สามปีที่ผ่านมา เธอรัก...หมดทั้งใจ ขณะที่เขาให้เธอเป็นได้แค่ตัวแทนของใครอีกคน

เมื่อถูกพี่สาวฝาแฝดช่วงชิงโชคชะตาไป 'ฉู่ลั่ว' ที่ทะลุมิติเข้ามาในนิยายจึงต้องเริ่มภารกิจทวงโชคชะตากลับคืนมา!

เสียงสุดท้ายของลมหายใจจะสิ้นเธอได้ยินคำสารภาพรักแต่มันสายไปแล้วเมื่่อลมหายใจสุดท้ายได้ดับลงไปพร้อมกับความอัปยศการหักหลังจากเพื่่อนสนิทและสามีผู้เป็นที่รักคำอธิฐานหนึ่งเดียวจึงทำให้เธอได้กลับมาอีกครั้ง

ในคืนอกหัก "เอวา" เดินโซซัดโซเซร้องไห้มายืนงง ๆ อยู่หน้าบาร์โฮสต์ชื่อดัง หล่อนเข้าใจผิดว่าคนตัวสูง หน้าตาดีอย่าง "รัน" คือโฮสเกิร์ลของร้านเลยเอ่ยปากด้วยใจพัง ๆ ว่า "คืนนี้พี่เหมา ไปกับพี่นะ"

จากตัวประกอบใช้แล้วทิ้งของนักเขียน สู่ตัวเอกที่อัพเกรดด้วยมิติช่องว่าง จะพระเอก พระรอง นางเอก นางรองดาหน้าเข้ามาเลย หลี่เลี่ยงหลิงคนนี้จะฟาดให้หมด แต่จะว่าไป...ตัวร้ายที่จับฉลากได้บทพระเอก ฉันขอนะ!!!

โลกใบนี้มันมืดมิด จนเรียกได้ว่าเป็นขุมนรกชั้นดี แต่จะเกิดอะไรขึ้นล่ะ หากวันหนึ่งมีแสงแดดอันอบอุ่นส่องแสงลงมายังความมืดเหล่านั้น...

ผมลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองย้อนเวลากลับมาในช่วงแรกของวันสิ้นโลก มิหนำซ้ำยังถูกระบบที่ไม่มีประโยชน์อะไรเกาะติดแถมบังคับให้ไปช่วยชีวิตพระเอกอีก!

เพราะคำว่า รัก ชื่อเสียง เกียรติยศ นางจึงแบกรับหน้าที่สตรีที่มีคุณธรรม เพราะคำว่าคุณธรรม นางจึงมีชะตากรรมที่เลวร้าย เมื่อสวรรค์ให้โอกาสอีกครั้งนางขอเป็นสตรีที่ไร้คุณธรรม

No other reason. Just… because of love.

ชายไร้เป้าหมายได้รับ 'ระบบร้านค้า' จากอนาคต แต่ต้องแลกด้วยการปกป้องจักรวาล! เขาต้องใช้ 'สมองอันชั่วช้า' และ 'การต้มตุ๋น' เพื่อเอาตัวรอดจากสาว ๆ จอมเพี้ยน! "ทำไมชีวิตฉันถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วย!"

เนื้อเรื่องดัดแปลงจาก มังงะ เรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน มาเป็นสไตล์ของผู้เขียนเอง กรุณางดดราม่า หากท่านไม่ชอบเรือนี้ และเนื้อหาในรูปแบบที่นำเสนอ

Kuroko no Basket: ผู้ทรงเกียรติ

นักแสดงสมทบ(n.) - ตัวประกอบตัวน้อยที่มีมาเพื่อการทำให้นางเอกหรือพระเอกเด่นชัดขึ้น หลักการบรรลุหน้าที่นอกเหนือจากไม่ตาย ก็มีเพียงเลี้ยงไม่โต

เมื่อนักการตลาดสาวธรรมดามาก ๆ คนหนึ่งต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหญิงสาวอายุ20 ในปี1975 แต่เรื่องนี้ไม่ทำให้เธอตกใจเท่าครอบครัวสามีที่ชั่วร้ายโอ้ย...ใครจะทนก็ทนไปแต่เธอจะไม่ทน..ต้องหย่าเท่านั้น!!!

จะให้ชินอ๋องที่สูงศักดิ์เช่นท่านคุกเข่าให้สตรีต่ำต้อยอย่างหม่อมฉันได้อย่างไร ขอเพียงท่านอ๋องมอบหนังสือหย่าและส่งหม่อมฉันออกทางประตูข้างเหมือนตอนรับเข้าวังอ๋องมาก็พอ

หนีตายมาเก้าเดือน เพื่อมาโดนพ่อของลูกเหยียบซ้ำคาเตียงคลอด

ในวันที่นางสูญเสียดวงตา เขาก็พาสตรีอีกนางมาหยามหน้า ในเมื่อฟ้าไม่ยุติธรรมสวรรค์ไร้เมตตาเช่นนั้นนางจะขอคืนชีวิตด้วยการยอมเขียนหนังสือหย่า พร้อมดื่มสุราพิษจากไปกลายเป็นเถ้าธุลีเพื่อคืนอิสรภาพให้แก่เขา!

สวรรค์เจ้าขาได้โปรดเห็นใจนางร้ายผู้แสนอาภัพเช่นข้าด้วยเถิด ชาตินี้ข้าไม่ขอเกียรติยศ ไม่ขอความรัก ขอเพียงชีวิตที่สงบสุข ได้โปรดประทาน ‘คนโง่’ ที่รูปงาม ว่านอนสอนง่าย และไม่มีพิษสง มาให้ข้าสักคนเถิด!