- 37
- 2.55K
- 11
- 0 (0)
แม้รักแต่ก็ไม่คิดเอาชีวิตไปทิ้งเพื่อคนที่ไม่เคยเห็นค่าแม้จะพยายามมากแค่ไหน นางร้ายเช่นนางยามนี้ได้สติแล้ว
แม้รักแต่ก็ไม่คิดเอาชีวิตไปทิ้งเพื่อคนที่ไม่เคยเห็นค่าแม้จะพยายามมากแค่ไหน นางร้ายเช่นนางยามนี้ได้สติแล้ว
นักฆ่ารับจ้างสาวสวยสุดเซ็กซี่อย่างแคทได้รับภารกิจให้มาจัดการกับคนชั่ว แต่เป็นเพราะภารกิจผิดพลาดเลยทำให้เธอถึงแก่ความตาย และนี้ก็เป็นสาเหตุของการข้ามเวลามาอยู่ในร่างของสาวชาวนา ผู้ที่อ่อนแอ
หลังความตายเธอถูกส่งมาอยู่ในปี 1972 มีพี่ชายพี่สาวปลอมๆ มีลุงและป้าสะใภ้ที่อุปโลกน์ตัวเองว่าเป็นพ่อแม่ของเธอ เพื่อควบคุมเธอ เมื่อมีโอกาสเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เธอจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมารังแกได้อีกต่อไป
การหลุดเข้ามาในนิยายมันไม่เท่าไร ถ้านิยายเรื่องนั้นมันไม่ใช่นิยายแฟนตาซีไซไฟวันสิ้นโลก! ฆ่ามอนเตอร์บุกดันเจี้ยน ทำไมนักเขียนต้องเขียนอะไรเยอะแยะขนาดนี้ด้วย! เอ๊ะ ผมไง นักเขียนเรื่องนี้ (Harem)
The story of two-hundred-year-old geezer and his martial art dog. #ตาแก่สองร้อยปีกับหมาจอมยุทธ

ลั่วเฟิงเฉินเด็กหนุ่มผู้อ่อนแอที่มักถูกรังแกเป็นประจำ เขาอาศัยอยู่กับพี่สาวที่เป็นแม่ม่ายกับหลานสาววัยแบเบาะ ในวันหนึ่งสำนักอหังการได้เปิดรับสมัครลูกศิษย์ เขาจึงตัดสินใจเข้าร่วมสำนักเพื่อฝึกฝนตัวเอง
โอเมก้าอย่าง 'นาวี' ต้องมารู้ความจริงที่ว่าเขาเป็นแค่ตัวประกอบในนิยาย! โบนัสกำลังจะหายไป แถมชะตาชีวิตยังวุ่นวาย เขาจะพลิกบทบาทและเอาตัวรอดจากพล็อตเรื่องนี้ได้ไหมนะ?
ผมเข้ามาสิงร่างของตัวประกอบวายร้ายเกรดสามในเกมที่ผมชอบ ผมไม่ได้มีความทะเยอทะยานอะไรเลย และแค่อยากจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเท่านั้น แต่ให้ตายสิ โลกใบนี้มันช่างเอาตัวรอดได้ยากเย็นเหลือเกิน ผมจะต้องมีชีวิตรอ
“หึ! เป็นแบบนี้แล้วจะยอมให้พี่เอาดีๆ หรือยังอยากจะเสียน้ำตาอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆ ล่ะ?”
จดหมายส่งตรงจากดยุก ขอให้เธอแต่งงานกับลูกชายผู้ต้องคำสาป ซึ่งแน่นอนว่าใครต่อใครย่อมคัดค้าน แต่ไม่เป็นไร ต่อให้ไม่ถูกขอร้อง เธอก็พร้อมจะวิ่งเข้างานวิวาห์หาเขาเอง
ถ้าจะอยู่ด้วยกัน อย่าแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ อย่าแสดงตัวออกนอกหน้าว่าเป็นอะไรกัน อย่างี่เง่าเพราะฉันไม่ชอบ คำพูดของฉันถือว่าเป็นสิทธิ์ขาด ห้ามแย้ง ห้ามเถียง ห้ามดื้อ
ท้องระหว่างเรียนก็ถือว่าเลวร้ายแล้ว แต่ที่เลวร้ายยิ่งกว่าคือการท้องทั้งที่ยังไม่ได้เรียน และใช่เธอคือเด็กสาววัยสิบแปดปี คือว่าที่นักศึกษาปีหนึ่งที่รู้ตัวว่าท้องก่อนจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเพียงไม่กี่วัน
“ใครๆ ต่างคิดว่าเพนเนียคือหญิงสาวผู้เพียบพร้อม ทั้งฐานะ พลัง และชะตาชีวิตที่สวยงาม แต่ภายใต้เปลือกนั้นคือคำสาปที่ไม่มีใครรู้และชายคนหนึ่งที่เดินเคียงข้างเธอ พร้อมจะเผาโลกทั้งใบเพื่อให้เธอรอด”
แม้จะรู้ว่าเขามีหญิงในดวงใจแล้ว แต่นางก็ไม่ยอมแพ้ เขาจะรักหรือไม่รัก นางไม่สน ขอเพียงให้นางได้อยู่เคียงข้างเขา...ในฐานะฮูหยินเอกก็พอ
เมื่อเฟรชชี่แก้มยิ้มดันไปเห็นความลับของ 'พี่ภัทร' เดือนวิศวะมาดนิ่งที่เป็นถึงทายาทมาเฟีย! แทนที่จะโดนสั่งเก็บ กลับโดนสั่งรัก แถมยังคอยตามคุมเข้มเปย์หมดหน้าตัก... มาเฟียคนนี้คลั่งรักแค่หนูคนเดียว
ผมอาจเป็นคนคนหนึ่ง หรืออาจเป็นเทพ หรืออาจเป็นภูต “ผม” คือใครสุดแล้วแต่คุณจะนิยาม แต่ผมข้ามผ่านกาลเวลาอันไม่มีเส้นกั้นแบ่ง และมีเรื่องราวมากมายอยากเล่าให้ฟัง เรื่องลึกลับที่มีแต่ผมเท่านั้นเป็นคนเล่า
“นายต้องการเงินไม่ใช่เหรอ งั้นมาเป็นคนของฉันสิ ส่วนค่าตัวนายอยากได้เป็นรอบหรือเป็นเดือน แล้วแต่นายต้องการ”
บาดแผลในอดีตกับความหวังในปัจจุบัน เขาและเธอต่างมีเงาในอดีตตามหลอกหลอน ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากการช่วยเหลือจะแปรเปลี่ยนเป็นความรัก ความรู้สึกพิเศษก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงันท่ามกลางความวุ่นวายในเมืองมาโคจิ
“ที่ฉันทำไม่ใช่เพราะพิศวาสนาย แต่มันคือหน้าที่ของนาย จำเอาไว้!”
พี่ว๊ากคุมกฎยังไง เฮดว๊ากก็ต้องคุมกฎยิ่งกว่า!! แต่มันจะเป็นอย่างไรเมื่อผู้คุมกฎ ต้องมาแหกกฎซะเอง... และในความป่วนนั้น มันยังมีความลับซ่อนอยู่...