“หันปืนเข้าหาเมีย มึงเป็นผัวประสาอะไรวะ” “ผัวที่เมียอย่างมึงชอบบอกหย่าผัววันละร้อยล้านรอบอย่างมึงนี่ไง”

หลี่ชิง โอเมก้าหนุ่มได้มีโอกาสใช้ชีวิตอีกครั้งในร่างของตัวประกอบที่มีบทแค่ 19 บท เขาดีใจที่โลกนี้มีแค่เพศชายและหญิง แต่ทำไมคนรอบตัวกลับบอกว่าเขามีกลิ่นลาเวนเดอร์ซึ่งคือกลิ่นเดียวกับร่างเดิมในชีวิตก่อน

เมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อนชายผู้หนึ่งได้ทำการสร้างสุดยอดขุมพลังขึ้นมาเพื่อปกป้องดาวเคราะห์ที่เขาอาศัยอยู่จากภัยพิบัติก่อนที่ตนเองจะสลายไป และเมื่อตื่นขึ้นมาในปัจจุบันก็พบว่าทุกอย่างก็กำลังจะชิปหายอีกแล้ว..

เธอผู้คิดว่าคงไม่มีผู้ชายคนไหนเลือก และเขา ผู้บอกว่างานยุ่งจนไม่เคยวางแผนอนาคตกับใคร ความสัมพันธ์ของมนุษย์เงินเดือนผู้บ้างาน เป็นได้ทุกอย่าง.....ยกเว้นเป็นแฟน

หลิงชิงย้อนเวลากลับมาตอนวัยมัธยม ก่อนที่เขาจะเดบิวต์ และก่อนที่ทุกอย่างจะพังลง เพราะถูกบริษัทยกเลิกสัญญา ครั้งนี้เขามาพร้อมกับระบบปากดีอย่างกูตู ที่พร้อมจะช่วยเขาให้เป็นดาวเด่นในวงการบันเทิง!!

“เขาเคยเป็นศัลยแพทย์ที่ต่อชีวิตให้คนไข้นับไม่ถ้วน...แต่กลับไม่มีใครยื้อชีวิตเขาไว้ได้”

ความรู้สึกที่ถูกทะนุถนอมไว้กลางฝ่ามือ...นั่นคือสิ่งที่นิลพัทมอบให้ปิ่นมาลา

นางก้าวลงจากหุบเขาในคราบนักดนตรีตาบอดเพื่อทวงหนี้เลือด ท่ามกลางวังวนอำนาจและเล่ห์กล นางต้องเลือกระหว่างความแค้น หรือความรักของราชครูหนุ่ม ผู้ซึ่งอาจเป็นเพียงหมาก และความจริงปลายทางอาจโหดร้ายเกินรับไหว

คำโปรย... "แอบรักเขา…ทั้งที่รู้ว่าเขาเป็นของใคร เก็บทุกความรู้สึกไว้เงียบ ๆ เพราะไม่อยากเป็นคนทำลายความรักของเพื่อน แม้หัวใจจะปวดร้าวทุกครั้งที่ต้องห้ามมันไว้ก็ตาม..."

บุษบาจันทร์ยิ้มดีใจอีกครั้งเมื่อชีวิตของเธอต้องจบลงเพราะโรคร้ายในความโชคร้ายที่เข้ามาก็ยังมีความโชคดีที่มีโอกาสได้เกิดใหม่อีกครั้ง  เป็นอู๋ซินอี๋แห่งเมืองเหยาตง