รู้อนาคตใช่ว่าจะเปลี่ยนได้ซะทุกอย่าง และจงจำเอาไว้ว่า "หากโชคชะตาได้กำหนดมาแล้ว ก็ยากที่จะเปลี่ยนมัน"

ในตอนที่ข้ามีอำนาจมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาก็พร้อมที่จะทำดีด้วย ทว่า...พอข้าพลาดพลั้ง ไม่เหลือเส้นทางที่จะเดินต่อ พวกเขาไม่เเม้แต่จะชายตามองทั้งยังผลักไสไล่ให้พ้นทาง ราวกับเป็นเศษขยะที่ทิ้งไปแล้ว

ซูหนิงเทียน อดีตทหารค่ายตะวันออกที่รอดชีวิตจากสงคราม ถือดาบเพียงเล่มเดียวไต่ถามความยุติธรรม ฝ่าฟันอุปสรรคสะบั้นโชคชะตาของตนเองเพื่อเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่ง

คนอื่นใช้ชีวิตอย่างยากลำบากเพื่อการอยู่รอด แต่ฉันใช้เงินผีฟาดหัวผี ระบบไม่ยัดเยียด ครอบครัวของนางเอก ไม่เป็นภาระ เรื่องนี้ค่อย ๆ เปิดไพ่ ความสนุกจริงอยู่ที่ บทที่ 4.9 เป็นต้นไป

ความผิดพลาดที่เกิดขึ้น ทำให้เขายังวนเวียนอยู่ในชีวิตเธอ ความเจ็บปวดที่ผ่านมาทำให้พิจิกาพยายามตัดเขาออกไปจากใจ แม้พยายามหนีไปแต่เขากลับยึดติดเธอไว้ไม่ยอมปล่อย...

เกิดใหม่ทั้งทีดันเกิดมาเป็นแมว แถมเป็นแมวของใครไม่เป็น ดันเป็นแมวของนางร้ายในเกมจีบหนุ่ม เพื่อปกป้องชีวิตของผมไม่ให้กลายเป็นแมวจร จะต้องปกป้องนางร้ายไม่ให้ตุยเย่หรือครอบครัวล่มสลายให้ได้

คนอื่นอาจจะใช้เวลา21วันในการทำให้ใครสักคนรักแต่สำหรับผมคือการทำให้ตัวเองเลิกรักใครบางคน "กูบอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่ามาวุ่นวายกูไม่ชอบ!!!" สายลม "อืม...กูรู้แล้วกูขอเวลาไม่นานกูจะไปเอง" แผ่นฟ้า

เธอ ผู้ที่สูญเสียทุกสิ่งไม่เหลือแม้แต่ความทรงจำ แม้เธอนั้นต้องการกรบฝั่งอดีตอันเลือนรางและเริ่มต้นชีวิตใหม่แต่อดีตนั้นกลับไม่เพียงไม่ยอมปล่อยเธอไปมันกลับค่อยๆลุกโชนดุจเชื้อไฟที่จะเผาผลาญทุกสิ่งให้สิ้น

เมฆาผู้จริงจังในความรักได้รู้ความจริงว่าลีน่าแฟนสาวนั้นหลอกใช้เขามาตลอดจนวันที่เขาจะท้วงเอาความยุติธรรมคืนมาแต่กับถูกเธอลอบสังหารจนสิ้นใจ โชคชะตาได้ให้โอกาสเขาใหม่อีกครั้งพร้อมระบบผู้กอบกู้วันสิ้นโลก

หากย้อนเวลาได้ คุณจะเลือกอะไรระหว่าง 'เงินหมื่นล้าน' กับ 'รอยยิ้มของลูกเมีย'?"

ในไร่หิมันตรา ทุกลมหายใจคือความผูกพัน ทุกสัมผัสคือความอบอุ่นและทุกสายตาที่มองกัน คือคำตอบของหัวใจที่ไม่ต้องการคำพูดใด

ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายก็ว่าเหนื่อยแล้ว ยังต้องหาทางเอาตัวรอดไม่ให้ 'ตุย' ตอนจบอีก! แต่ทำไมบุรุษทั้งหลายถึงตามตอแยไม่เลิกรา...เธอเป็นนางร้าย ไม่ใช่นางเอกเสียหน่อย!?

จากตำรวจสืบสวนมากฝีมือ สู่ฮูหยินที่ถูกทอดทิ้งแห่งจวนแม่ทัพ หลังฟื้นขึ้นมาจากถูกพิษ ‘เกาซูอิน’ ก็เปลี่ยนไป ราวกับคนละคน ทำให้ ‘จวิ้นเฉิงหลี่’ แม่ทัพพายัพ ต้องจับตาดูฮูหยินของตนไม่ให้คลาดสายตา...

ความสูญเสียนี้ถิงเสี่ยวอิงไม่อาจให้อภัยผู้เป็นต้นเหตุได้และจะเอาคืนอย่างสาสม นางควานหาตัวบุรุษร้ายกาจผู้นั้นจนพบเจอ กวาดต้อนเขาให้ตกหลุมพราง จมปลักรักใคร่เพียงนางเพื่อมอบบทเรียนราคาแพง

เมื่อสาวแกร่งจากยุคปัจจุบันต้องมาเข้าร่างนางร้ายวัยใสในนิยายที่เพิ่งอ่าน เรื่องราวจะเป็นอย่างไร... เมื่อบัวตองคนใหม่ไม่ได้ไร้สมองอย่างที่ใครเข้าใจแต่ทว่าเธอกลับมีความรู้ที่คนยุคนั้นไม่อาจเข้าใจ

หากมีโอกาสอีกครั้ง จะไม่ยอมให้ตัวเองมีชีวิตเฮงซวยเช่นนี้อีก..

ไป๋หลงผู้ได้รับเลือกจากตัวตนลึกลับ สืบทอดพลังอำนาจที่น่าหวาดกลัว ด้วยพลังขุมนี้…ในอนาคตเขาสามารถเป็นผู้สร้างหรือผู้ทำลายก็ได้

หลางหวา ศิษย์เอกของปรมาจารย์จอมเวทย์ แย่งวิญญาณของตนเองจากเงื้อมมือมัจจุราชมาได้ ทว่ากลับต้องมาอยู่ในร่างไร้ค่าอ่อนแอที่รองรับพลังเวทย์ได้เล็กน้อยเท่านั้น

ข้ามีลูกให้ท่านไม่ได้ เป็นแม่ไก่ที่ออกไข่ไม่ได้ ฟางเสวียน เราต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่

นอกจากจะต้องดูแลว่าที่สามีที่อายุห่างกันเกือบสามสิบปี นางต้องมาเป็นว่าที่มารดาเลี้ยงของบุตรสาวของเขาที่เอาแต่ใจ และบุตรชายของเขาที่อายุยี่สิบปีแล้ว แต่สติปัญญาคล้ายเด็กอายุสิบขวบ