เมื่อเจียงอวี้ถิงอายุสิบสามปี นางถูกน้องสาวต่างมารดาใส่ร้ายและผลักตกลงไปในสระน้ำ วิญญาณของนางถูกดึงมายังโลกสมัยใหม่โดยบังเอิญด้วยกำไลไม้ที่ท่านย่ามอบให้ ที่นั่นทุกสิ่งล้วนแปลกใหม่และน่าตื่นเต้น

เป็นสายลับที่อ่านนิยายไม่พอ ยังได้รับโอกาสมาแก้ไขจุดจบของเหล่าตัวร้ายอีกหรือนี่!!! อา แต่ก็ไม่จำเป็นต้องกลายเป็นนางร้ายก็ได้มั้ง

เด็กหญิงตัวน้อยที่เป็นลูกสาวของแม่หม้าย วันหนึ่งเมื่อแม่แต่งงานใหม่และต้องพานางเข้ามาอยู่ในครอบครัวของพ่อเลี้ยง ต่อจากนี้ไปชีวิตของนางจะเป็นเช่นไรกันนะ

เมื่อข้าดันทะลุมิติเข้ามาสวมบทนางอิจฉาในนิยาย ที่ถูกชายแปลกหน้ามาพรากพรหมจรรย์ไป หนำซ้ำในตอนท้ายของเรื่องพระเอกยังเลือกที่จะปล่อยมือจากข้าเพื่อช่วยนางเอกที่เขารัก "บทนางอิจฉาข้าไม่อยากเป็นแล้ว !"

ใกล้รุ่งสางภรรยาบ้าน 'สกุลซาน' ตื่นเช้าขึ้นมาตระเตรียมข้าวของ กลิ่นหอมกรุ่นจากขนมหวานค่อยๆ ลอยโชยขึ้น แม่ไก่ในบ้านเริ่มขันปลุก เสียงพูดคุยจอแจดังคละเคล้า อีกไม่ช้า...แผงขนมของสกุลซานกำลังจะเปิดแล้ว

สตรีทั่วหล้าหวาดกลัว 'อ๋องปีศาจธงดำ' ผู้โหดเหี้ยม แต่ 'ไป๋หลานอวี้' กลับเมินเฉยใส่เขาเพราะขี้เกียจเกินกว่าจะหวาดกลัว! ยิ่งนางหนี เขายิ่งรุกหนัก "เจ้าจะนอนก็ได้ แต่ต้องนอนในอ้อมแขนข้าเท่านั้น!"

ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน

"เขา" คือ บุรุษ ที่ผู้คนกล่าวขานถึง ว่าเป็นคนเลวร้ายจิตใจวิปริต ทว่า ชีวิตที่ใกล้ดับสูญของนาง กลับเป็นเขาที่ช่วยเอาไว้

ข้าได้สวนองุ่นติดตัวมา จะทำอย่างไรได้ก็เทพแห่งเวลาไม่ยอมให้ขอเงินและของมีค่า อย่างน้อยมีสวนนี้ก็ดีไม่ใช่น้อย แต่! เหตุใดต้องให้ข้าหาเงินครบสิบตำลึงก่อน มิติถึงจะเปิดเล่า!

เมื่อลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองกลายเป็นโครงกระดูกขาวจั๊วะ เฟิงฉีฉีจึงต้องขุดหลุมฝังตัวเองทุกวัน ทั้งเพื่ออาบแดดเสริมแคลเซียมและดูดซับสารอาหารจากดิน

รุ่ยอิงเถาตายเพื่อชายที่รักสุดหัวใจ แต่เมื่อย้อนเวลากลับมาถึงได้ล่วงรู้ความจริงบางอย่าง ชาตินี้นางจึงหันหน้าเข้าหาปีศาจ ยืมมือทรราช ทวงคืนหนี้เลือดอย่างสาสม !

ภพชาติหนึ่งเขาเคยสูญเสียนางไปอย่างไม่มีวันได้นางกลับมาเคียงข้าง ยามนี้เมื่อมีโอกาสอีกครั้งต่อให้นางมีใจอยากจากไป เขาก็ยังจะทำทุกทางเพื่อให้นางกลับมาอยู่ข้างกายตนเอง

เขาเกลียดข้าเพียงเพราะข้าเป็นกาฝากที่เข้ามาอาศัยในจวนอ๋อง เขาทำร้ายและรังแกข้าสารพัด เขานำสิ่งที่ข้าต้องการมาต่อรองให้ข้าเป็นสตรีของเขา เขาห้ามข้ารู้สึกห้ามหึงห้ามหวง เขาคิดว่าข้าจะทำได้งั้นรึ

ในตอนที่ข้ามีอำนาจมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาก็พร้อมที่จะทำดีด้วย ทว่า...พอข้าพลาดพลั้ง ไม่เหลือเส้นทางที่จะเดินต่อ พวกเขาไม่เเม้แต่จะชายตามองทั้งยังผลักไสไล่ให้พ้นทาง ราวกับเป็นเศษขยะที่ทิ้งไปแล้ว

ฮองเฮาผู้นั่งบัลลังก์หงส์เคียงบัลลังก์มังกรฮ่องเต้ กลับถูกเปิดเผยความลับที่ซ่อนเร้นเอาไว้ จนต้องมารอความตายที่ตำหนักเย็นอย่างไร้ทางหนีรอด ทว่าสวรรค์มิได้ใจร้ายถึงเพียงนั้น

เมื่อใครต่อใครต่างบอกว่านางหลงรักชายคนนี้จนโงหัวไม่ขึ้น แต่หลินซูเหยายิ้มเย็น ให้เป็นตัวร้ายแหกปากยังสนุกกว่าเป็นนางเอกที่โง่งม

ในยุค 70 ที่แร้นแค้น ข้าวสารสักเม็ดยังหายาก แต่เธอกลับมี น้ำพุวิเศษ ที่เปลี่ยนก้อนหินให้เป็นทอง เปลี่ยนอาหารธรรมดาให้กลายเป็นรสสัมผัสจากสวรรค์ ปฏิบัติการขุนครอบครัวให้อ้วนท้วนและรวยล้นฟ้าจึงเริ่มต้น

'ภรรยาแสนชัง' หน้าที่ของข้าคือการเป็น 'แม่พันธุ์' ที่ต้องอุ้มบุตรให้ท่านโหวผู้มีฉายา 'หมาป่าโลหิต' แต่นอกจากสามีจะไม่ชิงชังข้าแล้ว ยังคลั่งรักข้า คลั่งการสัมผัสร่างกายของข้าราวกับเสพติด! #หลงเมีย

เรื่องราวเกี่ยวกับหญิงสาวผู้ที่ใฝ่หาความรักจากครอบครัว แต่เมื่อเธอกำลังจะตาย ครอบครัวกลับเพียงปกป้องน้องสาวของเธอเท่านั้น เมื่อเธอจากไปในสภาพไร้คนดูแลกระดูกและเถ้าถ่าน

ตกลงกันแล้วมิใช่หรือว่าเมื่อถึงเมืองหลวงเราสองคนจะกลายเป็นเพียงคนแปลกหน้า แต่เหตุใดนางถึงได้พบหน้าเขาอยู่บ่อยครั้ง เขาติดใจนางที่ใดกัน...