ยายตัวร้ายที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าทำชีวิตเขาบันเทิงแน่ เรื่องอะไรจะปล่อยให้หลุดมือ

ผู้ชายเห็นแก่ตัวที่วิ่งหนีกิ๊กเบอร์หนึ่งเบอร์สองของตัวเองมาหลบด้านหลังของฉันเพื่อให้ช่วยรับความซวยในวันนั้น แต่ใครจะไปคิดว่าไอ้คนเฮงซวยนี่จะเป็นบอสของฉันน่ะ!

ในชาติภพเดิม 'หลินเวย' คือนักพฤกษศาสตร์อัจฉริยะผู้ทุ่มเททั้งชีวิตให้กับงานวิจัยจนร่างกายรับไม่ไหว ล้มฟุบคาแปลงทดลอง

เขา...เริ่มต้นด้วยรักจอมปลอมสู่กรรมตามสนองเล่นงานจนแทบขาดใจตาย "เราหย่ากันเถอะค่ะ"

“เธอน่ารักขนาดนั้น ฉันจะอดใจยังไงไหวเล่า” “ก็ยังอดมาได้ตั้งปีกว่านี่คะ” นับดาวทำปากยู่ “โธ่ หนูเล็ก” ปรมะหัวเราะ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สาบานเลยว่าเธอไม่รอดมือฉันตั้งแต่คืนวันแต่งงานแน่”

ในอดีตเธอทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว..ก่อนที่จะรู้ว่าทั้งหมดนั้น 'ปลอม'

เมื่อจู่ๆฉันก็ดันหลุดเข้าไปอยู่ในนิยายเล่มโปรดของเพื่อนสนิทซะงั้น! แถมยังต้องมาอยู่ในร่างของ“เลดี้ซอมบี้”ตัวร้ายผู้ถูกสาปอีกต่างหาก!?เอ๊ะ!แบบนี้ฉันจะต้องทำยังไงไม่ให้ถูกจับได้ว่าเป็นซอมบี้กันล่ะเนี่ย!

เมื่อนางร้ายอย่างเธอถูกสั่งย้ายให้ไปทำงานที่แผนกนางเอก เรื่องราววายป่วงจึงเกิดขึ้น อะไรที่นางเอกควรจะทำ เธอไม่ทำสักอย่าง อะไรที่ไม่ควรทำ เธอก็เล่นทำมาหมดแล้ว แต่เธอเชื่อนะว่าเธอทำหน้าที่นี้ได้ดี!!

“อัยย์ไม่ยุ่งกับคนคุยเพื่อน” “…พี่ไม่ได้ชอบเพื่อนเธอ แต่พี่ชอบเธอ” อยู่ๆคนที่ปฏิเสธกันเมื่อสามปีที่แล้วกลับมาบอกว่า ‘พี่ชอบเธอ’ เธอควรจะรู้สึกยังไง?

20 ปีแห่งการหลบหนีและความเจ็บปวด หล่อหลอม “คีริน” ให้กลับมาในฐานะหญิงสาวผู้ทรงอิทธิพลพร้อมแผนการแก้แค้นตระกูลที่ทำลายครอบครัวเธอจนพังพินาศ ทุกก้าวของเธอคือเกมอันแยบยลเพื่อทำลายศัตรูให้สูญสิ้น…

“คุยกับผู้ชายคนอื่นหน้าระรื่น ไม่กลัว 'ผัวเก่า' จะไม่พอใจเหรอ!”

"ท่านแม่ บ้านเราจนนัก ข้าต้องขยันเก็บขยะมาเผื่อแผ่ท่านนะขอรับ" ท่านแม่ได้แต่ปาดน้ำตา ลูกรักของที่เจ้าเก็บมาน่ะมูลค่ามันซื้อได้ทั้งเมืองหลวงแล้ว

ถึงตัวผมจะชอบการอ่านนิยายขนาดไหน ก็ไม่จำเป็นต้องส่งผมมาเกิดใหม่เป็นตัวประกอบในโลกนิยายแบบนี้เลยครับ แล้วผมควรจะใช้ชีวิตยังไงเมื่อรู้ตัวว่ามาเกิดเป็นตัวประกอบ พร้อมของแถมที่ไม่คาดฝันแบบนี้

"ถ้าดิวไม่ชอบพี่แล้ว พี่จะเป็นคนที่ชอบดิวเอง”

ฉันจะเป็นทหารไปทำไมในเมื่อบ้านโครตรวย !!!! นอกจากจะเกิดมาเป็นขุนนางแล้วยังหน้าตาดีอีก เปย์ผู้สิคะเปย์ เปย์พี่วิกพี่ไวค่ะเปย์ แต่ขอโทษเถอะ นี่มัน 2000 ปีก่อนเนื้อเรื่อง

นิยายรักอารมณ์ดี เมื่อยายอิงแก้ว สาวจอมเพ้อฝันต้องมาร่วมงานกับภูธนาทายาทไร่กาแฟมือใหม่ จากคู่กัดสู่หุ้นส่วนร้านกาแฟ พบกับความรักอันบริสุทธิ์ภายใต้ธรรมชาติในไร่กาแฟ ในเรื่อง "ปลายหมอกและดอกหญ้า"

เจ็บกว่าการเป็นตัวเลือก คือยอมเป็นให้แล้ว แต่ก็ยังไม่ถูกเลือก

ใครเป็นพ่อเด็ก

เพราะมีเมียเป็นนางร้ายแบบเธอ ผัวสุดที่รักเลยใช้เงินฟาดหัวขอหย่า ลองคำนวณดูแล้วร้อยล้านกับไอ้นั่นของเขาหนึ่งอัน หย่าก็หย่าสิ! เธอได้กำไรเห็นๆ แต่พอถึงเวลาเขาดันเล่นตีมึนซะเฉยๆ ก็ไหนว่าจะหย่าไงล่ะ!?

เพชรรัดเกล้าก็สงสัย ว่าเขาแยกละครกับชีวิตจริงไม่ออกหรือไง แต่ถ้าได้ควงอลงกตเป็นแฟนสักที ก็น่าสนใจน้อยๆ ที่ไหนล่ะ!