- 26
- 13.7K
- 141
- 0 (0)
“เธอคงรู้ว่าฉันอันตราย…หากมาเล่นด้วยกันมากไป อาจจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่” ฟีโอนีฮัมเพลงเบา ๆ ขณะก้าวเดินโดยไม่สนใจว่าสถานการณ์ตรงหน้าจะร้ายแรงแค่ไหน แม้ว่าคนตรงหน้าอาจจะอันตรายมากแค่ไหน…ในอนาคตอันใกล้นี้
“เธอคงรู้ว่าฉันอันตราย…หากมาเล่นด้วยกันมากไป อาจจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่” ฟีโอนีฮัมเพลงเบา ๆ ขณะก้าวเดินโดยไม่สนใจว่าสถานการณ์ตรงหน้าจะร้ายแรงแค่ไหน แม้ว่าคนตรงหน้าอาจจะอันตรายมากแค่ไหน…ในอนาคตอันใกล้นี้
เครื่องจักรสังหารของรัฐบาลอย่างเธอจู่ๆก็กลายเป็นเด็กมัธยมปลายโรงเรียนฟูรินซะงั้น ให้ตามหาความสุขของตัวเองงั้นหรอ ของแบบนั้นมันมีจริงที่ไหน ทั้งที่คิดแบบนั้นแต่เธอกลับได้เจอเขาอีกครั้งกันล่ะ...!
การสูญเสียที่มาพร้อมคำสัญญาที่เจ็บปวดได้ตอกย้ำถึงการมีอยู่ของชีวิตที่คงเหลือให้เดินหน้าต่อไป…อย่าใช้ความแข็งแกร่งเพื่อทำลาย แต่จงใช้มันเพื่อปกป้อง นั่นคือสิ่งที่ ‘ คาวาฮายะ ฟุยูเอะ ‘ ต้องแบกรับ
คำสัญญาที่ทั้งสองเคยให้ไว้ในอดีตยังคงเป็นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจไม่ให้ดำดิ่งเมื่อเจออุปสรรค และแหวนสีเงินที่สรรค์สร้างโดยหญิงสาวปริศนาก็เป็นสิ่งเดียวที่ชายหนุ่มอยากจะกลับบ้านอีกครั้งและอีกครั้ง
ย่าหยา นักเขียนสาวช่างฝันวัย22 เพราะฝนตกหนักและรถยนต์สตาร์ไม่ติดจึงหลบฝนที่บ้านหลังหนึ่ง ทว่า เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอมาอยู่ในร่างของหญิงสาวที่ชื่อ ย่าหยา อายุเพียง17 ในปี พศ.2431
"ทำไมข่าวที่ส่งมาถึงมีแต่เรื่องไร้สาระ นี่เธอทำงานยังไง" | "ก็พวกนี้มันไม่เคยทำตัวมีสาระ แล้วจะให้ฉันส่งอะไรกลับไปคะ? ปลาปักเป้าสักตัวมั้ย?"
ฉันจะเป็นทหารไปทำไมในเมื่อบ้านโครตรวย !!!! นอกจากจะเกิดมาเป็นขุนนางแล้วยังหน้าตาดีอีก เปย์ผู้สิคะเปย์ เปย์พี่วิกพี่ไวค่ะเปย์ แต่ขอโทษเถอะ นี่มัน 2000 ปีก่อนเนื้อเรื่อง
อยากยกระดับ? เจ้าก็จงสังหารให้มาก เพราะผู้ฝึก "เคล็ดสังหารเทพ" เดินได้เพียงเส้นทางโลหิตเท่านั้น!
'หลินลี่หมิง' เข้าพิธีแต่งงานกับ 'จ้าวเหว่ยหลง' เพื่อรักษาเกียรติของวงศ์ตระกูล แต่ทว่านางกลับเป็นได้เพียง 'ชายาตัวแทน' ของท่านอ๋องเท่านั้น เพราะสตรีที่ท่านอ๋องพึงใจคือพี่สาวที่หนีไป หาใช่นาง!
"ผมทำลายคุณเพื่อปกป้องครอบครัว... และจะผูกมัดคุณไว้เพื่อชดใช้" เมื่อ CEO ธงดำต้องจ่ายราคาของความอำมหิต รักแท้จึงเริ่มต้นจากความแค้นและความรับผิดชอบ
ไม่คิดฝันว่าเมื่อตายไปแล้วจะได้ไปพบเทพเจ้า ที่ให้โอกาสได้ย้อนเวลาอีกครั้ง แล้วคนรักของผมก็เลือกที่จะย้อนเวลาเพื่อไปแก้แค้นผมในชาติที่แล้ว
ภายใต้เงาความมืดแห่งรัตติกาล ดวงตาเธอส่องสว่างราวกับแสงดาวบนท้องฟ้า.. เค้าจ้องมองเธอ.. หัวใจวูปไหวเต้นรัว.. เธอผู้ยืนอยู่ใต้แสงจันทร์ ได้กลายเป็น "ดวงใจใต้เงาจันทร์" ของเค้าไปแล้ว...
“ฉันขอนายเป็นแฟนทุกวัน แต่นายก็ไม่เคยตอบรับฉันเลย ใจร้ายชะมัด..”
ไม่เคยคิดฝันมาก่อนในชีวิตว่าวันนี้จะมาถึง วันที่ฉันต้องมาใช้ชีวิตเป็นตัวละครของตัวเองที่เคยเบียวไว้สมัยม.ต้น!!! กรี๊ดดด พวกเธออย่าพูดนะยะ อย๊า ฉันขอโทษที่เคยเบียว ขอโท๊ษ!!!
ทุกคนมักมองเขาเป็นเจ้าห่วยสึนะเสมอยกเว้นเธอ ถึงแม้ตัวเธอจะไม่ชอบข้องเกี่ยวกับเขามากนัก แต่เธอก็มักปรากฎตัวเสมอในยามที่เขาต้องการ แบบนี้จะไม่ให้เขารักเธอได้ยังไงกัน
หนึ่งคมมีด แลกกับการได้จุมพิตเจ้า ...ข้าคิดว่ามันคุ้มค่า
ตัวแทนแห่งฟองสบู่จะลงทัณฑ์แกเอง!! ทุกคนไม่ต้องกลัว...เพราะว่าหัวใจของฮีโร่จอมดื้อรั้นคนนั้นจะต้องเป็น ของเธอในสักวัน! วะ ฮ่าๆๆๆ
ซาโต้ซังน่ะใจดี -- จริงๆนะ?
ภายใต้ม่านหมอกแห่งคำสาป...เมื่อมาคิมะได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในตัวตนใหม่ ความลับจากอดีตที่ซ่อนเร้นในเงามืดค่อยๆ ถูกเปิดเปิดเผยที่ละน้อย...แล้วใครเล่าจะกล้าเปิดประตูสู่ความลับที่ถูกปิดผนึก
"ที่นี่ที่ไหนกันไม่ใช่ว่าฉันกำลังนั่งอ่านนิยายอยู่หรอกเหรอโอ๊ย!ปวดหัวจัง!เอ๋!อย่าบอกนะว่าฉันทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่กำลังอ่านอยู่..เฮ้ย!"