เว่ยชีเยว่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางรองที่แสนโง่งม ในนิยายของตัวเองหลังเธอสิ้นอายุขัยในวัยเบญจเพส ทั้งๆ ที่พยายามหลีกเลี่ยงพวกตัวเอกเพื่อเปลี่ยนแปลงเส้นเรื่อง ทว่ากลับกลายเป็นพัวพันไม่สิ้นสุด

สาวน้อยผู้ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา ได้หวนกลับมายังช่วงเวลาที่ถูกขนานนามว่าเป็นยุคแห่งโอกาส ด้วยการครอบครองพื้นที่ว่างในตำนาน เธอจะสามารถพลิกชีวิตและค้นพบจุดหมายปลายทางที่ตนเองตามหาได้หรือไม่?

รับมือกับแม่สามีว่ายากแล้ว แต่ต้องมารับมือกับสามีหน้าขรึมในร่างของสตรีที่เคยทำตัวร้ายกาจจนถึงขนาดกล้าส่งจดหมายไปด่าเขาว่าห่วยแตกนั้นมันยากยิ่งกว่า!

เมื่อย้อนเวลาเข้ามาอยู่ร่างคนอื่น... ตัวนางตัดสินใจจะละทิ้งอาชีพเดิมในชาติก่อนแต่ก็ไม่พ้นมีเรื่องให้ต้องกลับไปใช้วิชาชีพที่ติดตัวมาจนได้…

เฟยเซียนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เรียบเรียงความทรงจำเงียบๆถึงได้รู้ว่า หลังจากตายไปเธอก็เข้ามาอยู่ในร่างเฟยเซียน แม่ของพระเอกที่มีปมในนิยาย ซึ่งจุดจบที่ร่างนี้ได้รับก็สมกับความเลวที่ทำกับลูกชายเอาไว้

นักเขียนหน้าใสผู้มุ่งมั่งสร้างคลังนิยายXให้ครบพันเล่มอยู่ดีๆ ดันล้มพับเพราะพักผ่อนไม่เพียงพอสู่ขิตกลายเป็นภรรยาสองของพ่อค้าเนื้อแผงใหญ่ในตลาดที่คนเขาร่ำลือกันมาว่าทำเมียแรกตายเพราะมีกระบวยใหญ่เท่าม้า!

ได้โอกาสกลับมาเกิดอีกครั้งทำไมต้องมาเกิดเป็นหญิงไร้ค่า บิดาไม่รัก พี่น้องรังเกียจทั้งยังเป็นลูกนอกสมรสที่ไม่เป็นที่ยอมรับของสังคม และยังถูกบังคับให้เธอแต่งงานกับชายพิการตามสัญญาหมั้นหมายแทนพี่สาวอีก

เดี๋ยวนะ ขอตั้งสติก้าวพลาดตกบันไดเพราะมัวแต่อ่านนิยายในมือถือฟื้นมาอีกทีทำไมชื่อนี้มันคุ้นๆ อ้าวนี่มันชื่อแม่เลี้ยงใจร้าย จาง ซูซินในนิยายเรื่องที่พึ่งคิดจะเท เพราะทนอ่านความร้ายของนางร้ายไม่ไหวใช่มะ

“หนุ่มกรุงมาเที่ยวนา...เจอกับสาวอีสานอย่างคำหล้า ที่ลั่นวาจาว่าจะไม่มีวันเข้า กทม. แต่พรหมลิขิตหรืออะไรไม่รู้ ดันให้เธอโทรหาเขา ตอนไม่มีแท็กซี่ออกจากหมอชิต!”

เพราะสมบัติที่เพิ่งเก็บมานั้นมีค่าจนล่อตาล่อใจคนชั่ว พวกเขาจึงอาศัยที่นางกับสามีไร้ทายาทสืบสกุล มากดดันให้รับหมาป่าตาขาวคนหนึ่งเป็นลูกบุญธรรม แต่นางกลับเลือกเด็กไร้ที่มาดีกว่ารับเลือดชั่วมาดูแล!!!

คำโปรย เธอได้ตายแทนเพื่อนสาวชาวจีน บัดซบที่สุด!!คือคนที่จับวิญญาณของเธอมาผิดให้ของมาแค่ก้อนหินสีดำเพียงเท่านั้นทั้งยังไม่ทราบแน่ชัดด้วยซ้ำว่ามันดีอย่างไร กับครอบครัวที่ยากจน เอาวะตายเป็นตาย

ผู้ใดเล่าจะคิดเมื่อชีวิตดันมาพลิกผัน จากคุณหนูใหญ่ทายาทมาเฟีย ดันทะลุมิติมาเกิดใหม่เป็นลูกชังในยุคจีนโบราณ เหอะ!ชังข้านัก ข้าจะทำให้ดูว่าสตรีอย่างข้าก็ก้าวหน้าและร่ำรวยได้!

สายชลนักอ่านนิยายจีนยุค 70 เกิดอยากจะช่วยลูกชายนางเอกที่อ่อนแอขี้เกียจจนลูกจะอดตาย และเธอก็ได้รับโอกาสมาเลี้ยงดูซือเป่าเมื่อสายชลมาเป็นหนิงอัน เธอก็ไม่ได้เกรงกลัวแม่สามี หรือใครก็ตามที่คิดร้ายกับเธอ

อี้ผิง เชฟหญิงผู้มากความสามารถในด้านการทำอาหาร เธอตื่นขึ้นมาก็พบว่าเธอกลายเป็นคนอื่นไปเสียแล้ว มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ หญิงสาวหน้าตามอมแมมผู้นี้เป็นใครกัน แล้วทีนี้เธอจะทำอย่างไร

ฝูม่านกักตุนอาหารและอาวุธไว้ในพื้นที่มิติอย่างบ้าคลั่ง เพื่อจะได้มีชีวิตในวันสิ้นโลกได้ดีกว่าชีวิตก่อน แต่เธอกลับถูกส่งมาอยู่ในร่างหญิงคนหนึ่งที่กำลังหอบห่อผ้าพาลูกแฝดหนีภัยแล้งพร้อมขบวนอพยพกลุ่มใหญ่

ตระกูลหลิน เป็นตระกูลที่ทายาททุกรุ่นจะได้รับภารกิจลับ นั่นคือ การทะลุมิติเพื่อช่วยคนในตระกูลหลินให้พ้นสภาวะวิกฤติ บางคนทะลุไปยุคโบราณ บางคนทะลุไปในวันสิ้นโลก แต่หลินรั่วซี กลับต้องไปในยุค 60

เขาคือผู้ช่วยนางจากความตาย คือผู้มอบชีวิตใหม่ให้อีกครั้ง แล้วเขายังสอนให้นางรู้ว่าการเป็นหนึ่งเดียวในใต้หล้าของใครสักคนหนึ่งนั้นเป็นอย่างไร

เธอตื่นขึ้นมาในร่างๆหนึ่งที่ต้องเลี้ยงดูลูกสองคนเพียงลำพัง สามีตายไปเเล้ว คนในบ้านสามียังจ้องเอาเปรียบเธอสารพัด โดยไม่สนใจเลยว่าเธอกับลูกๆจะมีชีวิตรอดในเเต่ละปีอย่างไร "สบายใจได้ ฉันจะดูแลเด็กๆเอง"

เพียงเพราะอ้วนทำให้เขาอับอาย ชะตาเปลี่ยนผันเมื่อให้วิญญาณของอีกมิติหนึ่งเข้ามาเปลี่ยนแปลงความเป็นอยู่แถมมีมิติซุปเปอร์มาเก็ตติดตัวมาด้วย ต่อจากนี้เธอจะหย่าและเลี้ยงลูกเองโดยไม่ง้อเขาสักนิด

หากได้ย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตสิ่งแรกที่ทุกคนอยากจะทำก็คือแก้ไขความผิดพลาดของตนเอง เยี่ยชิงเหมยเองก็เช่นกัน เมื่อมีโอกาสได้แก้ตัวอีกครั้ง เธอจะเชื่อฟังพ่อแม่และจะไม่มีวันแต่งเข้าสกุลเผิงอีกแล้ว