นักฆ่าสาวอย่างเธอที่กำลังต่อสู้กับการตามล่าขององค์กร รู้ตัวอีกทีก็มาโผล่ที่ไหนไม่รู้

ทะลุมิติมาทั้งทีดันกลายเป็นองค์หญิงตกอับที่ถูกเฉดหัวไปอยู่ท้ายวัง แถมคนรักก็มาตีตัวออกห่าง อยู่ท่ามกลางเหล่านางร้ายนางอิจฉาทั้งหลายที่คอยแต่รุมรังแก นี่มันวังหลวงหรือสมรภูมิรบกันแน่ !

“ขอให้น้ำตาหยดนี้…แทนคำอำลา” ยามรักจริงนั้น นานเพียงใดก็ไม่ช้า เหนื่อยเพียงใดก็ไม่ท้อ ก็ย่อมจะผ่านวันต่อ ๆ ไปได้เช่นกัน

เมื่อนักเขียน..ต้องเข้ามาใช้ชีวิตในนิยายแนวทะลุมิติที่เกิดดังเปรี้ยงปร้างขึ้นมาในชั่วข้ามคืนของตัวเอง ทางรอดนั้นง่ายมาก แต่ดันพลาดตั้งแต่ต้นเรื่อง !

ถ้าได้เกิดใหม่อีกครั้ง...เธอจะไม่รักเขา เธอจะเกลียดเขาและเธอจะไม่อ่อนแอ

สามีพิการเป็นคนเดียวที่รักนางจนหมดหัวใจ แต่เขาโดนทำร้ายต่อหน้าต่อตาจนตายจาก ชาตินี้ข้าขอถวายชีวิตปกป้องเขา ไม่ว่าผู้ใดกล้าแตะต้องสามีข้า มันผู้นั้นต้องกลับไปร้องหาบิดาที่นรก!!

ห่าเอ้ย!!อะไรวะเนี่ย จากเสือชัยผู้เกรียงไกรตำรวจยศใหญ่ยังจับกูไม่ได้ ลืมตาตื่นขึ้นกลับมีไอ้เหี้ยที่ไหนก็ไม่รู้มาตบหน้ากู ด่ากูว่าไอ้ขี้ครอก มึงสิขี้ครอกไอ้ฉิบหาย!!

ไม้ประดับแล้วอย่างไร ต่อไปข้าจะเฉิดฉายให้เห็นเป็นบุญตา

“นักแสดงที่รับบทตัวร้ายตัวขี้อิจฉา ต่อให้ตายไปแล้วเกิดใหม่ก็หนีไม่พ้นบทนี้สินะ” นี่คือความคิดแรกของ ‘หวังเหยียนเล่อ’ ในร่างของ ‘ฮั่วเหิงเยว่’ สตรีที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเย่อหยิ่งที่สุดในแคว้นหยาง

อ๋องสารเลวคิดจะเข้าหาท่านแม่ ทำลายครอบครัวของนางอีกครั้ง เซียวเอ๋อร์ไม่ยอม ! ส่วนญาติผู้น้องไร้มโนธรรมคนนั้น หากอยากเป็นพระชายานัก เซียวเอ๋อร์จะช่วยสนับสนุนเต็มที่ รับไปสิ...วาสนาที่เคยเป็นของนาง

เมื่อนางร้ายได้โอกาสรู้ความจริง ว่าเรื่องราวของตนนั้นเป็นเพียงแค่นิยายเล่มหนึ่ง แต่เมื่อนางคิดว่าทุกอย่างมันจบแล้ว นางก็ได้โอกาสแก้ตัวใหม่อีกครั้ง! และครั้งนี้มันจะไม่เหมือนเดิมอีก!!

บุตรชายคนโตที่ถูกรังแกจากน้องสาวและน้องชายต่างแม่จะฝ่าฝันอุปสรรคและทวงคืนสิทธิ์ของตัวเองกลับมา เขาจะไม่ยอมให้ตัวเองโดนรังแกอีกเด็ดขาด

วิศวะสาวปีสามข้ามมิติเวลามาพร้อมความสามารถจากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ทว่ากลับได้เป็นคุณหนูรองที่บิดาทอดทิ้งให้เติบโหญ่ในดินแดนรกร้างห่างไกล ซ้ำยังถูกลากตัวไปอภิเษกกับรัชทายาทที่ไม่เคยพานพบด้วยความจำใจ!

เรื่องมันมาจากคนข้างห้องมีอะไรกันทุกคืนจนเขาต้องช่วยตัวเองจนวันหนึ่งเมื่อเพื่อนรักมาที่ห้องด้วยความเมาของทั้งคู่จึงทำให้เพื่อนสนิทกลายเป็นคิดไม่ซื้อเขาจึงถูกเพื่อนรักข่มขืนเพราะห้องข้างๆเป็นเหตุแท้ๆ

เว่ยชีเยว่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางรองที่แสนโง่งม ในนิยายของตัวเองหลังเธอสิ้นอายุขัยในวัยเบญจเพส ทั้งๆ ที่พยายามหลีกเลี่ยงพวกตัวเอกเพื่อเปลี่ยนแปลงเส้นเรื่อง ทว่ากลับกลายเป็นพัวพันไม่สิ้นสุด

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อคาเกโนะ มิโดรุ ไม่มาเกิดใหม่แล้วลัทธิสามารถฟื้นคืนชีพเทพมารเดียโบรอสได้สำเร็จแต่ซิดที่ไม่มีวิญญาณของมิโดรุกลับชาติมาเกิดเขาได้เข้าไปสู่กับเทพมารเดียโบรอสแล้วก็ได้ตายลง

ยังไม่ทันได้ใช้เงินจากการทำงานหามรุ่งหามค่ำ ไข่มุกก็ทะลุมิติมาอยู่ในนิยายพร้อมกับมีระบบนางร้ายไร้สมองเสียแล้ว แต่เพราะมีมนุษยธรรมเกินไป พระเอกที่ควรจะเกลียดนาง กลับมองว่านางเป็นคนมีเมตตาเสียอย่างนั้น

“วายุ... มันไม่ชอบผู้หญิง มันเป็นเกย์”

ในเมื่อสกุลลู่ทอดทิ้งนางเพียงเพื่อเชื่อคำของนักพรตนั่น เช่นนั้นหากวันหนึ่งนางจะทอดทิ้งคนสกุลลู่บ้าง ก็อย่าหาว่านางอกตัญญูแล้วกัน