- 60
- 9.77K
- 13
- 0 (0)
เมื่อหัวใจที่หล่นหาย ได้กลับมาพบกันอีกครั้งในเวลาที่เปลี่ยนไป... จากคนแปลกหน้าที่เคยเจอกันเพียงครั้งแรก กลายเป็นความทรงจำที่ยากจะลบเลือน
เมื่อหัวใจที่หล่นหาย ได้กลับมาพบกันอีกครั้งในเวลาที่เปลี่ยนไป... จากคนแปลกหน้าที่เคยเจอกันเพียงครั้งแรก กลายเป็นความทรงจำที่ยากจะลบเลือน
เขาเกลียดเธอเข้ากระดูกดำ เพราะพ่อของเธอพรากคนรักของเขาไป เขาจึงจับเธอให้เป็น ‘ทาสบำเรอ’ เพื่อระบายความแค้น
“ทอฝันก็เป็นได้แค่เมียในฝัน ที่ทีฆทัศน์ไม่ปรารถนาอยากจะได้มาเป็นเมียที่มีตัวตนจริง ๆ ในชีวิตเขา”
เธอเป็นแค่ผู้หญิงคนนึงที่เขาบังเอิญเดินผ่าน…ไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาฝันจะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต
ข้อเสนอจากเขาแลกหนึ่งคืนของเธอ หนึ่งคืนที่ให้เขาแลกกับชีวิตใหม่นับจากนี้
ขวัญนรีคิดว่าจะนอนกับเขาแค่ครั้งเดียว แต่ทำไมถึงมีครั้งที่สอง สาม สี่ ตามมาอีกล่ะ…
“ใครคือพ่อของเด็ก” / “ไม่ต้องกังวลนะคะ ข้าวกับปอไม่ใช่ลูกของคุณชายค่ะ”
เมื่อสามีพาเด็กเก้าขวบมาอยู่ด้วย อ้างว่าเป็นลูกชายเพื่อนสนิทที่เสียไป แต่เขาดีกับเด็กคนนั้นมากกว่าใส่ใจเมียอย่างเธอที่กำลังท้อง หรือว่าจริงๆ แล้วเด็กคนนี้คือลูกลับๆ ที่สามีปิดบังไม่บอกเธอ
ทำภารกิจอยู่ต่างประเทศเกือบสี่ปี กลับมาอีกทีดันมีลูกชายแบบไม่ทันตั้งตัว เจ้าของฉายาช้างตกมันแห่งฝูงบินหน่วยรบพิเศษมีหรือจะยอม ไอ้ที่บอกว่าเอาแค่ลูกไม่เอาแม่ของลูกมันมีแต่ในนิยายเท่านั้นแหละ ‘ลูกก็จะเอา แม่ของลูกเขาก็ต้องใด้ ใครจะทำไม!’
เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย
“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”
กว่าจะได้สามีคนนี้มา เธอขอพระแม่ลักษมีไปมากมาย แต่ลืมขอให้เขารัก!
เมื่อตัวจริงกลับมา เธอต้องสูญเสียทุกอย่างแม้แต่คู่หมั้น แต่ขอโทษทีนะ...กลับมาครั้งนี้ฉันจะไม่คลั่งรักอีกต่อไป
"คืนนี้ขึ้นให้ฉันสิ...แล้วฉันจะไม่เอาความ"
“ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงซ้ำสอง ดังนั้นคุณมีสิทธิ์ลองได้แค่ครั้งเดียว และคุณต้องตัดสินใจตอนนี้ ...เอาหรือไม่เอา”
"กูถามหน่อย เพื่อนที่ไหนมีลูกด้วยกันวะ?"
คุณลุงหน้าโหดคนนั้นเป็นญาติของหนูเหรอคะ
เพราะวันนั้นเขาเลือกที่จะทิ้งเธอไป วันนี้จึงเป็นได้แค่ ‘ลุงอัศ’ ของเด็กน้อยที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับแกะ
“เธอน่ารักขนาดนั้น ฉันจะอดใจยังไงไหวเล่า” “ก็ยังอดมาได้ตั้งปีกว่านี่คะ” นับดาวทำปากยู่ “โธ่ หนูเล็ก” ปรมะหัวเราะ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สาบานเลยว่าเธอไม่รอดมือฉันตั้งแต่คืนวันแต่งงานแน่”
"ทุกสิ่งอย่างมีช่วงจังหวะและเวลาของมัน ความรักก็เช่นกัน"