หายจากกันไปตั้งหลายปี ใครจะคิดว่าวันนี้จะได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง "น้องอังกูล น่าตาเหมือน คุณอัครา เลยนะคะ นี่ถ้าไม่บอก คิดว่าเป็นพ่อลูกกันเสียอีก" "ขอโทษนะครับ แต่ผมยังไม่เคยมีลูก"

จากคุณหนูที่มีทรัพย์สิ้นไร้ที่สิ้นสุด สู่การเกิดใหม่เป็นกวางเรนเดียร์สีส้มที่ไม่มีแม้แต่หลังคาบ้านดีๆ อยู่ ยุคอนาคตที่เขาไม่รู้อะไรเลยนอกจากความทรงจำในหัวและเงินในบัญชีที่แทบจะติดลบ คานาเล่จะบ้าตาย!

ในเมื่อนางเอกไม่สู้คน เช่นนั้นตัวประกอบ​เช่นข้าก็จะขอประมือเอง

ในวันที่เขาแม่ง...โคตรจะรักเธอฉิบหายเลย

การผจญภัยสุดบัดซบของโลวและผองเพื่อน ในโลกกว้างที่งดงามเกินบรรยาย แต่ทุกก้าวกลับแลกมาด้วยบาดแผล และบทเรียนราคาแพงที่พวกเขาเมินไม่จ่าย

แรกเริ่มเดิมทีเขาทั้งโกรธทั้งเสียหน้าที่โดนลบเหลี่ยมลูบคม แต่งงานกับอีกคนแต่กลับได้อีกคนมานอนร่วมเตียงในคืนเข้าหอ หญิงสาวที่มีฐานะต่ำสุดในบ้าน ไม่ต่างจากคนรับใช้ แต่ถูกเรียกว่าเป็นทายาทอีกคนของตระกูล

หนิงอ้ายแค่เผลอสงสารในจุดจบของนางร้าย กลับต้องกลายมาสวมบทนางร้ายในนิยายเสียเอง นางร้ายที่วางยาปลุกกำหนัดพระเอก นางร้ายที่เป็นบุตรสาวตัวปลอม "ข้าถูกยัดเยียดบทนางร้าย !"

นักศึกษาพยาบาลปีสี่กระโดดหน้าต่างหนีพวกชายโฉด แม้รักษาพรหมจรรย์ไว้ได้แต่พอตื่นอีกทีกลีบต้องมีสามีพิการเขาคือแม่ทัพที่แสนเย็นชาตกลงว่านางโชคดีหรือร้ายกันแน่

วันหนึ่งหลินฮวาล่วงรู้ลิขิตสวรรค์ว่าตัวเองจะถูกกบฏฆ่าตาย นางจึงตัดสินใจบอกฮ่องเต้เรื่องซุนกั๋วกงก่อกบฏ ทว่านางประเมินความฉลาดของฮ่องเต้ไว้สูงเกินไป เพราะเขาฟังไม่เข้าใจแล้วชวนนางขึ้นเตียงอย่างเดียว!

‘รู้ตัวเมื่อสาย คงมีเพียงป้ายวิญญาณที่รอให้อภัย’

ณภัทร อาจารย์ผู้สอนประจำมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ที่ประสบอุบัติเหตุถึงแก่ชีวิต ทำให้ต้องเข้าไปอยู่ในยุคโบราณ ในร่างเด็กชายวัยหกปีนามว่าเว่ยชิงหลง

จะเป็นอย่างไร เมื่อชายหนุ่มสองคน ที่นิสัยต่างกันสุดขั้ว ต้องมาอยู่ห้องพักห้องเดียวกัน เรียนมหาลัยเดียวกัน เรียนคณะเดียวกัน แถมยังหน้าตาคล้ายกัน…จนทุกคนจำสับสนกันไปหมด (คงต้อง…จิ้นกันดูแล้วล่ะ!)

พระเอก ชื่อ แบ็คยูซอล ได้ทะลุมิติไปในเกมเพื่อหาจุดจบของเกมที่แท้จริง~~ แปลต่อจากมังงะ เกือบตอนล่าสุด เพราะมังงะแมร่งตัดเยอะไป [[ปล.แอดไม่ชอบ]]

ในวันที่รู้ว่าเขาเข้าหาเธอเพราะชอบพี่สาว ก็เป็นวันที่เธอ...รักเขาหมดใจ

ในเมื่อได้ข้ามมิติมาเป็นนางร้ายทั้งที ก็ขอทำตัวร้ายๆให้แก๊งตัวเอกหงายเงิบไปเลย ให้มันรู้เสียบ้างว่านางร้ายอย่างข้าต่างหากที่จะเป็นตัวละครเด่นอันดับหนึ่งในนิยาย!

เหตุเพราะพี่สาวไม่ต้องการงานแต่งนี้ เสิ่นเยว่หรานจึงต้องเข้าพิธีแต่งงานแทน แต่ทว่า... สามปีต่อมาพี่สาวกลับมาเยือนหน้าประตูจวน อ้างว่างานแต่งนี้เป็นของตน

เอเลนลืมตาขึ้นมาในสถานที่ใหม่ เขาได้พบกับเด็กชายฝาแฝดที่น่ารักและเป็นเด็กดี นอกจากนี้ยังมีหนี้ก้อนใหญ่จากอดีตสามีที่หนีไปด้วย แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจมากกว่านั้นคือใบหู เขาเป็นเอลฟ์!

ถูกส่งตัวข้ามมิติมาอยู่ในโลกคู่ขนาน ทั้งยังเป็นยุคโบราณ พร้อมทองคำติดตัวเพียงก้อนเดียว แต่ถึงเช่นนั้น // พระองค์ชายเทพ : นายมาชนฉันด้วยเหตุใด ; คามิน : คุณพ่อบอกว่าเป้าหมายมีไว้พุ่งชน

ข้าขี้เกียจแล้วมันจะทำไม! ข้าอยากปลูกต้นยาเลยแล้วมันหนักหัวใคร!!! คนเราจำเป็นต้องปลูกแต่ผัก ผลไม้แล้วก็สมุนไพรหรือไง ข้าไม่อยากเหมือนคนอื่นที่ต้องมานั่งปรุงยาที่ละหม้อ ข้าพอใจจะปลูกแบบนี้แล้วมันทำไม!!

ถ้าจะอยู่ด้วยกัน อย่าแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ อย่าแสดงตัวออกนอกหน้าว่าเป็นอะไรกัน อย่างี่เง่าเพราะฉันไม่ชอบ คำพูดของฉันถือว่าเป็นสิทธิ์ขาด ห้ามแย้ง ห้ามเถียง ห้ามดื้อ