ครั้นได้รู้ว่าตัวเองเข้ามาอยู่ในโลกนิยายเรื่องโปรดที่มีฉากจบสุดโรแมนติก ฉู่หนิงก็ฉีกยิ้มด้วยความดีใจ แต่พอรู้ว่าตัวเองได้เข้ามาอยู่ในร่างใคร รอยยิ้มนั้นก็พลันหายไปในทันที ด้วยชะตากรรมของนางร้ายผู้นี้

เมื่อโชคชะตาลิขิตให้เส้นวาสนามาบรรจบ แต่กลับต้องขาดสะบั้นลง เมื่อนางนั้นต้อยต่ำไร้ศักดิ์ แม้ยามมีอันตรายสามีกับเลือกช่วยชีวิตหญิงอื่น ต้องอุ้มท้องหนีเอาชีวิตรอดเพียงลำพัง

ลี่เจียงถูกชะตากำหนดให้แต่งงานกับบุรุษที่ไม่เคยลืมคนรักเก่าเลย ซึ่งมันกลับกลายเป็นความเจ็บปวดของนางมาโดยตลอด แต่ด้วยหัวใจที่เข้มแข็งของดวงจิตใหม่จึงไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายศักดิ์ศรีของตนเองได้ง่ายๆ

ฉู่ลู่ทะลุมิติมาพร้อมกลุ่มแชท สมาชิกล้วนเป็นหญิงระดับมหาบรรลุผู้รันทด! แต่ถูกศิษย์ก่อเกิดปราณใส่ร้ายจนน้ำตาตกในกันถ้วนหน้า ฉู่ลู่: "พวกเธออยู่ระดับมหาบรรลุ! แล้วทำไมไม่โต้กลับไปบ้างละโว้ยยยยยย!"

บุรุษรัก บุรุษ...สุดอื้อฉาว ในเรื่องราว รั้ววัง ปีหนึ่งแปด 'เมฆ' จึงผลัก 'น่านฟ้า' ดุจแดดแผด แม้น้องแนบ เฝ้ารัก ไม่เปลี่ยนแปร แต่สัจจะ บิดา เหนือกว่ารัก ฟ้าอกหัก ช้ำใน สุดจะแก้ ต้องหมั้นหมาย 'สิบทิศ'

"องค์ชายสามปากร้ายผู้นี้น่ะหรือคือสวามีของข้า" สวรรค์ไยข้าต้องเกิดใหม่มาในร่างชายาผู้ร้ายกาจที่สวามีหาได้รักใคร่ ซ้ำยังต้องมีจุดจบอย่างอนาจ แต่ไม่เป็นไรชีวิตนี้ข้าจะเป็นผู้ลิขิตมันขึ้นมาใหม่เสียเอง

เพราะเหนื่อยล้ากับการต้องเป็นตัวแทนของสตรีที่พระเอกรักเต็มที นางร้ายในนิยายเช่น ‘หลันอี้หรั่น’ จึงเลือกจากมา คิดไม่ถึงว่าเขาจะไล่ตามมาและขอให้กลับไปด้วยกัน ทว่าขออภัย...นางพอแล้วกับบทบาทตัวสำรอง!

บ้านเมืองแห้งแล้งมานานนักไม่มีฝนตกลงมาสักเม็ด จึงจัดพิธีบวงสรวงครั้งใหญ่ ทว่าผู้ใดจะคาดคิดว่าสรวงสวรรค์จะส่งเทพธิดาลงมาให้ ถูกใจเขาเสียจริง สวรรค์ส่งนางมาให้เช่นนี้ อย่าหวังว่าเขาจะส่งนางคืน

ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในซีรีส์ทั้งที เรื่องอะไรจะยอมตายตอนจบ งานนี้ลู่ชิงจะขอเปลี่ยนบทองค์หญิงสามเอง คนที่ถูกทิ้งคืออีตาพระเอกของเรื่องต่างหาก ให้มันรู้ซะบ้างว่านางร้ายอย่างเธอก็สวยเลือกได้เหมือนกัน

ในเมื่อท่านยอมสละชีวิตข้ากับลูกเพื่อนาง เช่นนั้นข้าก็จะทำให้พวกท่านสมหวัง ได้รักกันให้พอใจ

เมื่อข้าดันทะลุมิติเข้ามาสวมบทนางอิจฉาในนิยาย ที่ถูกชายแปลกหน้ามาพรากพรหมจรรย์ไป หนำซ้ำในตอนท้ายของเรื่องพระเอกยังเลือกที่จะปล่อยมือจากข้าเพื่อช่วยนางเอกที่เขารัก "บทนางอิจฉาข้าไม่อยากเป็นแล้ว !"

'ภรรยาแสนชัง' หน้าที่ของข้าคือการเป็น 'แม่พันธุ์' ที่ต้องอุ้มบุตรให้ท่านโหวผู้มีฉายา 'หมาป่าโลหิต' แต่นอกจากสามีจะไม่ชิงชังข้าแล้ว ยังคลั่งรักข้า คลั่งการสัมผัสร่างกายของข้าราวกับเสพติด! #หลงเมีย

ครั้งแรกเจอกันด้วยความเข้าใจผิด ครั้งที่สองเจอกันด้วยความบังเอิญ ส่วนครั้งที่สามแน่นอนว่าเป็นความตั้งใจของเขาและครั้งต่อ ๆ ไปก็เช่นกัน / โบราณเขาว่า เกลียดอะไรมักได้อย่างนั้น แกว่าจริงไหม

ข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่ตั้งท้องลูกของพระเอกด้วยการวางยากำหนัด! ชะตาเดิมข้าจะต้องตายด้วยน้ำมือของเขา ข้าจึงกลับตัวกลับใจไม่สนใจเขาอีก ทว่าพระเอกกลับตามคลั่งรักนางร้าย อีกทั้งยังทวงสิทธิ์ลูกในท้อง!

ซูเซียงได้เข้ามารับบทนางร้ายไร้สมองในนิยาย ที่ทั้งโง่งม ทำทุกอย่างเพื่อความรัก จนต้องมาจบชีวิตอยู่ท้ายตำหนักในฐานะนางกำนัลอุ่นเตียง เพื่อมิให้เรื่องราวซ้ำรอยเดิม นางจะทำทุกอย่างเพื่อพลิกชะตาชีวิต!!

ความอยุติธรรมที่นางได้รับ ทำให้สตรีอ่อนต่อโลกผู้หนึ่ง กลายเป็นสตรีกล้าแกร่งและร้ายกาจจนกลายเป็นคนละคน แต่จะโทษใครได้ล่ะ นอกจากชายใจร้ายผู้นั้น ที่นางเคยรักเขาสุดหัวใจ

เนี่ยชิง เดินทางข้ามเวลาจากศตวรรษที่ 23 เพื่อมาดูการใช้ชีวิตของผู้คนในอดีต แต่ระหว่างเดินทางเครื่องย้อนเวลากลับผิดพลาด เนี่ยชิงถูกดีดออกจากเครื่องก่อนที่จะถึงที่หมายและเธอได้ถูกช่วยชีวิตเอาไว้

ขอพรให้พบผู้ชายดีๆ กลับทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่แย่งคนรักของพี่สาว แถมยังได้ชื่อว่าเป็นแม่เลี้ยงใจร้าย "แล้วใครอยากได้บทนางร้ายกันล่ะ!"

ชาติก่อนทำตัวไม่ดีไว้มาก จุดจบคือบิดามีภรรยาใหม่ แม่ตรอมใจตาย ท้องกับบุรุษที่ไม่ใช่สามี ทั้งยังถูกถอดเป็นอนุภรรยา สุดท้ายก็ตายทั้งกลมไร้ซึ่งคนเหลียวแล ย้อนกลับมาครานี้ข้าจะไม่ขอเลือกทางเดิม

นางยอมตัดใจจากบุรุษที่รัก กระทั่งอวยพรให้เขาและเพื่อนสนิทของนางได้ครองคู่กันอย่างมีความสุข แต่ใครจะรู้ว่าสุดท้ายบุรุษที่นางรักกลับถูกทอดทิ้ง ถูกคนประณามและจบชีวิตลง