- 36
- 29.93K
- 28
- 0 (0)
บุรุษผู้นั้นคือคนที่เยี่ยนเสี่ยวหลันเคยรักจนหมดใจ แต่มาวันนี้กลับกลายเป็นนางร้ายในสายตาของเขา จนกระทั่งเมื่อนางสูญเสียความทรงจำไป เหอจิ้งโหวถึงได้รู้ว่าตนเองทำผิดพลาดอย่างมหันต์
บุรุษผู้นั้นคือคนที่เยี่ยนเสี่ยวหลันเคยรักจนหมดใจ แต่มาวันนี้กลับกลายเป็นนางร้ายในสายตาของเขา จนกระทั่งเมื่อนางสูญเสียความทรงจำไป เหอจิ้งโหวถึงได้รู้ว่าตนเองทำผิดพลาดอย่างมหันต์
จะให้ชินอ๋องที่สูงศักดิ์เช่นท่านคุกเข่าให้สตรีต่ำต้อยอย่างหม่อมฉันได้อย่างไร ขอเพียงท่านอ๋องมอบหนังสือหย่าและส่งหม่อมฉันออกทางประตูข้างเหมือนตอนรับเข้าวังอ๋องมาก็พอ
ชาติก่อนนางเป็นนางรองที่ยอมสละชีวิตของตัวเองเพื่อให้พระเอกและนางเอกได้อยู่ด้วยกัน ชาตินี้จึงตั้งใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาอีก แต่ไฉนโชคชะตาถึงดึงดูดตัวร้ายอย่างเว่ยหมิงเย่ให้เกี่ยวพันนางอยู่ได้!
ข้าก็แค่ทำดีเพื่อหวังให้พี่ชายต่างมารดาเช่นท่านลดความโกรธแค้นที่มีต่อข้าลง แต่เหตุใดนางถึงได้กลับกลายเป็นคนสำคัญของเขาแทนเสีย นี่มันต้องมีอันใดผิดพลาดแน่ ๆ พี่ชายของข้าไม่ได้เจ้าเล่ห์เช่นท่าน
“คิดถึงชู้รักเจ้าอยู่หรืออย่างไร ถึงได้เอาแต่นอนยิ้มไม่พูดไม่จา หน้าตาก็ช่างน่าเกรียดนักหุบยิ้มเถอะข้ากลัว” สวรรค์ท่านให้โอกาสข้าแก้ตัวก็จริง แต่ท่านส่งข้ามาผิดเวลาหรือไม่
ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน
ฟ่านอวี้หลันคนเก่าอาจจะไม่สู้คนแต่ข้าคนนี้จะไม่ยอมให้พวกเจ้ามาข่มเหงได้อีก บุรุษชั่วช้าเช่นนั้นอยากได้นักก็เอาไป ข้าไม่ต้องการ และหลังจากนี้ข้าจะไม่ใช่ฟ่านอวี้หลันที่โง่เขลาผู้นั้นอีกแล้ว!
เพื่อเขาแล้วนางยอมละทิ้งทุกอย่างไม่เว้นแม้กระทั่งชีวิตตัวเอง พอกันทีกับการทุ่มเททั้งกายใจเพื่อบุรุษเช่นนั้น ต่อแต่นี้ไม่มีอีกแล้วสตรีที่รักท่าน
เธอสู้อุตส่าห์หนีงานแต่งทั้งที กลับต้องมาติดแหงกอยู่ในจวนอ๋องโบราณแห่งนี้ แถมยังต้องสู้รบตบมือกับไทเฮาและยัยดอกบัวเน่าที่คิดจะแย่งสามีคนอื่นอีก
เยว่หนิงหนิงตายแล้ว แต่นางกลับมาอีกครั้ง ไม่เร็วกว่านี้ครึ่งวันและไม่ช้าไปกว่านี้ครึ่งก้าว นางกลับมาตอนที่อยู่บนเตียงกับชายแปลกหน้า ซึ่งพรากความรุ่งโรจน์ในชีวิตของนางไป
เมื่อต้องแต่งงานกับบุรุษที่อคติและเกลียดนางเข้าไส้ ไป๋ลี่จูมีวิธีพิชิตใจสามีเย็นชาให้กลับมาคลั่งรักนางได้อย่างไร??
ชีวิตก่อนนางร้ายกาจเพราะต้องการแย่งชิงความรักของบิดาจากพี่สาว ทว่าท้ายที่สุดสิ่งที่นางทำกลับช่างไร้ค่าสิ้นดี จวบจนลมหายใจสุดท้าย บิดาก็ไม่เคยเหลียวแลนาง เมื่อได้รับโอกาสอีกครั้ง ชีวิตนี้นางพอแล้ว...
ข้าเป็นสาวใช้อุ่นเตียงของแม่ทัพไร้ใจ จู่ๆข้าได้รู้ว่าข้าเป็นเพียงตัวประกอบที่ต้องตายอย่างไร้ค่า ข้าจึงหนีไปมีชีวิตใหม่พร้อมกับบุตรในครรภ์ แต่แล้วเขากลับตามมาทวงคืนบุตร ทวงคืนหัวใจของเขาที่ข้าขโมยหนีไป
ทุ่มเทรักจนตัวตาย สุดท้ายเป็นได้เพียงพระชายาในนาม สวรรค์ยังซ้ำ ลงทัณฑ์ให้หวนคืนกลับด้วยโชคชะตาเดิมอย่าหลีกหนีไม่ได้ เมื่อสวามีไม่เคยรัก ชาตินี้นางจะไม่รักเขาเช่นกัน ยินดีเป็นพระชายาในนามด้วยความเต็มใจ
"แค่แม่ไก่พิการที่ไม่มีปัญหาออกไข่ ยังกล้าเสนอหน้ามาเป็นฮูหยินของใต้เท้าเจียง" โจวจื่ออี้ต้องทนฟังคำถากถางมาตลอดการแต่งงาน ในวันที่นางยอมแพ้และถอยออกมากลับพบว่าในท้องมีอีกหนึ่งชีวิตติดมาด้วยเสียแล้ว
แต่งเข้าจวนท่านแม่ทัพไม่ทันไร สามีก็รับอนุคนใหม่เข้ามาเหยียบย่ำหัวใจนางอย่างเลือดเย็น กว่าจะรู้ตัวว่าเป็นได้แค่นางร้ายในนิยายก็ตรอมใจตายเสียแล้ว
ว่ากันว่าสามีภรรยาแยกจากกันก็กลายเป็นคนอื่น แต่กับบุตรและมารดาไม่อาจตัดขาดชั่วชีวิต นางช่างโง่งมที่เพิ่งเข้าใจ...
นางผ่านมาสองชาติภพ ล้วนถูกนางเอกแย่งความรักไป ในชาติที่สามนี้นางจะขอร่วมมือกับตัวร้าย ไม่ให้นางเอกทำลายชีวิตอีก!
ความไม่เป็นธรรมในอดีตทำให้ 'ซานเยว่' สูญเสียครอบครัวคนสำคัญไป ทั้งยังต้องตายอย่างน่าสมเพช เมื่อได้รับโอกาสอีกครั้ง ไม่ว่าเพราะเหตุใดก็ตาม...คนที่ควรปกป้องนางก็จะปกป้อง คนที่ควรแค้น นางก็จำได้ไม่ลืม!!!
'อู๋ซินหยาน' พอแล้วกับการทุ่มเทความรักให้กับคุณชายรองผู้แสนอ่อนโยนแห่งตระกูลฮั่ว เขาดีกับทุกคน ยกเว้นนาง แค่นี้ก็ชัดเจนแล้วว่าความพยายามที่ผ่านมาไม่มีความหมาย นางจึงขอยุติการไล่ตามและกลับมารักตนเองแทน