[“ยินดีต้อนรับสู่—ระบบช่วยเหลือพระรอง—“] เป้าหมายคือ เซดริก ฟอน ลอว์เรนซ์ อัศวินหนุ่มผู้สาบานจะปกป้องเจ้าชาย แต่ในเรื่องเดิมเขาต้องจบชีวิตลงเพื่อปูทางความยิ่งใหญ่ให้พระเอกและนางเอก

เพราะสวรรค์ยังมีเมตตา สตรีชั่วช้าอย่างนางถึงได้ย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต คนไหนที่ทำชั่วไว้กับนาง นางจะเอาคืนมันให้สาสม ส่วนคนไหนที่นางทำผิด นางจะขอชดใช้คืนจนกว่าชีวิตจะหาไม่

"อย่าได้ไว้ใจเพื่อนพี่ชาย เพราะพี่ไม่เคยมองเราเป็นน้องสาว แต่จะเอาทำเมีย"

หนี้ชีวิตพันผูกเธอไว้กับเขา...แต่สำหรับเขาเธอคือกาฝาก ที่อยากจะสลัดทิ้ง "ฉันไม่มีวันรักผู้หญิงอย่างเธอ! ยัยปลาปักเป้า!"

สองวิญญาณหนึ่งร่าง เมื่อสวรรค์เล่นตลก ให้พี่น้องฝาแฝดต้องผลัดกันใช้ร่างมนุษย์ เมื่อวิญญาณหนึ่งจากไป วิญญาณหนึ่งก็ถือกำเนิด หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีก

มีลูกด้วยกันถึงสองคน เขากลับกล่าวหาว่าเธอมีชู้ เอาเถอะ...ถ้าเขาต้องการจะหย่าเพื่อไปอยู่กับอีตัวนั่น เธอก็ยินดี...หย่าแล้วก็อย่ามารักกันก็พอ

ชาติก่อนข้าอุตส่าห์ไม่ทำร้ายคนบริสุทธิ์ แต่พวกเจ้ากลับไม่ยอมละเว้นข้า ชาตินี้อย่าหวังว่าข้าจะละเว้นผู้ใด

วิญญาณเธอมาเข้าร่างสตรีที่แย่งตำแหน่งฮูหยินจวนโหวมาจากน้องสาวต่างมารดา วางยาปลุกกำหนัดเขาในคืนแต่งงาน ถูกสามีและแม่สามีชิงชัง เธอจึงยินดีจะคืนตำแหน่งฮูหยินให้ ส่วนเจ้าก้อนแป้งนี้ เธอจะเลี้ยงเขาเอง!

แม่ทัพผู้นำกองทัพเสวียนหู่ไม่ยินยอมแต่งงานกับหลานสาวไทเฮาถึงขั้นขัดพระราชเสาวนีย์ ‘เมื่อก่อนมีความรู้สึกเช่นไร ต่อไปก็เหมือนกัน’ เหอะ!...เหตุใดพูดแล้วไม่ทำตามคำพูด จะมาวุ่นวายกับนางด้วยเหตุใด?!

รักเราเป็นเรื่องบังเอิญหรือใครบางคนตั้งใจ

คิดจะใส่ร้ายสามีของข้าแถมยังคิดจะยึดทรัพย์กันอีกอย่างนั้นหรือ? ถ้างั้นข้าริบสมบัติในท้องพระคลังนี่.. เข้า “มิติตุนสินค้า” ของข้าเพื่อเป็นข้อแลกเปลี่ยนก็แล้วกัน!

เธอเกลียดผู้ชายเจ้าชู้ที่สุดในชีวิต แต่เธอดันพลาดท่าเสียที ตกเป็นของหนุ่มรุ่นพี่เจ้าชู้ตัวพ่อ!!!

ศิรนันท์ทุ่มเทรักสามี แต่เขากลับตอบแทนเธอด้วยการใส่ใจน้อยลง แถมยังดูสนิทกับเพื่อนร่วมงานใหม่แบบเกินงาม ถามกี่ครั้งก็หาว่าเธอระแวงเกิน งั้นหย่ากันเถอะ เธอก็เหนื่อยกับสามีเฮงซวยใส่ใจคนอื่นมากกว่าเมีย

ซุนจิ่นลี่ถูกขับออกจากสกุลซุน เพราะนางคือเด็กสาวที่มีดวงตาสีเขียว มีลวดลายรากไม้สีเขียวบนเล็บ อีกทั้งยังมีรูปดอกกุหลาบอยู่บนเล็บนิ้วโป้งทั้งสองมือ สารรูปเช่นนี้ ทำให้คนมองว่างดงามและน่ากลัวในเวลาเดียว

เพราะความกตัญญูที่ค้ำคอ นางจึงเลือกเส้นทางที่ผิดพลาด ยื่นมือไปชุบเลี้ยงฝูงหมาป่าจนพวกมันได้ดิบได้ดี แต่สุดท้าย สิ่งที่ได้รับกลับคืนมาคือ ความตาย

ติงหยวนหยวนทะลุมิติมาอยู่ในร่างของพระชายาที่ถูกรังเกียจ ร่วมหอได้หนึ่งคืนก็ได้รับหนังสือหย่า เธอถูกขับไล่ไปอยู่บ้านนอก ภายหลังพบตนเองตั้งครรภ์ลูกแฝด ไม่เป็นไรทายาทอ๋องทั้งสองนี้ นางจะเลี้ยงเอง!

สุขใจอยู่ในฐานะลูกหนี้ที่ต้องชดใช้เงินแทนพ่อของตัวเอง แต่เป็นลูกหนี้แบบใดก็ไม่รู้ถึงได้กินอิ่มนอนอุ่นเช่นนี้ เท่านั้นยังไม่พอ ยังได้เงินจากเจ้าหนี้อีกด้วย! เพิ่งรู้ว่าเป็นลูกหนี้ของปราณนทีช่างแสนสบาย!

เขาพูดกับคนสวยตรงหน้าด้วยน้ำเสียงแฝงความหยอกเย้า “ถ้าอยากขอบคุณ ดาวก็เข้ามากราบที่ตักฉันสิ”

เธอผิดเองที่เลือกทางเดินโง่ ๆ นี่ พิมพ์นาราทรุดตัวอยู่กับพื้นอยู่ตรงหลังประตูบ้าน ตรงที่ที่กวีวัธน์เพิ่งจะเดินออกไป

"ไหน ๆ เราก็พลาดจิ้มกันไปแล้วครั้งหนึ่ง มาพลาดอีกสักครั้งจะเป็นไรไป"