เมื่อเทพสงครามกลับชาติมาเกิดใหม่เป็น ซูเฟยหลันเซียนน้อยผู้ไร้ความทรงจำ นางเผลอปลดผนึก จอมมารโดยไม่รู้ว่า เขาคือศัตรูที่เคยถูกตนผนึกไว้ด้วยไฟแค้นที่สุมในอก จอมมารจึงจับนางมาชำระหนี้แค้นด้วยตนเอง

เมื่อข้าดันทะลุมิติเข้ามาสวมบทนางอิจฉาในนิยาย ที่ถูกชายแปลกหน้ามาพรากพรหมจรรย์ไป หนำซ้ำในตอนท้ายของเรื่องพระเอกยังเลือกที่จะปล่อยมือจากข้าเพื่อช่วยนางเอกที่เขารัก "บทนางอิจฉาข้าไม่อยากเป็นแล้ว !"

ทะลุมิติมาก็แย่พอแรงอยู่แล้ว รู้ตัวอีกทีดันมีสามีกับลูกอีกสามคน! ดูสายตาที่จ้องมองนั่นสิ มันใช่สายตาแห่งรักที่ไหน นั่นมันสายตาแห่งความชิงชัง!

เมื่อนักฆ่ามาเกิดในนิยายเป็นนางร้ายที่มีจุดจบอนาถหากแต่งกับพระเอก นางจึงหาผัวชั่วคราวทำให้ไม่ต้องแต่งงานจะออกจากวงโคจรของพวกตัวเอกซะที!แต่ไหงผัวชั่วคราวคนนั้นดันเป็นตัวร้ายที่ต้องคลั่งรักนางเอกเสียได้

ในตอนที่ข้ามีอำนาจมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาก็พร้อมที่จะทำดีด้วย ทว่า...พอข้าพลาดพลั้ง ไม่เหลือเส้นทางที่จะเดินต่อ พวกเขาไม่เเม้แต่จะชายตามองทั้งยังผลักไสไล่ให้พ้นทาง ราวกับเป็นเศษขยะที่ทิ้งไปแล้ว

รุ่ยอิงเถาตายเพื่อชายที่รักสุดหัวใจ แต่เมื่อย้อนเวลากลับมาถึงได้ล่วงรู้ความจริงบางอย่าง ชาตินี้นางจึงหันหน้าเข้าหาปีศาจ ยืมมือทรราช ทวงคืนหนี้เลือดอย่างสาสม !

หลังจากสูญเสียเพื่อนรักได้ไม่นาน ก็ถึงคราวที่นางต้องตายบ้างแต่ใครจะคิดว่าความตายนี้กลับเป็นจุดเริ่มต้นเรื่องราวที่แสนเร่าร้อนก็จะไม่ให้เร่าร้อนได้อย่างไร ในเมื่อโผล่มาตอนที่เจ้าของร่างนี้กำลังถูกกระทำ

เป็นสายลับที่อ่านนิยายไม่พอ ยังได้รับโอกาสมาแก้ไขจุดจบของเหล่าตัวร้ายอีกหรือนี่!!! อา แต่ก็ไม่จำเป็นต้องกลายเป็นนางร้ายก็ได้มั้ง

ฉินเทียนอ้ายได้รู้ว่าที่แท้ตัวเองเป็นตัวร้ายในนิยาย ซ้ำยังให้กำเนิดบุตรชั่วอีกหนึ่ง และจุดจบของคนอย่างพวกนางคืออะไรเล่า หากไม่ใช่ความตาย เช่นนี้ยังจะรออะไรอีก รีบพาลูกในท้องเอาชีวิตรอดเถอะ!

นางเป็นแค่หญิงบ้านนอกที่ถูกคู่หมั้นรังเกียจตั้งแต่เจอหน้ากันครั้งแรก มิหนำซ้ำยังพูดจาดูแคลนสารพัด ช่างปากคอเราะร้ายสิ้นดี ในเมื่อหยามน้ำหน้ากันขนาดนี้ เราก็หย่ากันเถิดท่านแม่ทัพ

นางอยู่กับลูกแฝดทั้งสองตามลำพังมาหลายปี ไม่นึกว่าบิดาของพวกเขาจะตามหาจนพบ “ข้าว่าคงไม่ใช่แค่หน้า…ใจท่านก็คงหนาไม่แพ้กัน! ถึงได้กล้ายืนหน้าด้าน ๆ อยู่ตรงนี้ ทั้งที่ข้าก็ไล่ไปไม่รู้กี่หนแล้ว!”

หากการรักคนผู้หนึ่งต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองและคนทั้งตระกูล เช่นนั้นชาตินี้นางจะไม่รักเขาอีก นางจะหลีกหนีเขาไปให้ไกล เขาไปเหนือนางไปใต้ เขาไปทางซ้าย แน่นอนว่านางจะไม่ไปทางซ้าย สองเราจะเป็นดั่งเส้นขนาน

ซูเซียงได้เข้ามารับบทนางร้ายไร้สมองในนิยาย ที่ทั้งโง่งม ทำทุกอย่างเพื่อความรัก จนต้องมาจบชีวิตอยู่ท้ายตำหนักในฐานะนางกำนัลอุ่นเตียง เพื่อมิให้เรื่องราวซ้ำรอยเดิม นางจะทำทุกอย่างเพื่อพลิกชะตาชีวิต!!

"แค่แม่ไก่พิการที่ไม่มีปัญหาออกไข่ ยังกล้าเสนอหน้ามาเป็นฮูหยินของใต้เท้าเจียง" โจวจื่ออี้ต้องทนฟังคำถากถางมาตลอดการแต่งงาน ในวันที่นางยอมแพ้และถอยออกมากลับพบว่าในท้องมีอีกหนึ่งชีวิตติดมาด้วยเสียแล้ว

เคยสงสัยไหมว่าหลังนิยายจบตัวละครอื่นมีชีวิตยังไง..นางเคยสงสัยจนเกิดเป็นนางร้ายนิยายจบแล้ว เรื่องอันใดนางต้องมาชดใช้ในสิ่งที่ตนไม่ได้ก่อ คอยดูเถอะเดี๋ยวหมอหญิงคนนี้สร้างเกียรติด้วยสองมือคู่นี้เอง

สายลับศตวรรษที่ 20 เกิดใหม่ในร่างองค์หญิงแสนอาภัพผู้มีนัยน์ตาสีฟ้า นางถูกส่งไปอภิเษกต่างเมืองและตายอย่างปริศนา ผู้คนรอบข้างไม่ต่างจากงูพิษ บัดซบ! เกิดใหม่ได้ชีวิตเช่นนี้ข้าขอตายเสียกว่า

“ท่านโหวฟู่หยูซวน อยู่ห้องเดียวกับข้าไม่เป็นอะไรหรอก ข้าไม่ทำอะไรท่านแน่นอนไม่ต้องกลัว ข้าเป็นคนชอบอดเปรี้ยวไว้กินหวานไม่ลักหลับใครง่ายๆ ฮ่าๆ"

ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน

บุรุษผู้นั้นคือคนที่เยี่ยนเสี่ยวหลันเคยรักจนหมดใจ แต่มาวันนี้กลับกลายเป็นนางร้ายในสายตาของเขา จนกระทั่งเมื่อนางสูญเสียความทรงจำไป เหอจิ้งโหวถึงได้รู้ว่าตนเองทำผิดพลาดอย่างมหันต์

ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในซีรีส์ทั้งที เรื่องอะไรจะยอมตายตอนจบ งานนี้ลู่ชิงจะขอเปลี่ยนบทองค์หญิงสามเอง คนที่ถูกทิ้งคืออีตาพระเอกของเรื่องต่างหาก ให้มันรู้ซะบ้างว่านางร้ายอย่างเธอก็สวยเลือกได้เหมือนกัน