"ท่านแม่ทัพ ข้าเอาลูกของท่านมาส่ง" นำทายาทแม่ทัพมารีดไถทรัพย์ซึ่งๆ หน้า อาจจะได้เงินทองมากกว่าการดักปล้นกลางมหาสมุทรเสียอีก ไม่เสียแรงที่นางชาญฉลาดนำเมล็ดพันธุ์ของเขาติดท้องไปได้เมื่อ 5 ปีก่อน!

ยามเหมันตฤดูอันหนาวเหน็บ สวี่ไท่ผิงสูญเสียคนสำคัญไปอย่างไม่มีวันหวนคืน ทว่าในวันเดียวกัน เขาก็ได้รับสิ่งล้ำค่าสิ่งหนึ่ง และสิ่งนั้นได้แปรผันชีวิตของเขาไปตลอดกาล…

เสี่ยวอู่ เจ้าอยู่แห่งหนใด! ข้าอยากให้ตนเองเติบโตโดยไว และแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วจริง ๆ หากเป็นเช่นนั้น ข้าก็จะสามารถออกไปตามหาเจ้าได้

สตรีร้ายกาจเช่นข้า จะทวงทุกอย่างคืนให้สามี

มู่ ชิงชิง ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งนางจะเดินทางย้อนเวลา มาเป็นสาวฆ่าหมู การใช้มีดมีความเสี่ยง และต้องระมัดระวังในการฆ่าหมู หลังจากทำงานในกองกำลังตำรวจมาหลายปี นางจึงตัดสินใจวิ่งไปในแม่น้ำ...ยาเหมิน

“หนูจะเรียนต่อสายกองกำลังป้องกันตนเองแล้วค่อยสอบเข้าหน่วยสาม” “ใจคอจะให้พี่เป็นห่วงจนอกแตกตายเลยหรอ คุณแม่อนุญาติรึไง? แล้วทำไมต้องเจาะจงหน่วยสามไม่ทราบ!?” “^^; ก็..”

เถาฮวาหยูได้เข้าสู่วัยที่ต้องแต่งงานออกไปแล้ว แต่เพราะเนื่องจากชื่อเสียงของเธอนั้นต้องมามัวหมองจากการแต่งงานทั้งสามครั้งของแม่ตนเอง

"หนึ่ง" ต้องการการใช้ชีวิตเรียบง่ายอย่างแรงกล้า แต่มักจะมีสิ่งรบกวนอยู่เสมอ ล่าสุดคือการซ้อนทับของมิติ! "พลังวิญญาณ" ทำให้ทุกสิ่งเปลี่ยนไป การค้นหาวิถี slow life ท่ามกลางความวุ่นวายจึงเริ่มต้นขึ้น

วันนี้วันแห่งความรักแต่ชีวิตรักของฉันจบลงเมื่อวาน วันเกิดของฉันเอง ของขวัญที่ได้รับกลับเป็นคำบอกเลิกอย่างเย็นชา ฉันเองเลือกผู้ชายไม่หล่อแล้วนะ เพราะไม่อยากมีชีวิตเหมือนเพื่อนคนอื่น

ออกไปก็โดนซอมบี้กิน อยู่ในห้องก็โดนพี่จับกิน เอายังไงดีเนี่ยยย

นางเป็นถึงบุตรสาวเสนาบดี แต่กลับตกหลุมรักขุนนางขั้นเจ็ด ความคลั่งรักทำให้นางยอมทำทุกวิถีทาง แต่กลับไม่ได้รับการแยแสแม้แต่น้อย ครั้นพอจะตัดใจหนีห่าง เขากลับเอาแต่คอยวนเวียนใกล้นางไม่หยุด

วันไนท์สแตนด์เพียงคืนเดียวเปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล เมื่อท่านประธานจอมเก๊กดันไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ! เรื่องวุ่นวายจึงบังเกิด

"เจตน์ทนรับแรงพวกนี้ไม่ไหวแล้ว...พ่อเจตน์ตายไปแล้วพี่ยังไม่พอใจเลยหรอจ๊ะตอนนี้เจตน์ไม่เหลืออะไรแล้ว...ฮรือออ....อึก..พี่ได้ยินไหมจ๊ะ.."

โอม...สุตะมัตยะ สุตะวา นิยายะ ปะริโย นิยายะ ภะวิตุง ปะติคะคะณะหัง มะนามิ จงอ่านนิยายกู จงหลงนิยายกู จงรักนิยายกู...เพี้ยง!

เกิดใหม่เป็นฮูหยินพระเอก แล้วทำไมต้องดิ้นรนหนีให้เหนื่อย ถ้ามันรวย หลอกเอาเงินมาให้หมดแล้วอยากไปรักกับนางเอกก็เชิญ!

ผู้ที่มีภูมิหลังคล้ายกันย่อมเข้าใจความรู้สึก การโดนทอดทิ้ง ไม่ถูกเลือก ไม่สมหวังดังใจ ความรู้สึกเช่นนี้จะวางลงได้อย่างไร องค์หญิงใหญ่ของแคว้นที่ถูกส่งไปเป็นเชลย หวนคืนมาตุภูมิ ทวงแค้นหรือจำนนก็สุดรู้

ถ้าต้องลืมตาตื่นขึ้นมาในโกดังร้าง ถูกปืนจ่อบังคับให้แต่งงานด้วยเป็นใครก็ต้องเผ่นหนีไปแจ้งความกันทั้งนั้นแหละน่า แม้ว่า...แม้ว่าเจ้าบ่าวสายโจรของเธอจะหน้าตาดีแค่ไหนก็ตามทีเถอะ!

"พี่ไม่สนใจน้องสาวเพื่อน" | เหอะ แล้วใครกันที่บอกว่าเรื่องของเราต้องเป็นความลับ!

“ในป่าลับแล…ความรักมิใช่เพียงเรื่องของหัวใจ แต่คือพันธนาการที่ผูกโยงด้วยเลือด น้ำตา และวิญญาณ เมื่อรักแท้กลายเป็นคำสาป… คุณจะกล้าเปิดใจตามหาความจริงไปพร้อมกับพวกเขาหรือไม่?”

เพราะความดื้อรั้นเอาแต่ใจในคราวนั้น ทำให้เธอสูญเสียชายอันเป็นที่รัก เมื่อได้โอกาสย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ ใครหน้าไหนก็อย่าบังอาจมาลองดี ทำให้สามีของเธอต้องเจ็บ !!!