ชาติก่อนเพราะคิดว่าความรักที่ตนมอบให้จะเปลี่ยนหัวใจเขาให้หันมารักนางได้ จนเมื่อนางต้องสูญเสียลูกน้อยไปจึงรู้ว่านางช่างโง่งมยิ่งนัก หวนคืนครานี้ข้าจะปล่อยให้ท่านได้อยู่กับคนรักให้สมใจอยาก!

“ความรักของเขาที่มีต่อนางดุจเพลิงที่โหมลุกจากขุมนรก มันจะแผดเผาทุกสิ่งที่เข้าใกล้นางให้วอดวายเป็นเถ้าธุลี...”

ทะลุมิติมาได้ไม่ทันไรก็โดนจับให้แต่งงานกับชายอัปลักษณ์... แต่หล่อขนาดนี้ เรียกอัปลักษณ์ได้ยังไง?! ตาบอดกันไปหมดแล้วเหรอ!

爱 สามหนังสือหกพิธีงานมงคลจัดขึ้นสามวันสามคืน 'จ้าวอ้ายหลิง' คิดว่าโชคร้ายอย่างเดียวของนางคือสูญเสียความทรงจำ จนรู้ว่าตนไม่ใช่คนที่สามีตามหามาตลอดสามปี ในหัวใจของ 'หูเจิ้งเหยียน' ไม่มีที่ให้หญิงเช่นนาง

ตราบแผ่นดินกลบหน้า หากชีวายังไม่อาสัญ ด้วยจิตแน่วแน่ทุกคืนวัน จะขอฟาดฟันพวกมันให้บรรลัย

เมื่อชะตาพลิกผันศัลยแพทย์หญิงแห่งยุคปัจจุบันกลายเป็นองค์หญิงน้อยผู้ไร้คนเหลียวแลในวังที่เต็มไปด้วยเล่ห์กล นางมีเพียง‘ท่านแม่’ ให้ปกป้องและมีกระเป๋ามิติแพทย์เป็นอาวุธลับ…เพื่อทวงคืนศักดิ์ศรีที่ถูกทำลาย

นายจอมวายร้าย อย่ามาอยู่ใกล้ฉันนะ!

ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน

สมาชิคสภาน้ำชาที่เก่งที่สุด และน่ารักที่สุด รึเปล่านะ~

มีน สาวดวงซวยที่อยู่ ๆ ก็ถูกดึงไปปรโลก เพื่อจะได้เฝ้าดูพระรองและส่งเขาไปถึงปลายทางตอนจบ เธอเลือกที่จะไปเกิดในมังงะเรื่องโปรดแทนการกลับร่างเดิม ไฉนท่านส่งข้ามาเป็นตัวประกอบที่ต้องตายด้วยมือพระรองเล่า..

ภพชาติหนึ่งเขาเคยสูญเสียนางไปอย่างไม่มีวันได้นางกลับมาเคียงข้าง ยามนี้เมื่อมีโอกาสอีกครั้งต่อให้นางมีใจอยากจากไป เขาก็ยังจะทำทุกทางเพื่อให้นางกลับมาอยู่ข้างกายตนเอง

คืนหนึ่งที่อาหลินตื่นขึ้นมา นางระลึกได้ว่าตนเป็นสาวใช้ของตัวร้ายที่ต้องถูกพระเอกนิยายตัดหัวตายอย่างอนาถ...อาหลินไม่อยากตาย! เพราะงั้นตัวร้ายช่วยเอ็นดูสาวใช้อย่างอาหลินสักหน่อยเถอะ! (อัพจนจบ)

เหยาชุนลี่ ฮูหยินน้อยผู้ถือดีและชอบเอาชนะก่อเรื่องจนตัวตายสุดท้ายดวงจิตสตรีจากโลกที่ห่างไกล.....ดันมาสานบุพเพใหม่ที่หยุมหัวกันตั้งแต่แรกเริ่ม

หญิงสาวยุคปัจจุบันผู้เสียดสีโลกนิยายตบจูบและเกลียดพระเอกสายซาดิสม์ กลับต้องมาประสบอุบัติเหตุ และตื่นขึ้นมาในร่างของนางร้ายในนิยายจีนย้อนยุค ที่สุดท้ายถูกตัวร้ายสังหารทิ้งตายในบทที่สิบสองอย่างเลือดเย็น

ขี้เหร่ก็ขี้เหร่เถอะ ในเมื่อเป็นหน้าตัวเองก็ต้องใช้ต่อไป ทำงานหนักหน่อยก็ได้ เพื่อให้ได้ความสวยคืนมา! ส่วนเรื่องผู้ชายหล่อ ๆ น่ะ รอฉันสวยขึ้นมาเมื่อไหร่ จะผู้ชายแบบไหนฉันก็หาได้!

"ข้าเคยมีทุกอย่าง... พรสวรรค์ ฐานะ และความเย่อหยิ่ง" นี่คือเรื่องราวของคุณชายผู้ล้มเหลวเพราะอัตตาตนเอง เขารู้ตัวในวันที่ไม่เหลืออะไร ไม่มีย้อนเวลา ไม่มีเกิดใหม่ แก้ไขอดีตไม่ได้ มีเพียง....ก้าวต่อไป

อัศวินหญิงไคล่าห์เพิ่งอกหักก็ถูกคนใจดำส่งตัวไปทำงาน ณ บ้านเกิดของเขา เห็นแก่ที่เป็นเพื่อนกันมาเกินสิบปี ไคล่าห์จึงยอมไป แต่โผล่ไม่ทันไรก็ดันไปรู้ความลับหนึ่งเข้า ครอบครัวคนเดียวของเขาไม่ใช่มนุษย์...

สิงโตเกิดใหม่ในร่างของเผิงเยว่ เกอผู้มีร่างกายอ่อนแอ ตั้งแต่เขาเข้ามาอยู่ในร่างนี้ก็ได้แต่สงสัยว่าทำไมเจ้าลูกชายตัวแสบถึงได้ชอบงอนเขาแล้วคิดหนีออกจากบ้านทุกที "หลันหลันนั่นเจ้าจะหอบของเล่นหนีไปไหนอีก"

สตรีทั่วหล้าหวาดกลัว 'อ๋องปีศาจธงดำ' ผู้โหดเหี้ยม แต่ 'ไป๋หลานอวี้' กลับเมินเฉยใส่เขาเพราะขี้เกียจเกินกว่าจะหวาดกลัว! ยิ่งนางหนี เขายิ่งรุกหนัก "เจ้าจะนอนก็ได้ แต่ต้องนอนในอ้อมแขนข้าเท่านั้น!"