มาเกิดใหม่เป็นลูกแม่ทัพใหญ่ทั้งที อีกทั้งยังล้อมรอบไปด้วยสตรีโฉมสะคราญ ฉู่เฟิงจะปล่อยโอกาสนี้หลุดมือไปได้อย่างไร!

“ผมไม่สนใจปลาพวกนี้ ตอนนี้... คุณก็รู้ผมสนใจอะไรมากกว่าพวกนั้น” หน้าผากที่แนบสนิทกัน กับลมหายใจที่รินรด สายตาสานสบใกล้แค่นิ้วกั้น “อันนา... ให้ตายผมเหมือนจะลงแดงเชียวละ ถ้าไม่ได้จูบคุณตอนนี้”

ในวันที่นางสูญเสียดวงตา เขาก็พาสตรีอีกนางมาหยามหน้า ในเมื่อฟ้าไม่ยุติธรรมสวรรค์ไร้เมตตาเช่นนั้นนางจะขอคืนชีวิตด้วยการยอมเขียนหนังสือหย่า พร้อมดื่มสุราพิษจากไปกลายเป็นเถ้าธุลีเพื่อคืนอิสรภาพให้แก่เขา!

จากหญิงสาวยุคปัจจุบันที่ประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างมากมายแต่สุดท้ายต้องจบลงและกลับมาเริ่มต้นใหม่จากศูนย์อีกครั้งในร่างเด็กหญิงวัยสิบสองปียุคโบราณที่ชีวิตแทบจะเรียกได้ว่าไม่มีอะไรเลยนอกจากความยากจน

แม้ชาติก่อนเคยเป็น'ศัลยแพทย์มือฉมัง' ทว่าชาตินี้กลับมาเกิดยังยุคที่สตรีถูกกีดกันมิให้เป็นหมอ แต่นางไม่ขอยอมแพ้ เดินทางรักษาผู้คนและหาเส้นสายไปด้วย ไม่คิดเลยว่าคนตาบอดที่ช่วยไว้ จะเส้นใหญ่สุดในแผ่นดิน!

ชีวิตนี้ขอเพียงได้อยู่กับท่านพ่อท่านแม่ ดูแลท่านย่าท่านยาย รวมถึงทะนุถนอมน้องชายเพียงคนเดียว ทว่าสวรรค์เล่นตลกอีกครา...

มาอยู่ในร่างนางร้ายที่ปีนขึ้นเตียงตัวร้ายแม่ทัพใหญ่จนโดนปลิดชีพตายอนาถ เธอเลือกหักธงตายโดยการหนีไป แต่ทำไมยิ่งหนี ตาบ้านั่นถึงยิ่งตามติดและลากเธอเข้าไปข้างกายเขาทุกทีด้วยนะ

https://www.pinterest.com/pin/207939707790533900/ แหล่งภาพ

ในวันที่รับทราบข่าวดีว่าตั้งครรภ์ สามีของนางก็พาสตรีผู้หนึ่งเข้าจวนแล้วบอกว่าจะแต่งตั้งเป็นอนุ คราวนั้นนางถึงเข้าใจ โลกนี้ไม่มีที่ยืนให้นางร้ายและลูกในท้องของนาง ก่อนจะต้องเสียใจ นางจะพาลูกหนีไปจากเขา

ผู้คนต่างบอกว่าทรราชอย่างเขาไม่คู่ควรกับคนอย่างนาง ทั่วหล้าภาวนาให้ทุกภพชาติของนางอย่าได้วนเวียนกลับมาเจอเขาอีก ทว่านางคือสตรีของเขา หากใครกล้าพรากนางไป เขาจะส่งเทียบเชิญสู่ปรโลกให้มันเอง

จากองค์หญิงอันดับหนึ่งแห่งแคว้นจู สู่เชลยสงคราม และกลายเป็นอนุไร้ค่าของบุรุษซึ่งหวังแค่จะมีทายาท เขาพรากเอาลูกนางไป ไล่ให้ไปตาย สุดท้ายนางก็จบชีวิตขณะเขากำลังวิวาห์ กับองค์หญิงห้าผู้เป็นที่รักของทุกคน

เมื่อก่อนท่านชิงชังข้าเข้ากระดูกดำ บัดนี้ต้องเป็นฝ่ายไล่ตามบ้าง ท่านรู้ซึ้งหรือยังว่าข้าในตอนนั้นรู้สึกอย่างไร

จากเจ้านายสู่เจ้าหนี้ แต่ทวงหนี้แค้นกันอยู่ดีๆ เขาก็นึกครึ้มอยากจะเป็นลูกค้า?

ทุกคนล้วนปรารถนาความยิ่งใหญ่ ต้องการเป็นคนเหนือคน ทว่านั่นไม่ใช่สำหรับ 'ลู่เจิน' ผู้ใดขยันให้เขาทำไป นางขอเป็นเพียงดินเหลวไม่อาจก่อเป็นกำแพงเสพสุขไปวันๆ

ชาติก่อนทำตัวไม่ดีไว้มาก จุดจบคือบิดามีภรรยาใหม่ แม่ตรอมใจตาย ท้องกับบุรุษที่ไม่ใช่สามี ทั้งยังถูกถอดเป็นอนุภรรยา สุดท้ายก็ตายทั้งกลมไร้ซึ่งคนเหลียวแล ย้อนกลับมาครานี้ข้าจะไม่ขอเลือกทางเดิม

เดินอยู่ดี ๆ ก็โดนรถชนดับอนาถ แล้วดันทะลุมิติมาเอาชีวิตรอดวันสิ้นโลกซะงั้น!!

สำหรับพวกเธอ... ชัยชนะคือทุกสิ่งแต่ความพ่ายแพ้เดียวที่ยอมรับได้ คือการพ่ายแพ้ให้กับหัวใจตัวเอง มิโฮะและซายะ คือคู่ปรับตลอดกาลแห่งชมรมกรีฑาโรงเรียนอิจิโจในสนามแข่งพวกเธอคือศัตรูที่ไม่มีวันยอมกันและกัน

แม้นางจะตั้งมั่นเพียงใดสุดท้ายเพื่อความอยู่รอด ตัวประกอบเช่นนางก็ต้องยอมงัดเล่ห์กลเพื่อหลอกล่อให้พระเอกผู้เก่งกาจเช่นเขาหลงรักหัวปักหัวปำ เพราะ ‘สหายของน้องสาว ไหนเลยจะสำคัญเท่าฮูหยิน’

ใครว่าแม่ผัวต้องร้าย—เมื่อคนยุค 2625 ย้อนกลับไปเมื่อ 100 ปีที่แล้วอย่างปี 2525 ในร่างของแม่ผัวอารมณ์ร้ายคราวนี้จะเลิกเป็นแม่ผัวสายด่า แล้วกลายเป็นแม่ผัวสายฮีล พร้อมภารกิจเปลี่ยนให้คนในบ้านมีสุข

สู้สัตว์กลายพันธุ์มาก็มาก สุดท้ายกลับต้องมาตายอนาถเพราะโดน 'รุม' ซะงั้น! ลืมตาอีกที อ้าว! ไหงมาอยู่บนเตียงกับบุรุษรูปงาม แถมมีเจ้าก้อนแป้งในท้อง ซะงั้น!? ยุคโบราณนี่ก็แค่สนามเด็กเล่นใหม่เท่านั้นแหล่ะ!