เดินอยู่ดี ๆ ก็โดนรถชนดับอนาถ แล้วดันทะลุมิติมาเอาชีวิตรอดวันสิ้นโลกซะงั้น!!

ใบหน้าตกใจและหยดน้ำตาที่ได้เห็นเป็นสิ่งสุดท้ายก่อนที่จะย้อนกลับมาอยู่ที่นี่ยังคงติดอยู่ในใจ หากว่าได้รู้จักกันมากกว่านี้และได้สนิทกันขึ้นมากกว่านี้ก็คงจะดี

เขาเตรียมใจที่จะตาย แต่กลับได้โอกาสตื่นขึ้นมาอีกครั้ง จึงตั้งใจจะสานต่อเป้าหมายที่ยังไม่ได้สะส่างให้สำเร็จ ใครจะคิด...ว่าการตามหาตัวตนที่หายไป จะทำให้เขาพบกับชายคนนั้น ที่อ้างตัวเป็นเจ้าของเขา

หลี่ชิง โอเมก้าหนุ่มได้มีโอกาสใช้ชีวิตอีกครั้งในร่างของตัวประกอบที่มีบทแค่ 19 บท เขาดีใจที่โลกนี้มีแค่เพศชายและหญิง แต่ทำไมคนรอบตัวกลับบอกว่าเขามีกลิ่นลาเวนเดอร์ซึ่งคือกลิ่นเดียวกับร่างเดิมในชีวิตก่อน

นาวาชอบกินของอร่อย แต่อาหารไม่อร่อยเลยชอบทำของไว้กินเอง แต่ไหนเลยว่าความอร่อยนั้นจะตกรูมเมทบางคนได้

ผมลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองย้อนเวลากลับมาในช่วงแรกของวันสิ้นโลก มิหนำซ้ำยังถูกระบบที่ไม่มีประโยชน์อะไรเกาะติดแถมบังคับให้ไปช่วยชีวิตพระเอกอีก!

ลู่เสียน เด็กหนุ่มที่ทำงานส่งตัวเองเรียนจนตาย เขาตื่นขึ้นมาในร่างตัวร้ายในนิยายที่ยังอ่านไม่จบ ยังไม่รู้ว่าควรทำยังไงกับชีวิตนี้ดีสามีก็มาขอหย่าตั้งแต่วันแรก แล้วเด็กน้อยคนนี้จะทำยังไงดี

หงซือเซินถูกกระบี่ของบุรุษผู้หนึ่งแทงหัวใจ หลับใหลไปสามร้อยปี ทว่าปีนั้นเขากลับฟื้นขึ้นมาอีกครั้งอย่างไม่เต็มใจ อ่า ชีวิตอันเป็นนิรันดร์ช่างน่าเบื่อหน่ายเสียจริง

โลกนี้เคยเป็นนิยาย ที่ถูกเขียนไว้แล้วว่าจะพัง แต่ผมดันไม่มีตัวตนในนิยายเรื่องนี้ ( เอาง่ายๆก็แค่ตัวประกอบ )

โอเมก้าอย่างไนน์ใช้ชีวิตในวันสิ้นโลกอย่างทรมานเกือบปี เมื่อมีโอกาสย้อนเวลากลับมาในวันเริ่มต้นของเหตุการณ์อีกครั้ง มีหลายอย่างที่ไนน์ต้องทำ แต่สิ่งสำคัญคือการแก้แค้นอัลฟ่าพวกนั้น...

เมื่อเซี่ยจิ้งลืมตาตื่นขึ้นกลับพบว่าตนเข้ามาอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ถูกสิ่งมีชีวิตต่างดาวฆ่าตาย อีกทั้งเจ้าของร่างนี้ยังถูกจักรวรรดิหมายหัวโดยมีรางวัลนำจับถึงหนึ่งแสนเครดิต

บทเรียนราคาแพงสอนให้รู้ว่า 'ความรักกินไม่ได้' ชาตินี้เธอจะมุ่งหาเงินด้วยวิชาดูดวงที่สืบทอดจากตระกูล ส่วนเรื่องหัวใจ... เอ๊ะ ทำไมเขาถึงตามติดไม่เลิก ชาตินี้ฉันตั้งใจจะโสดนะ!

อยากมีลูกแต่ไม่อยากขอฉัน? ได้...ฉันจะเติมให้จนอุ้มท้องไม่ไหว! ท้องนี้ต้องเป็นของจอมพลเท่านั้น เข้าใจไหม...น้องชายที่ฉันเลี้ยงมาเองกับมือ

ในโลกก่อน 'หยางไป๋อวี้' คือราชาปีศาจสายเลือดบรรพกาลเชียวนะ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับ 'พันเอกเซียว' คนนั้น เหตุใดสายเลือดปีศาจในร่างจึงถูกอีกฝ่ายกดข่มได้เสียเล่า นี่ดูไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย!

เมื่อตฤณฟื้นขึ้นมาพบว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่ได้ย้อนเวลาก่อนจะเกิดวันสิ้นโลกสามเดือน ซึ่งเป็นวันก่อนที่เขาสูญเสียคนสำคัญที่สุดในชีวิตอีกคนแม่กับพ่อเลี้ยงเพราะอุบัติเหตุเครื่องบินตก

เขาเป็นเพียงแค่นักเขียนโนเนมคนหนึ่ง ทว่าดันถูกดูดเข้าไปในนิยายที่ตัวเองเขียนยังไม่จบ มันจะไม่อะไรเลย ถ้าร่างที่มาเข้าไม่ใช่ตัวร้ายที่ต้องตายตั้งแต่ต้นเรื่อง ไม่ได้การ เขาต้องหาทางหนีให้ได้!

เซี่ยหมิ่นไม่คิดว่าจู่ ๆ เธอจะย้อนกลับมาในช่วงอายุ 20 ปี โดยการช่วยเหลือของท่านบรรพชนต้นตระกูลและการย้อนเวลามาครั้งนี้เธอยังได้ของดีติดตัวมาด้วย นั่นก็คือ ดวงตาที่สาม

“ผมขอถามเพื่อความแน่ใจ ตัวร้ายที่ว่านั่นเป็นผู้หญิงใช่ไหม?” [ โฮสต์ถามอะไรแบบนั้นกันครับ ] “ถ้าเป็นผู้หญิงก็พอจะง่ายอยู่บ้าง โล่งอกไปที” [ไม่ว่าจะนอนคิดหรือว่าตีลังกา ตัวร้ายก็ต้องเป็นผู้ชายอยู่แล้ว]

เมื่อถูกย้อนเวลากลับมาก่อนวันสิ้นโลก ลั่วเฟิงเลือกไม่พึ่งพาใคร แต่เตรียมพร้อมทุกอย่างด้วยตัวเอง สร้างชีวิตใหม่ในหมู่บ้านเล็กๆ เพื่อเตรียมพร้อมรอวันที่โลกจะพังทลาย...

เมื่อกะเทยร่างยักษ์อยากมีมดลูก นางจึงต้องรับภารกิจสวมร่างวิญญาณอาภัพ 9 นางเพื่อแก้กรรม โดยมีกฎเหล็กว่า... ห้ามกินผู้ชายเด็ดขาด มิเช่นนั้นจะฝันสลายกลายเป็นชายตลอดกาล