ชื่อบุญรอดที่แม่ให้มานี่ใช้คุ้มจริงๆ

เป็นนักเขียนอยู่ดี ๆ ก็ดันทะลุมิติไปเป็นขันทีในนิยายตัวเองเสียอย่างนั้น ไปถึงก็ถูกเข้าใจผิดว่านางลวนลามบุรุษ และที่สำคัญคนผู้นั้นดันเป็นทรราชตัวร้าย

"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"

เป็นดาราฮันรยูของเกาหลีอยู่ดี ๆ ก็ดันมาเกิดเป็นองค์หญิงจากชิลลาที่ถูกจับตัวมาเป็นองค์ประกันในราชวังเต๋อโซ่วแห่งแผ่นดินจีนได้ยังไงเนี่ย!? แต่เมื่อหนีกลับร่างเก่าไม่ได้ก็ต้องอยู่สู้ให้เป็นอันดับหนึ่ง!

การเดินทางย้อนเวลา เธอต้องใช้ความสามารถที่มีเพื่อเอาตัวรอด - เอาเปรียบฉันเหรอ "อย่างได้ฝัน" ฆ่าหมูเหรอ "ฉันทำได้" ทำอาหารเหรอ "เอาสูตรไป" ชันสูตรศพเหรอ "ถ้าไม่เชื่อให้ฉันพิสูจน์"

เกิดใหม่ในโลกนิยายทำให้ฉันมีอิสระมากกว่าชาติที่แล้วที่ได้แต่นอนติดเตียงอยู่แค่โรงพยาบาล ถึงต่อให้ตอนนี้ฉันจะเป็นหนึ่งในหญิงคัดเลือกของจักรพรรดิร้ายกาจแต่ฉันก็จะใช้ชีวิตให้สุดเหวี่ยงไม่กลัวตายอีกต่อไป

ลูกสาวอย่างจิ่งเหมียนถูกแม่แท้ ๆ รวมหัวกับพี่สาวต่างแม่ผลักลงไปสู่นรก เมื่อเธอมีโอกาสกลับมาเกิดใหม่ เธอจะเลิกแยแสพวกเขาและใช้ชีวิตของตัวเองให้ดีที่สุด จากนี้ไปอย่าเอาคำว่าครอบครัวมากดหัวเธออีก!

ถึงฉันจะดูเป็นผู้หญิงที่แรง แต่เรื่องอย่างว่าฉันกลับอ่อนด้อยที่สุด ผิดกับเขาน้องรหัสของฉัน บนรอยยิ้มอันใสซื่อที่ใครๆต่างก็บอกว่าเขาช่างอินโนเซ้นส์ ใครจะรู้ว่าเขานั่นแหละซ่อนความร้ายกาจไว้ภายใต้รอยยิ้ม

เมื่อแพทย์ตัวท็อปต้องมาอยู่ในร่างชายขี้เหล้าเสเพล แถมคิดขายลูกเมียใช้หนี้อีก ทำให้เขาต้องหาเงินมาใช้หนี้ที่ตนไม่ได้ก่อ ขณะที่คิดจะใช้ความรู้แพทย์ ก็พบว่าการเป็นหมอในยุคราชวงศ์ต้าเว่ยไม่ง่ายอย่างที่คิด

ทำไมชีวิตตัวประกอบอย่างข้าที่คิดว่าจะอยู่ห่างจากตัวเอกทุกตัวถึงได้ไม่เป็นอย่างที่คิดเลยล่ะ ไหนกันชีวิตอันสงบสุขที่ข้าวาดฝัน พระเอก นางเอก นางร้าย เหล่าพระรอง นางรองทั้งหลาย พวกเจ้าช่วยไปมีปัญหาไกลๆที!