- 94
- 176.91K
- 160
- 0 (0)
เธอคิดว่าเขาร้าย แต่สุดท้ายกลับไม่ตรงปก
เธอคิดว่าเขาร้าย แต่สุดท้ายกลับไม่ตรงปก
คบกับพี่ เธออาจจะเจ็บทุกวัน รับได้ไหม?
ในหัวทักษอรเต็มไปด้วยคำว่า'อิหยังวะ'วันก่อนหมอวายุยังนัวเนียหนุบหนับกินตับเธอแซ่บเวอร์แล้วทำไมวันนี้เจอหน้าถึงบอกเทกันซะได้แม้จะปวดใจแทบตายแต่ดียังกลับมาได้เพราะเพื่อนสาวสอนไว้’ผัวที่ดี คือผัวใหม่ค่ะ'
"จำไว้มะปราง อย่าล้ำเส้น" เขาบอกเธอว่าอย่าล้ำเส้น แต่เป็นเขาที่พยายามล้ำเส้นมาตลอด!
'เป็นแค่น้องสาว ไม่ใช่เมีย'
เขาทำคู่หมั้นตัวเองท้อง ทั้งๆ ที่กำลังจะถอนหมั้นกับเธอเพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่แสนลั้นลา แต่เอิงท้อง! ฉิบหายแน่ๆ กู!
เขาไม่ได้ชอบเธอ เธอไม่ได้ชอบเขา เราแค่นอนด้วยกันทุกคืน แล้วเขาก็หวงเธออย่างกับ'หมา'
สถานะของเราสองคนคือ...เพื่อนสนิท
เธอคือน้องสาวของเพื่อนที่ทำเขาใจสั่นทุกครั้งที่เจอหน้ากัน “อย่ายิ้มบ่อย” “ทำไมคะ?” “ไม่ชอบให้ใครมอง...หวง”
“ฉันเอาเธอตายแน่พิ”
"คำก็รำคาญ สองคำก็รำคาญ ระวังวันหลังน้องจะไม่มาหาแล้วนะ!…ทำฉันรำคาญคนเดียวก็พอแล้ว อย่าไปทำให้คนอื่นเขารำคาญไปด้วย" สุดท้ายก็หลงรักเด็กมันจนโงหัวไม่ขึ้น
เพราะความ 'แตกต่าง' ทำให้เขาเเละเธอต้องพรากจากกัน เเต่สายใยเห่งความผูกพันดึงเขาเเละเธอให้กลับมาพบกัน ในวันที่ 'เกือบจะสาย' เกินไป
เมื่อสาวสายมูถูกหมอดูทักว่าจะเจอเนื้อคู่ ทุกอย่างก็คล้ายจะไปได้ดี แต่ความบรรลัยมันอยู่ตรงที่คุณสมบัติของเนื้อคู่ที่หมอดูระบุไว้ดันไปตรงกับเพื่อนสนิทที่เป็นคาสโนว่าตัวพ่อ คนที่เธอมั่นใจว่าไม่มีทางรักลง
“ทุกการกระทำมีราคาที่ต้องจ่าย” เธอได้ในสิ่งที่เรียกร้อง เขาย่อมต้องได้สิทธิ์ตามที่เธอนำเสนอมาให้คุ้มค่าคุ้มราคาเช่นเดียวกัน
เจอหน้ากันในรอบสี่ปี ไม่มีคำทักทายที่ดีกว่า "เราเลิกกันแล้ว" จริงดิ?
ไม่มีวันไหนที่ผึ้งไม่มาหา ไม่ส่งข้าว ส่งน้ำ ร้อยพวงมาลัยสวยๆ มาให้ ไม่เคยเลย พี่เข้มไม่เคยเห็นความดีของผึ้งสักนิดเลย!
‘ห้ามลาออกอย่างเด็ดขาดภายในหนึ่งปีนี้’ ใครจะไปคิดว่าการห้ามลาออก คือสิ่งที่ทำได้ยากที่สุดในการทำงานกับเจ้านายสาวคนนี้ ที่พยายามทุกวิถีทางที่จะพาเธอขึ้นเตียงให้ได้ตั้งแต่พบหน้ากัน
เมื่อมีหมอดูทักว่า ดวงปักเขตจะมีคนอุปถัมภ์เป็นเด็ก และเด็กจะนำมาซึ่งทุกอย่างในชีวิต ทั้งเงินทอง ทรัพย์สิน และ...สามี (บรื้อ...น่ากลัวเกินไปแล้ว)
ในวันที่เขาแม่ง...โคตรจะรักเธอฉิบหายเลย
“แกดูแลเฮียดีแบบนี้มาตั้งนานแล้วนี่นา ทำไมเพิ่งมาสปาร์กนะ”