หญิงงามล่มเมือง ที่นิสัยแสนร้ายกาจ ตามรักอ๋องหนุ่มผู้เย็นชามานานหลายปี ทั้งตามราวีสตรีที่ท่านอ๋องชายตามอง วันหนึ่งนางตกน้ำจนเจ็บป่วย ทำให้จดจำชีวิตก่อนที่จะมาเกิดในยุคนี้ได้ ว่าตนเองเคยเป็นสายลับมือ1

ทะลุมิติมาทั้งทีดันกลายเป็นองค์หญิงตกอับที่ถูกเฉดหัวไปอยู่ท้ายวัง แถมคนรักก็มาตีตัวออกห่าง อยู่ท่ามกลางเหล่านางร้ายนางอิจฉาทั้งหลายที่คอยแต่รุมรังแก นี่มันวังหลวงหรือสมรภูมิรบกันแน่ !

นางผ่านมาสองชาติภพ ล้วนถูกนางเอกแย่งความรักไป ในชาติที่สามนี้นางจะขอร่วมมือกับตัวร้าย ไม่ให้นางเอกทำลายชีวิตอีก!

ในเมื่อสกุลลู่ทอดทิ้งนางเพียงเพื่อเชื่อคำของนักพรตนั่น เช่นนั้นหากวันหนึ่งนางจะทอดทิ้งคนสกุลลู่บ้าง ก็อย่าหาว่านางอกตัญญูแล้วกัน

มิตรภาพคือภาพลวงตา ความรักคืออาวุธและความแค้น คือแรงผลักดันเดียวที่พา ‘นาง’ กลับมาทวงคืน คนผู้นั้น ที่ผลาญชีวิตนางและครอบครัวเพราะความเข้าใจผิด “เข้าใจผิดหรือ? แล้วครอบครัวข้าที่สิ้นไปจะชดใช้อย่างไร!”

สามีพิการเป็นคนเดียวที่รักนางจนหมดหัวใจ แต่เขาโดนทำร้ายต่อหน้าต่อตาจนตายจาก ชาตินี้ข้าขอถวายชีวิตปกป้องเขา ไม่ว่าผู้ใดกล้าแตะต้องสามีข้า มันผู้นั้นต้องกลับไปร้องหาบิดาที่นรก!!

เพราะเหนื่อยล้ากับการต้องเป็นตัวแทนของสตรีที่พระเอกรักเต็มที นางร้ายในนิยายเช่น ‘หลันอี้หรั่น’ จึงเลือกจากมา คิดไม่ถึงว่าเขาจะไล่ตามมาและขอให้กลับไปด้วยกัน ทว่าขออภัย...นางพอแล้วกับบทบาทตัวสำรอง!

เพราะความรักบังตาเลยทำให้เหม่ยอิงหลงเชื่อสามีทุกอย่างจนเกือบตายทั้งเป็น สวรรค์ !… ได้โปรดให้โอกาสเธอแก้ตัวอีกครั้ง คราวนี้จะไม่ขอเป็นสะใภ้โง่งมให้ใครหลอกใช้ได้อีก

เมื่อก่อนรังเกียจหนักหนา บ้างกลั่นแกล้งให้อับอาย ซ้ำร้ายข่มเหงรังแก ราวกับว่านางไร้จิตใจ มาวันนี้อย่าคิดว่าจะรังแกนางได้โดยง่าย เด็กชายเงยหน้ามองมารดา พลางกล่าวให้คำมั่น “ท่านแม่ไม่ต้องกลัว ข้าจะสั่งส

ไป๋หนิงเฟิ่งถูกหักหลังจึงตัดสินใจทิ้งชีวิตลงหน้าผา แต่เมื่อฟื้นคืนมาอีกครั้ง นางเลือกไม่ยอมหมั้นหมาย และก้าวเดินสู่เส้นทางใหม่ที่เลือกเอง แต่ไม่ลืมเอาคืนสหายชั่ว! อีกทั้งยังเมินสามีจากชาติที่แล้ว!!

ความรัก ความกตัญญู ความซื่อสัตย์ ความหวัง ทุกอย่างนางทำเพื่อพวกเขา โดยไม่มีข้อแม้ แต่สิ่งที่พวกเขากระทำต่อนางไม่ต่างจากสัตว์เดรัจฉาน หากหวนกลับมาอีกครั้ง ‘ข้าจะไม่ขอเป็นคนดี’

ซ่งเหมียนทุ่มเทความรักให้พระสวามี แต่กลับถูกเขาเมินเฉย ในตอนหลังพบว่าตนเองเป็นเพียงแค่ 'นางเอก' ในนิยาย ส่วนนางร้ายคนนั้น...ถูกสตรีจากอีกโลกหนึ่งทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่าง.

วิศวะสาวปีสามข้ามมิติเวลามาพร้อมความสามารถจากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ทว่ากลับได้เป็นคุณหนูรองที่บิดาทอดทิ้งให้เติบโหญ่ในดินแดนรกร้างห่างไกล ซ้ำยังถูกลากตัวไปอภิเษกกับรัชทายาทที่ไม่เคยพานพบด้วยความจำใจ!

‘ดอกไม้งาม’ หากเขาอยากได้ มีหรือว่าจะปล่อยให้หลุดมือไป สำหรับเขาไม่มีคำว่าไม่ได้ “เมื่อข้าต้องการ ข้าต้องได้!” ไม่ว่าจะใช้กลวิธีใดก็ตาม เขาก็พร้อมที่จะงัดมาใช้ เพื่อที่จะได้นางมาครอบครอง

เมื่อเธอต้องฟื้นตื่นขึ้นมาในร่างคุณหนูสามซึ่งต้องแขวนป้ายออกรับแขกอย่างเช่นหญิงคณิกา ไหนไหนจะขายก็ต้องขายให้ได้ราคาและต้องได้คนที่คู่ควร หากจำเป็นจะต้องยั่ว นางก็จะยั่วยวนจนได้ดี

เว่ยชีเยว่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางรองที่แสนโง่งม ในนิยายของตัวเองหลังเธอสิ้นอายุขัยในวัยเบญจเพส ทั้งๆ ที่พยายามหลีกเลี่ยงพวกตัวเอกเพื่อเปลี่ยนแปลงเส้นเรื่อง ทว่ากลับกลายเป็นพัวพันไม่สิ้นสุด

“อดีตเป็นเช่นไรก็ให้เป็นเช่นนั้น แต่เมื่อข้าย้อนกลับมา ทุกอย่างจะเป็นเหมือนเดิมได้อย่าง ในเมื่อพวกเขามีความสุข แต่ข้ายังทุกข์ทน ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนเป็นเพราะพวกเขา ไฉนจะต้องเป็นข้าที่รับเคราะห์”

เมื่อ ไป๋ลู่ หญิงสาวผู้อาศัยอยู่ในลานบ้านใหญ่ได้รับข่าวร้ายว่าสามีเสียชีวิตจากการปฏิบัติหน้าที่ เมื่อนั้นมันก็ทำให้เธอถึงกับสิ้นสติล้มลงไปทันที

ชาติก่อนโง่งมหลงคารมบุรุษ ทุ่มทั้งเงินทั้งเวลา สุดท้ายเขากลับพาหญิงอื่นมาเย้ยหยันถึงที่ ยามที่ความตายจดจ่ออยู่เบื้องหน้า หลัวม่านอวี้ขอสาบานว่าสามีชั่วเช่นนั้นนางจะเอาคืน!

【ว้าว พี่ชายคนนี้หล่อจังเลย】 【นอกภูเขายังมีภูเขาเขียว นอกตึกยังมีตึกสูง พี่ชายทั้งหล่อทั้งอ่อนโยน】 【พี่ชาย มาให้กอดหน่อย!】 กู้หวยอัน: …… ปากของเด็กคนนี้ช่างร้ายกาจนัก