- 85
- 14.9K
- 5
- 0 (0)
"ฉันไม่ใช่ของสาธารณะ" "แล้วเป็นของใครมิทราบ" "ของเธอไง" (หวงน้องสาวเพื่อนท่าไหน ให้ได้เป็นเมีย?)
"ฉันไม่ใช่ของสาธารณะ" "แล้วเป็นของใครมิทราบ" "ของเธอไง" (หวงน้องสาวเพื่อนท่าไหน ให้ได้เป็นเมีย?)
แต่งจดทะเบียนกับเขา รักทุ่มเทแต่ถูกมองเป็นเมียร้ายไร้ค่า สุดท้ายโดนฆ่าตายอย่างโดดเดี่ยว ฟื้นกลับมาก็ยังเป็นได้แค่นางร้ายสู้ผู้หญิงอื่นไม่ได้ แต่หนนี้เธอตั้งท้องและขอหย่า ไม่เอาแล้วสามีเฮงซวย
เอาแบบนี้จริงดิ เป็นเพื่อนนางเอกนี่นะ !! *พึ่งหัดเขียนค่ะ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ
หลัวเฟิง เด็กหนุ่มผู้ถูกตราหน้าว่าไร้ค่า ปลุกวิญญาณยุทธ์ได้เพียง “เมล็ดพืชแห้งแล้ง” จนถูกดูหมิ่นและถอนหมั้น แต่ไม่มีผู้ใดรู้ว่า มันคือ “เมล็ดพันธุ์โลกบรรพกาล” ที่สามารถกลืนกินทุกสรรพสิ่ง
เธอคือน้องสาวของเพื่อนที่ทำเขาใจสั่นทุกครั้งที่เจอหน้ากัน “อย่ายิ้มบ่อย” “ทำไมคะ?” “ไม่ชอบให้ใครมอง...หวง”
เขาแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ นางแต่งงานเพื่อแก้แค้น หากเขาเห็นว่าพระชายาของเขาร้ายกาจถึงเพียงนี้ นางก็อยากรู้ว่าเขาจะทำอย่างไร (แนวฟีลกู๊ด นางเอกเทพทรู)
ระวัง! สะดุดรัก คุณพี่หน้าตึง "เขาว่าสะดุดลานเกียร์แล้วจะได้หนุ่มวิศวะเป็นแฟน" แต่ว่า...เธอแค่เกือบแล้วทำไม โชคชะตาถึงได้เหวี่ยง หนุ่มวิศวะ ฮอตเนิร์ดอย่าง "พี่ทิศเหนือ" เข้ามาในชีวิต
คีรินมีปมในใจจากแม่ที่ติดเหล้าทว่าโชคชะตากลับเล่นตลก เพื่อนสาวที่เขามีใจให้ กลับเป็นสาวขี้เมา ภาพแม่ซ้อนทับจนเขาไม่อาจยอมรับเธอได้ รักที่ก่อตัวขึ้นเขาต้องเผชิญหน้ากับอดีตที่เจ็บปวดเพื่อก้าวข้ามปมนี้
ไม่ได้เป็นเมียน้อย ... แค่เป็นเด็กนาย !
ความรักของคนอื่นหน้าตาเป็นยังไงไม่รู้ รู้แค่ว่าความรักของเธอนั้น หน้าตาคล้ายกับพี่ทะเล
หลิงอวี่เยี่ยนถูกหักหลังจากชีวิตเก่าและฟื้นขึ้นมาในร่างโอเมก้าท้องแก่ใกล้คลอด แถมพ่อของเด็กในท้องก็หายหัว ในขณะที่กำลังคิด"ติ๊ง!" [ระบบหม่ามี๊มือทอง ขอแสดงความยินดี! ผู้ใช้ใหม่ยืนยันตัวตนสำเร็จ] "..."
“จะทำยังไงดีเมื่ออยู่ๆผู้หญิงจอมบื้ออย่างน้ำหวา เกิดพลาดท่าเสียตัวให้เพื่อนสนิทของสามีเพื่อนรักอย่างธีสิต และสิ่งที่น่าหนักใจกว่านั้นคือ...เขาดันไม่ยอมปล่อยเธอไปนี่สิ!”
สั่งให้ทำเกม แต่ดันทำโปรโมตซะเหมือนหนังโรง จากเกมธรรมดา สู่ภาพที่อลังการเกินใคร จนผู้เล่นเริ่มตั้งคำถามว่า นี่มันยังเรียกว่าเกมอยู่จริง ๆ เหรอ?
เมื่อโอกาสกูมาถึง ก็หมดวาสนามึงแล้วล่ะไอ้แฟนเก่า…
พันดาวต้องตายด้วยน้ำมือตัวร้ายอย่างเฟยหลงเพราะอย่างนั้นจึงต้องหนีเขาไปให้ไกล แต่ทำไมตัวร้ายอย่างเขาถึงยังตามติดเธอไม่เลิกอย่างนี้! แล้วจากนี้เธอจะรอดชีวิตจากเขาได้อย่างไร!
ชาติก่อนนั้นเพราะความซื่อ (บื้อ) และโง่งมทำให้ตนเองกลายที่เป็นรองมือรองเท้าผู้อื่นจนกระทั่งต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ ทว่ากลับมาครั้งนี้...นางจะขอเป็นผู้ล่า ไม่ขอเป็นเหยื่อให้ผู้ใดมารังแกอีกต่อไป!!
เมื่อวิญญาณทหารหญิงเข้าร่างแม่ม่ายที่ถูกตระกูลสามีรุมทึ้ง เธอจึงไม่ได้พกมาแค่ความรู้แต่พกความร้ายมาเต็มพิกัด "ลูกชายเจ้าของร่างข้าจะเลี้ยงเอง หากมีคนมาวอแวก็อย่าหาว่าข้าโหด"
หากเปรียบชีวิตดั่งนิยายน้ำเน่า เธอคงติดอันดับหนึ่งในร้อย... พ่อฆ่าตัวตาย..ทิ้งเธอกับน้องสาวพร้อมหนี้ก้อนโตไว้..หึ..แค่เปลี่ยนจากใช้หนี้ธนาคาร เป็นหนี้ชีวิตด้วยความจำยอมของชายผู้ไร้ใจอย่างเมธวินแทน...
"คุณอยากได้ฉันเหรอ" "คงงั้นมั้ง" แค่one Night แต่เขากลับอยากได้ every Night แบบว่าตลอดไป