ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

ชีวิตของ กล้วย มนุษย์เงินเดือนแสนธรรมดาที่ดวงซวยขั้นสุด ในทุกวันไม่เคยไม่มีเรื่องเรียกได้ว่าเหมาะกับนิยาม 'เกิดแต่กับกู' และชีวิตของกล้วยดูจะวุ่นวายมากขึ้น....เมื่อได้พบกับคนข้างห้องที่ไร้มารยาท

อุตส่าห์เปลี่ยนตัวเองเป็นนายเฉิ่ม "อากาศธาตุ" ประจำบริษัท เพราะขยาดปัญหาถูกลวนลามจากที่ทำงานเก่า เคราะห์ซ้ำดันเผลอไปมีอะไรกับเจ้านายใหม่ ไม่พอยังมีเจ้าถั่วงอกน้อยเป็นพยานบุคคลอีก!

“ฉันขอนายเป็นแฟนทุกวัน แต่นายก็ไม่เคยตอบรับฉันเลย ใจร้ายชะมัด..”

"อากงก็มาจากเมืองจีนเหมือนกัน ทำไมเราไม่รวยแบบพวกนั้นบ้างล่ะ" เป็นคำถามจาก 'ธารณ์' ถึงอากงผู้ล่วงลับที่อยู่ในรูปบนฝาบ้าน วันนึงเขาตื่นมาและพบว่าได้ย้อนเวลากลับไปในปี1960 พร้อมกับระบบเอไออัจฉริยะ!

หลังรู้ว่าตนถูกเพื่อนรักและแฟนหนุ่มหักหลังเขายังคิดจะทำร้ายเธอ เธอจึงสู้ให้ตนรอดขณะหนีดันถูกรถชนกลางสายฝนในฤดูหนาวตื่นมาอีกทีก็พบว่าตนอยู่ในร่างบุรุษเพศทั้งยังถูกเข้าใจว่าเป็นปีศาจ

"เมื่อสตรีมเมอร์ผู้รักการอยู่กับหน้าจอต้องมา พบกับสาวเจ้าของร้านขนมผู้น่ารัก ความต่างของโลกทั้งสองกลับทำให้หัวใจของพวกเขาเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน"

เรื่องอื่นมักจะมีตัวเอกทำงานหนักจนตายแล้วหลุดเข้าร่างตัวร้ายในนิยาย เคยคิดบ้างมั้ยว่าตัวร้ายอย่างฉันลำบากแค่ไหนที่ต้องหลุดออกมาทำงานหนักแทนมัน อิโง่

เจ้านายเฮงซวยมีอยู่ทุกที่! แต่ ‘อาชิระ ปารมี’ เอาตัวรอดได้อย่างดีด้วยการใช้ ‘ศิลปะการอยู่ร่วมกับเจ้านายเฮงซวย!’

เพราะคำทำนายเขาจึงต้องหาคนที่จะมาเป็นคู่ที่จะช่วยให้เขาพ้นจากความซวย ซึ่งคำทำนายของหมอดูมันดันตรงกับบอสเขาส่วนหนึ่ง และอีกส่วนหนึ่งคือรอยสักพระจันทร์เสี้ยวในร่มผ้าที่เขาต้องหาวิธีดูมันให้ได้นี่สิ

ชาติก่อนคือบัลลังก์ ชาตินี้...คือชีวิตที่ต้องดิ้นรน อดีตรัชทายาทผู้สิ้นชีพ สู่ "หมิงหยวน" เด็กบ้านนอกผู้มีสติปัญญาเหนือใคร ชาตินี้เขาหวังเพียงจะได้พบใครสักคน ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุข และอยู่เคียงข้างกัน…

ในวันที่ต้องรักอกหักโดนแฟนนอกใจนั่งฟูมฟายอยู่ป้ายรถเมล์อย่างสิ้นหวัง ได้เจอคนใจดีมานั่งปลอบทั้งยังทิ้งเสื้อสูทตัวใหญ่ไว้ให้ดูต่างหน้า ชายปริศนาคนนั้นถูกตั้งชื่อว่า"คุณวันใหม่"

" กูชอบน้องสาวมึงขอจีบนะโว้ยไอ้ภูมิ !! หัวหน้าแก๊งคิงส์วิศวะบอกรุ่นน้องปี 3 ในกลุ่ม "อย่ายุ่งกับน้องผมเลยพี่ต้นน้ำปล่อยยัยพรีมไปเถอะครับ" สาวเนิร์ดเรียนแพทย์ปี 3 อยู่เชียงใหม่ฝาแฝดของชลภูมินั่นเอง..

พี่ไทม์ : “อายุแค่สิบแปด ริจะมีผัว?” หนูน้ำผึ้ง : “อือ อยากมีผัว…ยิ่งผัวรวย ๆ เป็นเจ้าของสวนทุเรียนยิ่งชอบ”

ชีวิตเลขาไม่ง่าย โดยเฉพาะเลขาของผัวโบ้ที่คัฟเวอร์เป็นหมาบ้าเมาน้ำลาย “ใครก็ได้เอาไอ้สันดานนี่ไปเก็บที”

“ฉันคิดถึงเธอ คิดถึง คิดถึงจะบ้า” มือที่จับข้อมือคลายลง ซามาเอลเลื่อนไปจูบฝังรอยตามลำคอและบ่า เอริลจึงพยายามดันอกเขาออกไปแต่เหมือนดันกำแพง ยิ่งเขาเลื่อนจูบลงไปเรื่อย...

ตามนิยายก็รู้ว่าถูกเนรเทศไปชายแดน แต่เหคุใดข้าจึงท้องครรภ์มังกรด้วยด้วย ท่านเทพช่วยตอบข้าทีเจ้าค่ะ

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

อัลฟ่าใจร้ายคนนั้นบอกชัดว่าฟีโรโมนของปั้นแป้งมีกลิ่นเหม็นสกปรกไม่ต่างจากกลิ่นหนูตกท่อ! แล้วใครจะกล้าหอบลูกไปให้อัลฟ่าใจร้ายคนนั้นรับผิดชอบกันล่ะ

หน้าที่ของเธอคือกำจัดวิญญาณคำสาป... แต่เธอกลับเลือกที่จะปกป้องวิญญาณที่อันตรายที่สุดไว้ด้วยชีวิต เพื่อเดิมพันกับโชคชะตาและโลกทั้งใบ