“เธอคงรู้ว่าฉันอันตราย…หากมาเล่นด้วยกันมากไป อาจจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่” ฟีโอนีฮัมเพลงเบา ๆ ขณะก้าวเดินโดยไม่สนใจว่าสถานการณ์ตรงหน้าจะร้ายแรงแค่ไหน แม้ว่าคนตรงหน้าอาจจะอันตรายมากแค่ไหน…ในอนาคตอันใกล้นี้

ก็ได้ยินมาบ่อย ๆ ว่าถ้าได้คนแบบยามาโมโตะ ทาเคชิ เป็นแฟนคงจะโชคดีมาก ๆ เรื่องนี้เขาเห็นด้วย (yamamoto x oc)

สลอธก็แค่ต้องการความสงบในการนอน แต่น้องชายที่อยู่บ้านข้างๆ ขยันสร้างเรื่องเสียเหลือเกิน ทั้งเสียงระเบิด เสียงปืน และอีกมากมาย... ปล่อยสลอธไปนอนเถอะ

หลังจากกลับชาติมาเกิดใหม่ เขาก็ตั้งใจเอาไว้ว่าจะใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย และนำความรู้จากชาติก่อนมาใช้ในชีวิตประจำวัน แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขาไม่ต้องการ ก็คือการที่ท่านแม่ทัพคนนั้นชอบมาป้วนเปี้ยนอยู่กับเขา..

เจ้าจงฝึกฝนให้หนัก ส่วนข้าแค่อยากนอนเล่น… แต่ทำไมข้าถึงเก่งกว่าล่ะ?

ร้านอาหารหอมบุปผา เปิดทำการแล้วเจ้าค่ะ พร้อมด้วยอาหารร้อนๆ กลิ่นหอมอบอวล และเรื่องราวของหัวใจที่ได้เริ่มต้นขึ้น

ชีวิตใช่ว่าจะมีได้ง่ายๆ เพราะงั้นถ้าได้มีแล้ว ดูแลชีวิตของคุณให้ดีล่ะ :)

ทำไมต้องย้อนเวลาทุกครั้งที่เพื่อนร่วมรุ่นตายด้วยฟระ?! และทำไมคนที่จะตายถึงเป็นพวกเอ็ง 5 คนตลอดวะเนี่ย!? แต่ในที่สุดก็ช่วยให้คน 4 คนรอดตาย มันควรจะจบ ถ้าไอ้ฟุรุยะไม่โดนยิงตาย! " ไอ้งั่งหัวทองเอ๊ย! "

เครื่องจักรสังหารของรัฐบาลอย่างเธอจู่ๆก็กลายเป็นเด็กมัธยมปลายโรงเรียนฟูรินซะงั้น ให้ตามหาความสุขของตัวเองงั้นหรอ ของแบบนั้นมันมีจริงที่ไหน ทั้งที่คิดแบบนั้นแต่เธอกลับได้เจอเขาอีกครั้งกันล่ะ...!

"รู้ใช่ไหมว่าเธอคือคนของฉัน" "รู้สิ" "งั้นรู้ใช่ไหม ว่าฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป ต่อให้เธอจะหนีไปสุดขอบโลกหรือจะตายหนีไป ฉันก็จะตามเธอกลับมาไม่ว่าจะนรก" "ทำไมไม่เป็นสวรรค์" "เพราะเราเป็นคนเลวไงที่รัก"

คำสัญญาที่ทั้งสองเคยให้ไว้ในอดีตยังคงเป็นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจไม่ให้ดำดิ่งเมื่อเจออุปสรรค และแหวนสีเงินที่สรรค์สร้างโดยหญิงสาวปริศนาก็เป็นสิ่งเดียวที่ชายหนุ่มอยากจะกลับบ้านอีกครั้งและอีกครั้ง

นางก้าวลงจากหุบเขาในคราบนักดนตรีตาบอดเพื่อทวงหนี้เลือด ท่ามกลางวังวนอำนาจและเล่ห์กล นางต้องเลือกระหว่างความแค้น หรือความรักของราชครูหนุ่ม ผู้ซึ่งอาจเป็นเพียงหมาก และความจริงปลายทางอาจโหดร้ายเกินรับไหว

เธอตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กสาวที่หน้าเหมือนกับเธออย่างกับแกะ แต่สิ่งที่ต่างออกไปนั้นก็คือที่นี่คือโลกในอนาคต โลกที่เพิ่งผ่านพ้นสงครามโลกมาห้าร้อยปี โลกที่การปลูกผักและทำอาหารล้าหลังอย่างที่สุด

วาดชีวา นักศึกษาไอทีสายกินเกิดใหม่ในร่างของเกอหนุ่มเจ้าของนัยน์ตาเศร้า เกอคนนี้เพิ่งแต่งเข้ามาในจวนเจ้าเมืองที่มีอาถรรพ์เมียตายหมด ไม่ว่าจะฮูหยินเอก หรืออนุ แม้แต่บ่าวอุ่นเตียงก็ยังไม่เหลือ!

ไม่เคยคิดฝันมาก่อนในชีวิตว่าวันนี้จะมาถึง วันที่ฉันต้องมาใช้ชีวิตเป็นตัวละครของตัวเองที่เคยเบียวไว้สมัยม.ต้น!!! กรี๊ดดด พวกเธออย่าพูดนะยะ อย๊า ฉันขอโทษที่เคยเบียว ขอโท๊ษ!!!

ดีไซเนอร์สาวถูกเชิญไปที่คฤหาสน์ของตระกูลแฟนทอมไฮฟ์เพื่อร่วมงาน แต่ทว่าอุปสรรคเดียวที่เธอมีก็คือเธอดันเป็นลูกครึ่งเทวดาผู้มีตัวตนตรงกันข้ามกับซาตานอย่างพ่อบ้านปีศาจเซบาสเตียน

แวมไพร์ไม่ถูกกับหมาป่า เช่นเดียวกับหมาป่าที่ไม่ถูกกับแวมไพร์ เอลีอานน่าและไอรีน่า คิดว่ามันเป็นเรื่องตลกที่สุดตั้งแต่พวกเธอเกิดมา...จนกระทั่งวันนั้น

"แผนผังเส้นชัยน่ะ เฮามองเห็นมันหมดแล้ว... ไปกันเลย ระบบ!" "เมื่อโอตาคุวัย 16 ตายแล้วเกิดใหม่เป็น 'ทามาโมะ ครอส' พร้อมระบบโกงที่ทำให้เขาเทรนตัวเองได้เหมือนในเกม!"

โลกใบนี้น่ะ....มีความยุติธรรมอยู่จริงๆน่ะเหรอ? โลกเบื้องบนปิดตา โลกเบื้องล่างปิดใจและมีเพียงเธอ -- ที่ยังเฝ้ามองท้องฟ้าที่ไม่มีพระเจ้าอยู่บนนั้น