ใครจะคิดว่า 'ลูกสาวบ้านนอก' ที่ถูกมองว่าไร้ค่า... จะย้อนเวลามาพร้อมระบบแสนซื่อ เปลี่ยนเศษเหล็กเป็นทองคำ

เป็นฮูหยินไร้ความสำคัญ ใจก็ไม่จำเป็นต้องมอบให้บุรุษไร้ค่า

หลิวเย่วชิงหมอสาวผู้หลงไหลในโลกยุควินเทจเธอมักจะมาที่ร้านขายของเก่าเสมอเจ้าของร้านมีกระจกโบราณมาเสนอขายให้ในขณะที่ยืนมองกระจกบานนั้นก็มีแมวสีดำคาบแหวนแล้วนั่งลงข้างเธอและทุกอย่าก็เปลี่ยนไปตลอดกาล

โจวซวินได้มีโอกาสกลับชาติมาเกิดใหม่ก่อนจะได้แต่งงานกับคู่หมั้นของน้องสาว

เขาจงเกลียดจงชังเธอนั้นก็พอทนได้ ตราหน้าด่าทอสารพัดก็ยังทนไหว แต่ถ้าปล่อยให้ผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นเข้ามาทำร้ายลูกได้ก็พอเลย ใบหย่าที่เขาต้องการหนักหนาเธอจะเซ็นให้ แล้วอย่าได้พบเจอกันอีกเลย...

"แค่แม่ไก่พิการที่ไม่มีปัญหาออกไข่ ยังกล้าเสนอหน้ามาเป็นฮูหยินของใต้เท้าเจียง" โจวจื่ออี้ต้องทนฟังคำถากถางมาตลอดการแต่งงาน ในวันที่นางยอมแพ้และถอยออกมากลับพบว่าในท้องมีอีกหนึ่งชีวิตติดมาด้วยเสียแล้ว

ใครๆ ก็ว่า เว่ยโยวหลันคือสตรีร้ายกาจที่น่ารังเกียจ ส่วนเยี่ยซูซินคือน้องสาว ผู้อ่อนแอและน่าสงสาร ช่างเป็นละครตบตาที่น่าสมเพชเสียจริง!

องค์หญิงใหญ่จิ่นซี เป็นธิดาที่มิได้รับความรักใคร่จากบิดา เพราะเมื่อยามที่นางลืมตาขึ้นมาดูโลก ฮองเฮาผู้เป็นที่รักยิ่งของฮ่องเต้กลับต้องมาตายจาก จึงทำให้พระบิดาลืมเลือนบุตรสาวคนนี้!!

เหยาชุนลี่ ฮูหยินน้อยผู้ถือดีและชอบเอาชนะก่อเรื่องจนตัวตายสุดท้ายดวงจิตสตรีจากโลกที่ห่างไกล.....ดันมาสานบุพเพใหม่ที่หยุมหัวกันตั้งแต่แรกเริ่ม

พระเอกอายุ 22 มีพ่อเป็นหัวหน้าพรรค ได้ลงเลือกตั้งแล้วชนะได้เป็นประธานาธิบดี แบบงงๆ ทวีปใหม่**ยูเรเซีย**ประเทศที่ อยู่ใกล้กับ ออสเตรเลีย ประเทศ**โรเซต้า** ประธานาธิบดีอายุน้อยที่สุด ประธานาธิบดีคนที่ 7

ห้าสาว—ห้าดาว—ห้าพลังแสง ถูกดึงเข้าหากันโดยโชคชะตาที่ไม่มีใครเข้าใจ พลังของพวกเธอเริ่มตื่น ความลับเริ่มเผย และบางสิ่งบนโลกใบนี้ รู้ตัวว่าพวกเธอมาถึงแล้ว

ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน

ใครจะรู้แค่คำว่า "เบื่อจังโว้ย!!" ที่ผมตะโกนขณะนอนเบื่อเป็นปลาเค็ม ผมก็ถูกโยนมาทิ้งที่ไหนก็ไม่รู้ แถมยังต้องเล่นเกมเอาชีวิตรอดแปลกๆนี่อีกด้วย แล้วอีกอย่างนะ..ทำไมต้องเปลี่ยนผมเป็นสาวน้อยด้วย!?

แก่ก็กลับบ้านไปเลี้ยงลูกไปไอ้แก่!! แก่ไม่ดูตาม้าตาเรือ! ไอ้แก่ตัณหากลับ!

เมื่อชาติก่อนสิ้นสุดลงด้วยโศกนาฏกรรม นางจึงหวนคืนมาอีกครั้งในร่างเดิม เพื่อทวงคืนทุกสิ่ง ทว่าสมรภูมิแรกที่ต้องเผชิญ... กลับคือบ้านของตนเอง

กะอีแค่คนปลูกสมุนไพร มันจะไปสำคัญสักแค่ไหนกันเชียว

นางกลับมาในคืนวันวิวาห์ พร้อมปณิธานที่จะทำลายชีวิตสามีทหารหาญผู้สูงศักดิ์ แต่นางไม่รู้เลยว่าการล้างแค้นของนาง จะกลายเป็นบทเพลงรักที่ไม่มีวันสิ้นสุด

ชาติก่อน นางโง่เขลา อ่อนแอ เป็นเพียงเหยื่อให้คนชั่วรังแก ชาตินี้ นางลุกขึ้นยืนหยัด ทวงคืนทุกสิ่งอย่างสาสม และ จะไม่ให้อภัย ใครหน้าไหนที่เคยทำร้ายทั้งนั้น!

นี่คือ…คำพิพากษา เพราะข้า…ได้ทำผิดกฎสวรรค์ ข้า…เทพผมขาว “ต้องลงมาเกิดเป็นสตรีร้อยปี ให้ชายย่ำยีร้อยชาติ” ข้ายอมรับบทลงโทษนี้ แต่ว่า…ทำไมไม่ยอมให้ข้าดื่มน้ำทิพย์ลืมความทรงจำซะก่อน!!!!!

ความบังเอิญ หรือโชคชะตาก็ไม่อาจทราบได้ ที่ทำให้เพียงเดือนหลุดเข้ามาในโลกคู่ขนาน และที่สำคัญในโลกใบใหม่นี้ เธอเป็นผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว เมื่อเป็นเช่นนั้นเธอจะห้ามใจไม่ให้หวั่นไหวกับสามีคนนี้ได้หรือ!