อาร์ค มีระบบปกปิดพลัง ยิ่งคนอื่นเห็นเขาอ่อนแอเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งไร้เทียมทานเท่านั้น ทว่า "แกสู้อาร์คไม่ได้หรอก เขาเป็นฮันเตอร์แรงค์ SSS " "อาร์คแกร่งกว่าแกหมื่นเท่า!" พวก ขอร้องล่ะ เงียบปากเถอะได้โปรด!

เพราะจากกันอย่างค้างคา…เอ่ยคำล่ำลายังไม่มีโอกาส แต่โชคชะตาเล่นตลกดึงดูดให้กลับมาเจอกันอีกครั้งในสถานะใหม่ และชีวิตใหม่ที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ยิ่งเดรโกเองพยายามปิดความรู้สึกนี้ไว้...มันก็ยิ่งพรั่งพรูออกมา ยิ่งพยายามวิ่งหนีมันก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ และสุดท้ายในที่สุดก็เก็บมันไว้ไม่ไหวอีกต่อไป... -โบตั๋นของมัลฟอย

ในโลกที่ชนชั้นคือชะตา และความแข็งแกร่งคือทุกสิ่ง ทาสกำพร้าผู้ถูกลิขิตให้ไร้ตัวตน แต่ภายใต้ความเงียบงัน เขากลับซ่อนสติปัญญา และเขาแอบเรียนรู้วิชาต้องห้าม ก้าวสู่เส้นทางเงามืดเพื่อพลิกชะตาที่ถูกลิขิต!

แม้นางจะตั้งมั่นเพียงใดสุดท้ายเพื่อความอยู่รอด ตัวประกอบเช่นนางก็ต้องยอมงัดเล่ห์กลเพื่อหลอกล่อให้พระเอกผู้เก่งกาจเช่นเขาหลงรักหัวปักหัวปำ เพราะ ‘สหายของน้องสาว ไหนเลยจะสำคัญเท่าฮูหยิน’

เธอ.โชคร้าย เห็นให้สิ่งที่ไม่ควรเห็น ชีวิตก็พลันเปลี่ยน! ความโหดร้ายของคนผู้นั้น ที่เธอไม่อาจหนีพ้น เขาเก็บเธอไว้! โยนสถานะ’ของเล่น’ให้!.สิ่งเดียวที่เธอจะหนีไปจากขุมนรกปีศาจนี้ได้.ก็คือ.ความตาย..!

ลงวันล่ะ 10 ตอน เปิดใจอ่านดูครับ แรกๆอาจจะไม่มัน ตอนที่ 10+ รับประกันความมัน แก้ไขปรับปรุงให้เรื่องสนุกเรื่อยๆ ใครชอบเนื้อเรื่องยาวๆ มาลองอ่านกันได้

มาอยู่ในร่างนางร้ายที่ปีนขึ้นเตียงตัวร้ายแม่ทัพใหญ่จนโดนปลิดชีพตายอนาถ เธอเลือกหักธงตายโดยการหนีไป แต่ทำไมยิ่งหนี ตาบ้านั่นถึงยิ่งตามติดและลากเธอเข้าไปข้างกายเขาทุกทีด้วยนะ

ถานหมิงหรันถูกกำหนดให้เป็นนางร้าย มีจุดจบคือต้องตายในมืออ๋องเพื่อทุกคนหรือ? เช่นนั้นนางร้ายผู้นี้จะไม่ยอมให้ใครสมหวังเป็นอันขาด นางจะสยบอ๋องยมทูตผู้เป็นสามีให้จงได้ แล้วเปลี่ยนจุดจบของนางร้ายเสียใหม่!

ชายารัชทายาทมีเพียงข้าเท่านั้นที่คู่ควร นังลูกกาฝากเช่นเจ้ามีเพียงภรรยาคนเลี้ยงม้าเท่านั้นที่เหมาะสม!' เพราะไอ้ตำแหน่งเฮงซวยนี่ทำให้ฉันต้องพัวพันกับตัวร้ายในตำนาน ใครอยากได้ก็แย่งชิงเอาเถอะ ฉันไม่เอา

จะมีสิ่งใดน่าทุกข์ใจไปมากกว่าการถูกคนในครอบครัวรังเกียจภายหลังจากมารดาเสียชีวิตเด็กน้อยอายุห้าขวบต้องพยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอดพร้อมกับน้องสาวที่พึ่งลืมตาดูโลกอีกทั้งน้องชายฝาแฝดที่พึ่งเกิดมายังถูกพรากไป

"ก็แค่พวกที่ชอบทำตัวเหมือนผี" คำพูดของเซนอิง นาโอยะ หลังจากโกะโจ ซาโตรุ และเกะโท สุงุรุ ถามถึงเด็กสาวปีหนึ่ง จากโรงเรียนคุโมะกาคุเระ

ความรักของเสวี่ยเหยาที่มีต่อเหม่ยหลิงนั้นมากมายนัก แต่กับมาพร้อมความปกป้องและเสียสละในหน้าที่ ความรักที่ต้องปิดบังความรู้สึกไว้เพียงผู้เดียว เหมือนเป็นจุดจบแต่แท้จริงแล้วมันคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง

หลานเอ๋อร์ก็แค่โชคร้าย แต่งงานไม่ทันข้ามวัน สามีก็ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารที่ชายแดน ข่าวคราวเงียบหายไร้สัญญาณมีชีวิต ไม่คิดว่าเมื่อได้พบหน้าอีกครั้ง เขาถึงกับถือกระบี่เตรียมบั่นคอภรรยา!

นางร้ายเกิดใหม่ ในร่างสตรีสุดอาภัพ จะว่าวาสนาดีก็ไม่ใช่ร้ายก็ไม่เชิง ที่นางได้ร่วมเรียงเคียงหมอนกับท่านอ๋องผู้ครองแคว้น ทว่าเขากลับไม่ให้สถานะใดกับนาง! "ไม่เห็นค่าข้าวันนี้ ก็มาเห็นดีกันเลยดีกว่า"

”ข้าจะให้เจ้าตั้งครรภ์ลูกของข้า.. ทว่า บุตรที่เกิดมาจะต้องเป็นบุตรสาว หากเป็นบุตรชาย จะต้องถูกฆ่าทิ้ง”

เมื่อพ่อผู้เป็นญาติเพียงคนเดียวของ พริษฐ์ เสียชีวิตจากการออกร่วมรบกับเซิร์ก ทำให้เขาถูกแม่เลี้ยงใจร้าย เนรเทศออกจากตระกูล ได้คุณน้าช่วยชีวิตพากับไปดาวรกร้าง เริ่มต้นชีวิตใหม่กับการทำสวน

ผู้หญิงส่วนใหญ่แต่งงานด้วยความรัก ชีวิตคู่จึงมีความสุข โดยมีทะเบียนสมรสเป็นหลักค้ำประกัน ส่วนเธอเริ่มต้นมาจากความเกลียดชัง ได้พิธีแต่งงานจากความจำยอม ส่วนทะเเบียนสมรสอย่าคิดว่าเขาจะจดกับเธอ

เขายอมรับว่าเธอเป็นแม่ของลูก แต่ในฐานะเมียเธอชักไม่แน่ใจ...

เรือนศรีจันทร์...ที่ซึ่งทัณฑ์ทรมานและความปรารถนาหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว ระหว่างนายหญิงผู้สูงศักดิ์และทาสสาวที่นางต้องการครอบครองทั้งร่างกายและหัวใจ