ขวัญนรีคิดว่าจะนอนกับเขาแค่ครั้งเดียว แต่ทำไมถึงมีครั้งที่สอง สาม สี่ ตามมาอีกล่ะ…

“ต้องให้จับทำเมียแล้วจดทะเบียนตอนนี้เลยมั้ย จะได้รู้ว่าจริงจัง"

เขาทิ้งผู้หญิงที่เคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้งไป...เกือบห้าปี เจอกันอีกทีเธอมีลูกแฝดวัยสี่ขวบ...คำถามคือลูกใคร?

เด็กคนนั้นเป็นลูกใคร?" เขาถามเสียงแหบพร่าหลังจากได้คำตอบบางอย่างด้วยตัวเอง "เขาเป็นลูกฉัน" เธอตอบหนักแน่น แต่คนฟังกลับถอนหายใจกับความปากแข็งของคนใต้ร่าง

รักซึมลึกจนแยกยาก กว่าจะรู้ว่ารักก็เป็นตอนที่แยกไม่ได้แล้ว ที่ผ่านมาไม่รู้ ความเคยชินทำให้แยกไม่ออก แต่ตอนนี้รู้แค่ว่ารักมาก

รักกันมาสามปี อยู่ ๆ ก็ถูกบอกเลิก เขาบอกว่าหมดรักเธอแล้ว และขอให้เราเป็นแค่พี่น้อง 'พี่น้องที่นอนด้วยกันน่ะเหรอ'

“ส่งพ่อเข้านอนแล้ว อย่าลืมมาส่งลูกชายเข้านอนด้วยล่ะ”

"ตัดสินใจได้หรือยัง ถ้าอยากจะไปนักก็ไปซะ เฮียไม่ห้าม แต่เรื่องลูกห้ามเอาไปด้วยเด็ดขาด เฮียจะเลี้ยงลูกเอง!"

จากรักแรกในความทรงจำ...สู่การพบกันอีกครั้งในฐานะเจ้านายพ่อม่ายลูกแฝด และลูกน้องสาวที่เพิ่งถูกเทงานแต่ง

'เป็นแค่น้องสาว ไม่ใช่เมีย'

เมื่อเขาไม่แข็งตัวเกิดจากอะไรได้บ้างนะ

เป็นอาจารย์...สอนคำว่า 'รัก' ได้เปล่า?

อยู่ในห้องเรียนเป็นลูกศิษย์ก็จริง แต่อย่าลืมว่าอยู่ที่บ้าน "เป็นเมีย"

“คุณถามหาสิทธิ์ผม ทั้งที่เมื่อคืนเราเพิ่ง...กันน่ะเหรอ!”

“ต่อให้จะเป็นงานแต่งที่ไม่เต็มใจ แต่เรื่องอะไรที่ฉันจะต้องยอมอยู่ใต้การปกครองของนาย” ใบหน้าสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีสันสดสวยหันมองเจ้าบ่าวแล้วยิ้มให้ราวกับนางมารร้าย...

จากคู่กัด ขยับขึ้นเป็นคู่นอน ในที่สุดก็เป็นคนที่เขาแคร์มากกว่าใครๆ

“เป็นแค่เมียบำเรอ อย่าริอ่านผยองทำตัวสูงส่งนักเลย” “ไม่ว่ามึงจะยิ่งใหญ่คับฟ้าในเผ่านี้สักแค่ไหน กูก็เอาตีนเหยียบหน้ามึงได้ก็แล้วกัน” “หึ มึงก็เหยียบกูได้แค่ตอนที่ถูกกูจับกระแทกอยู่เท่านั้นแหละ”

“หนูชื่นคะ หนูจะฟันแล้วทิ้งพี่ไปแบบนี้ไม่ได้นะ พี่เสียหาย”

งานแต่งงานที่เกิดขึ้นเพราะความผิดพลาด งานแต่งงานที่ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความรัก มีเพียงหนึ่งคนที่รักข้างเดียว เจ้าสาว วิวาห์ไร้รัก

"สามปีเลยนะ ตั้งสามปีที่เราชอบพี่เขา ไม่ชอบทำไมไม่บอกกันตั้งนาน" "เราก็ชอบ...." คลาวด์ก็ชอบปลายฝนมาตั้งหกปีรู้บ้างไหม? ความรักของเธอกับเขาเข้ามาในวันที่ฝนโปรยปราย...