คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

เมื่อแรกเจอท่านมิเคยสนใจข้า แลทำไมตอนนี้ท่านถึงได้กลับมาหึงหวงข้าเยี่ยงนี้เล่าท่านพี่

ขอข้าเป็นสตรีธรรมดาผู้หนึ่งเถิด แต่แล้วเมื่อนางเข้าใกล้เขามากเท่าไร เบื้องลึกของนางยิ่งถูกปลุกกระตุ้นจนไม่อาจจะต้านทานมันเอาไว้ได้ ตัวตนอีกด้านหนึ่งของนางที่ไม่อยากเป็น พลันหวนกลับมาทวงแค้นที่ควรชำระ

ถูกหักหลังจากคนที่ไว้ใจแม้จะเจ็บแค่ไหนก็ยังนิ่งได้ “ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่กูรู้จักพวกมึง เป็นไปได้ถ้ามีโอกาสเจอกันข้างนอกไม่ต้องทัก ยิ่งทำเป็นไม่รู้จักกันได้ยิ่งดีกูไม่อยากปืนลั่น เข้าใจนะครับ”

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

เขารักเธอในวันที่ไม่กล้าปล่อยมืออีกคน

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!