- 50
- 10.49K
- 87
- 0 (0)
เพราะนางพรากชีวิตคนรักของเขาไป นางจึงต้องชดใช้ด้วยทั้งชีวิตที่เหลืออยู่ แม้แต่สวรรค์ก็ยังกลั่นแกล้งนางให้ต้องพบกับความพลัดพราก รอคอยจนกว่าดวงใจจะหวนคืน "ลูกข้า ! ลูกข้ามีสองคน ลูกข้าอยู่ที่ใด"
เพราะนางพรากชีวิตคนรักของเขาไป นางจึงต้องชดใช้ด้วยทั้งชีวิตที่เหลืออยู่ แม้แต่สวรรค์ก็ยังกลั่นแกล้งนางให้ต้องพบกับความพลัดพราก รอคอยจนกว่าดวงใจจะหวนคืน "ลูกข้า ! ลูกข้ามีสองคน ลูกข้าอยู่ที่ใด"
ปางก่อนเธอเคยละเลยเขากับลูก เมื่อได้มีโอกาสย้อนกลับไปแก้ไขชะตาอีกครั้งเธอจำต้องทำทุกอย่างเพื่อให้เขาอภัยให้กับผู้หญิงชั่วร้ายอย่างเธอ
ถ้ารู้ว่าจะร้าย ก็จะไม่รัก ความรักของเขา มีไว้ให้คนอื่น ไม่ได้มีไว้ให้เธอ
“คิดถึงชู้รักเจ้าอยู่หรืออย่างไร ถึงได้เอาแต่นอนยิ้มไม่พูดไม่จา หน้าตาก็ช่างน่าเกรียดนักหุบยิ้มเถอะข้ากลัว” สวรรค์ท่านให้โอกาสข้าแก้ตัวก็จริง แต่ท่านส่งข้ามาผิดเวลาหรือไม่
ขยะแขยงโอเมก้ามาทั้งชีวิต แต่ดันติดใจโอเมก้าตาบอดจนโงหัวไม่ขึ้น 'แรก ๆ เรียกมันไอ้ชั้นต่ำ หลัง ๆ แทบคลานให้มันเหยียบ'
มาอยู่ในร่างหญิงปัญญาอ่อน ถูกตราหน้าว่าเป็นลูกโจรที่เคยเข่นฆ่าผู้คนไปทั่ว ซ้ำร้ายเขายังต้องการล้างแค้นแทนพ่อโดยใช้หัวใจเป็นเดิมพัน
เมื่อพันตำรวจโทคมกริช ต้องเข้ามามีส่วนกับคดีฆาตกรรมที่ไม่ธรรมดา นอกเหนือจากการสืบสวนที่ยากลำบากเขายังต้องรับมือกับตำรวจสาวไฟแรงอย่างพิชชาที่เข้ามาช่วยเหลือ(?)
หยางเฟยหลงคุณชายใหญ่ตระกูลหยางออกตามหาฮูหยินที่เคยปลอมตัวเป็นสายลับเข้ามาก่อกวนในตระกูลหยางเมื่อสามปีก่อนแต่เขาดันหลงรักนางเข้าจริงๆ แต่ในตอนนั้นไม่ว่าอย่างไรเขาก็เลือกตระกูลไม่เลือกนางนางจึงหนีออกไป.
เธอผู้ที่ได้ทะลุมิติย้อนกลับมาสู่ยุค 70 จากวันสิ้นโลกที่ผู้คนต่างเอาตัวรอดด้วยวิธีต่างๆ อย่างเห็นแก่ตัว ไม่มีใครมีพลังเหมือนในนิยาย ยกเว้นเธอ ซูเว่ยอัน ที่มีพลังจิตและมิติที่ดูดเก็บได้แต่ของไร้ค่า?
‘ชนกันต์’ คุณหนูตกอับ ครอบครัวล้มละลายเพราะการตัดสินใจที่ผิดพลาดของบิดา ต้องผันตัวมาใช้ชีวิตดั่งสามัญชน ทั้งยังต้องวิ่งเต้นหางานทำ ทว่าในความโชคร้ายยังมีความโชคดี เมื่อเขาได้งานที่ร้าน ณ นิรันดร
“ได้ชีวิตใหม่ทั้งที จะให้กลับไปกินของเก่า?...เอ่อ คิดอีกที ของเก่านั่นดันหล่อ รวย แต่ขี้หวงตัวพ่อนี่สิ!”
พอดูรวม ๆ แล้วมีเสน่ห์เหลือเกิน.....คำนี้สามารถใช้อธิบายเกี่ยวกับน้องแป้งสุดเนิร์ดได้เป็นอย่างดี หน้าตาน่ารักระดับปานกลาง แต่ทว่ากลับมีเสน่ห์โดยธรรมชาติ ถึงไม่ได้สวยมาก แต่น่ามองจนไม่อาจละสายตา
เพราะไม่อยากให้บุตรสาวผู้เป็นที่รักต้องแต่งงานกับแม่ทัพที่อยู่ชายแดน เช่นนั้นแล้ว หลิวเยว่ซื่อ บุตรสาวที่เกิดจากอนุจึงได้ถูกส่งตัวไปแต่งงานแทนผู้เป็นพี่สาว
ขณะที่ฟู่จื่อรั่วกำลังสัมผัสเพื่อปลดล็อคหน้าจอโทรศัพท์ที่กำลังชาร์จกระแสไฟฟ้าลัดวงจรได้ชอร์ตเข้าที่ปลายนิ้วมือทำให้นางตายและทะลุมิติมายังยุคโบราณพ่วงท้ายสมรสพระราชทานที่สามีคลั่งรัก
ตั้งใจจะเอาลูกมันมาขัดดอก แต่มันเสือกหนีไปก่อน เหลือแต่ไอ้ลุงแก่หน้าเจียมกล้ามแน่นไว้ให้ “เหี่ยว ๆ ย่น ๆ แบบไอ้ลุงนี่กูเอาไม่ลงหรอก แค่มองก็เสียสายตาแล้ว”
เมื่อหญิงสาวฟื้นขึ้นมากลับพบว่าตนเองกลายเป็นฮูหยินที่สามีเกลียดชัง มิหนำซ้ำเขายังพาหญิงอื่นมาเย้ยนางถึงในจวนอีก ในเมื่อหยามกันขนาดนี้ ก็หย่ากันเถอะท่านแม่ทัพ
"ลูกกวาดเม็ดนี้อร่อยจนผมอยากจะแกะกินทุกวัน"
เมื่อผู้จัดการส่วนตัวสาวผู้เป็นภรรยา แอบรักดาราหนุ่มผู้เป็นสามี
เมื่อสามีแสนอบอุ่นเปลี่ยนเป็นเย็นชาและไม่ค่อยใส่ใจ สนิธรจึงปฏิวัติตัวเองมาเป็นผู้หญิงขี้อ้อนขยันเอาใจเขา แต่พยายามแค่ไหนดูเหมือนเขาจะสนใจเพื่อนผู้หญิงที่เคยแอบชอบมากกว่า ถ้าหมดรักเธอแล้วก็หย่าซะเถอะ
เนื้อหาในนิยายเรื่องเป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่งเท่านั้น ตัวละครในเรื่องไม่มีส่วนเกี่ยวข่องกับนิยายต้นฉบับ