"เขา" คือ บุรุษ ที่ผู้คนกล่าวขานถึง ว่าเป็นคนเลวร้ายจิตใจวิปริต ทว่า ชีวิตที่ใกล้ดับสูญของนาง กลับเป็นเขาที่ช่วยเอาไว้

ในวันนั้น มนุษย์ทั้งหมดบนโลกได้กลายเป็นหิน อารยธรรมทั้งหมดสูญสิ้น “ ผ่านมา 30 ศตวรรษ เป็นการนอนที่ยาวนานชะมัด ”

เพราะคำว่า รัก ชื่อเสียง เกียรติยศ นางจึงแบกรับหน้าที่สตรีที่มีคุณธรรม เพราะคำว่าคุณธรรม นางจึงมีชะตากรรมที่เลวร้าย เมื่อสวรรค์ให้โอกาสอีกครั้งนางขอเป็นสตรีที่ไร้คุณธรรม

เพียงเพราะคำลวงของบุรุษผู้หนึ่ง ชีวิตที่เคยมีแต่ความสุขกลับกลายเป็นตกนรกทั้งเป็นในชั่วพริบตา หากแต่นางจะไม่ยอมตกนรกไปคนเดียว นางจะลากพวกมันทุกคนให้ต้องตกนรกไปด้วยกัน…

ถูกเนรเทศ…!? เรื่องเล็ก! เพราะข้าเกิดใหม่พร้อมคลังเสบียงไร้ขอบเขต

หญิงสาวเกิดใหม่ในนิยายพร้อมระบบหมอเทวดา เธอเป็นหญิงหม้ายที่ถูกครอบครัวสามีขับไล่หลังจากแต่งงานได้เพียงสามเดือน และที่น่าตกใจกว่านั้นคือลูกเลี้ยงวัยแปดขวบที่ร่างเดิมชอบทุบตีคือนางร้ายในนิยายเรื่องนี้!

ในชีวิตพรานป่าอย่างเชี่ยนหลินไม่เคยพบสตรีตกลงมาจากท้องฟ้า หนำซ้ำนางทำแม่หมาป่าดำตายคาที่ นางเป็นเทพเซียนใช่หรือไม่ เหตุใดถึงงามเช่นนี้!

งานหนักไม่เคยฆ่าใครตาย คนที่พูดคือเจ้านาย คนที่ตายคือฉันเอง!!! ยังดีที่ได้ทะลุมิติมาสวมร่างนางร้ายที่สวยและรวยมาก ชาตนี้ละนางจะอยู่อย่างปลาเค็มให้สมใจอยาก แต่เดี๋ยวนะ! ทำไมตัวร้ายผู้นั้นหน้าคุ้น ๆ

“แค่จูบเดียวนะ” ศจีพยักหน้า “ฉันสัญญาว่าจะไม่ปล้ำคุณ” กันต์ธีร์กลืนน้ำลายลงคอ “ผมเป็นผู้ชายต้องเป็นคนพูดสิ” “จะใครพูดผลลัพธ์ก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอคุณ” แล้วศจีก็ใช้สองมือโน้มต้นคอของเขาเข้ามาหา ครั้ง

เขาไม่มีพลัง ไม่มีใคร และไม่มีทางเลือก จนวันที่เธอถูกพรากไปต่อหน้า เพื่อคนที่เขารัก ไคจะใช้พลังแห่งความตาย ชุบชีวิตผู้คน สร้างกองทัพเงา และเป็น "จอมมาร" ใน สายตาโลก

ในสมัยเซ็นโงคุยุคแห่งความรุ่งโรจน์ของเหล่านักล่าอสูร การพบกันอย่างไม่ขาดคิดนำสู่บทสรุปอันห่างไกล เรื่องราวที่เลือนหายจากหน้าประวัติศาสตร์ของนักล่าอสูรกำลังปรากฎผ่านการเดินทางของบุตรตรีสึกิคุนิ

เมื่อก่อนท่านชิงชังข้าเข้ากระดูกดำ บัดนี้ต้องเป็นฝ่ายไล่ตามบ้าง ท่านรู้ซึ้งหรือยังว่าข้าในตอนนั้นรู้สึกอย่างไร

เอกชายหนุ่มแห่งประเทศไทยผู้ตกอับได้ประจบพบเจอกับชีวิตอันแสนเศร้าเขานั้นได้รับโอกาสให้ย้อนกลับไปในอดีตเมื่อตอนเป็นเด็กเขานั้นจะเปลี่ยนแปลงอะไรไปบ้างไปชมกัน

หยางอวี้หลันแต่งเข้าสู่จวนแม่ทัพได้ไม่กี่เดือน เซียวอวิ๋นเหอก็ออกศึก ไม่เคยมีจดหมาย ไม่เคยมีคืนวันสุขสมแบบสามีภรรยา สามปีผ่านไป เขากลับมา พร้อมรับบัญชาฮ่องเต้ให้รับหญิงอื่นเป็นฮูหยินใหญ่...

เจ้าเหมียวน้อย เฟยเฟย ที่ถูกเลี้ยงไว้อย่างทะนุถนอม เพราะเจ้านายที่ถูกฆ่าตายอย่างไม่ยุติธรรมจึงตัดสินใจลาโลกโดยกระโดดไปให้รถชนตาย แต่ดันตายแล้วมาสิงร่างลูกสาวขุนนางผู้โชคร้ายเสียได้

"ทำไมต้องเฉยชากับผมด้วย!" ดวงตาคู่คมจ้องมองรอคอยคำตอบจากเธอ แต่กิ่งดาวก็ไม่ปริปากพูดอะไรออกไปแม้แต่คำเดียว เขาคงลืมไปกระมังว่าเธอเป็นแค่ลูกหนี้ เป็นแค่นางบำเรอที่มีสัญญาหนึ่งปีกำกับอยู่

ผู้ใหญ่หอมที่ต้องมาดูแลลูกบ้านพร้อมกับย่ามวิเศษ

ใครจะไปรู้ว่าคนโง่ ๆ ทึ่ม ๆ คนนั้น โตมามันฮอตขนาดนี้ ให้ตายนี่ฉันพลาดอะไรไป ถ้ารู้ว่ามันจะทั้งหล่อทั้งเก่งขนาดนี้ ฉันไม่เซย์โนหรอกย่ะ ก็ช่วยไม่ได้ ฉันคนนี้ไม่ชอบคนโง่นี่นา So Sorry ฉันไม่ชอบคนโง่

รักแรกพบมีอยู่จริง เธอเป็นคนนั้น…พลอยแพร

ในฐานะพระรองที่แสนดี พื้นฐานครอบครัวเพียบพร้อมและร่ำรวย น่าเสียดายเพียงแค่สาวงามที่พึงใจไม่ได้มองมาที่เขา ชีวิตใหม่ครั้งที่สองนี้ดูแล้วก็ไม่ได้แย่มากนัก หากไม่ใช่เพราะมีใครบางคนกำลังจะเล่นนอกบท...