"แค่แม่ไก่พิการที่ไม่มีปัญหาออกไข่ ยังกล้าเสนอหน้ามาเป็นฮูหยินของใต้เท้าเจียง" โจวจื่ออี้ต้องทนฟังคำถากถางมาตลอดการแต่งงาน ในวันที่นางยอมแพ้และถอยออกมากลับพบว่าในท้องมีอีกหนึ่งชีวิตติดมาด้วยเสียแล้ว

ความรักนี้ไม่อาจร่วมสร้าง ความดื้อรั้นเท่านั้นที่จะได้มา เขาจึงหลวมตัว และหลงกลเพราะความเห็นใจแต่ที่ใดได้นางกลับทิ้งลูกแฝดเอาไว้ แล้วก็ตายจากไปในสงครามที่เปิดศึก

กู้ซีซี นางร้ายผู้แสนร้ายกาจคอยกลั่นแกล้งรังแกญาติผู้น้องที่รับบทเป็นนางเอกของตนอยู่เสมอ เดิมทีนางมีจุดจบที่แสนอนาถก็นับว่าถูกต้องแล้ว ถ้าหากคนเขียนนิยายจะไม่ได้เข้ามาอยู่ในร่างนางร้ายเสียเอง!

ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน

หยางอวี้หลันแต่งเข้าสู่จวนแม่ทัพได้ไม่กี่เดือน เซียวอวิ๋นเหอก็ออกศึก ไม่เคยมีจดหมาย ไม่เคยมีคืนวันสุขสมแบบสามีภรรยา สามปีผ่านไป เขากลับมา พร้อมรับบัญชาฮ่องเต้ให้รับหญิงอื่นเป็นฮูหยินใหญ่...

"ข้าเพิ่งร่วมหอกับคนผู้หนึ่งมา หากท่านขับยาห้ามครรภ์ได้แล้วช่วยฝังเข็มต้มยาช่วยให้ข้ามีโอกาสตั้งครรภ์ รับรองว่าข้าจะตอบแทนท่านอีกเป็นเท่าตัว”

จะให้ชินอ๋องที่สูงศักดิ์เช่นท่านคุกเข่าให้สตรีต่ำต้อยอย่างหม่อมฉันได้อย่างไร ขอเพียงท่านอ๋องมอบหนังสือหย่าและส่งหม่อมฉันออกทางประตูข้างเหมือนตอนรับเข้าวังอ๋องมาก็พอ

ชาติที่แล้วเพราะทะนงตนว่าเป็นคนเกิดใหม่ มองครอบครัวด้วยสายตาคนนอก เป็นต้นเหตุให้ครอบครัวต้องตาย แต่สุดท้าย เขาได้ย้อนเวลากลับมาก่อนที่จะเกิดหายนะ ชาตินี้เขาจะไม่ใช่เหยืออีกต่อไป

บุรุษผู้นั้นคือคนที่เยี่ยนเสี่ยวหลันเคยรักจนหมดใจ แต่มาวันนี้กลับกลายเป็นนางร้ายในสายตาของเขา จนกระทั่งเมื่อนางสูญเสียความทรงจำไป เหอจิ้งโหวถึงได้รู้ว่าตนเองทำผิดพลาดอย่างมหันต์

ในตอนที่ข้ามีอำนาจมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาก็พร้อมที่จะทำดีด้วย ทว่า...พอข้าพลาดพลั้ง ไม่เหลือเส้นทางที่จะเดินต่อ พวกเขาไม่เเม้แต่จะชายตามองทั้งยังผลักไสไล่ให้พ้นทาง ราวกับเป็นเศษขยะที่ทิ้งไปแล้ว

นางอยู่กับลูกแฝดทั้งสองตามลำพังมาหลายปี ไม่นึกว่าบิดาของพวกเขาจะตามหาจนพบ “ข้าว่าคงไม่ใช่แค่หน้า…ใจท่านก็คงหนาไม่แพ้กัน! ถึงได้กล้ายืนหน้าด้าน ๆ อยู่ตรงนี้ ทั้งที่ข้าก็ไล่ไปไม่รู้กี่หนแล้ว!”

อันยา ทหารรับจ้างชื่อดังในยุคอวกาศประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต ได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างสนมที่เพิ่งคลอดลูกจนเสียชีวิตในตำหนักเย็น พอได้ความจำเจ้าของร่างเดิม บอกได้ประโยคเดียวว่า "คุณแม่ไม่ปลื้ม"

จากคุณหมอมากความสามารถ สู่หญิงสาวไร้ค่าแห่งจวนราชครู ซ้ำยังถูกคู่หมั้นถอนหมั้นไปแต่งกับหญิงอื่น ไร้ค่างั้นรึ? ‘จิ้งอิง’ คนนี้ไม่เคยรู้จักคำว่าไร้ค่า! ‘ฟู่หยวนหยวน’เอ๋ยข้าจะสั่งสอนคนพวกนั้นให้เจ้าเอง!

ว่าจะรู้ว่าตนเองมาเกิดใหม่ในโลกของนิยายที่จบไปแล้ว ก็สูญเสียท่านแม่และพี่ชายทั้งสองไปแบบไม่มีวันหวนกลับ ฉีหลิงตี้ที่ถูกตราหน้าว่าเป็นบุตรสาวของนางร้ายจึงขอตั้งปณิธานทวงคืนความเป็นธรรมให้กับมารดา

ชาติก่อนเพราะคิดว่าความรักที่ตนมอบให้จะเปลี่ยนหัวใจเขาให้หันมารักนางได้ จนเมื่อนางต้องสูญเสียลูกน้อยไปจึงรู้ว่านางช่างโง่งมยิ่งนัก หวนคืนครานี้ข้าจะปล่อยให้ท่านได้อยู่กับคนรักให้สมใจอยาก!

ซูซูซินบังเอิญได้หนังสือชะตาชีวิตจากหญิงชรา จึงรู้ว่าตัวเองเป็นนางร้ายในนิยายที่จะตายในอีกไม่ช้า แทนที่จะได้พลิกชะตา นางกลับถูกผลักออกจากร่างไปสู่ตัวประกอบที่ไม่มีบท หนำซ้ำชีวิตรันทดยิ่งกว่าเดิมอีก!!!

ชาติก่อนข้าเลือกซุนจือเหยาเป็นคู่ชีวิต รางวัลที่ได้รับต้องตายพร้อมกับลูกในท้อง แต่ครั้งนี้ข้าเลือกซุนเหยียนอู๋ผู้เป็นพ่อของเขา และอดีตพ่อสามีของข้า แลกเปลี่ยนกับ... อดีตที่ข้าไม่เคยรู้ แค้นนี้ย่อมชำระ

เขาเติบโตมาใต้เงาของนาง อาจารย์ผู้เย็นชาที่คอยสอนวิชาและปกป้องเขาเสมอ จนวันที่เขารู้ความจริง…ว่า นางคือคนฆ่าพ่อแม่ของเขาด้วยมือตัวเอง ความรักที่เคยอ่อนโยนกลับกลายเป็นเพลิงแค้น

หลังจากถูกชายคนรักฝังทั้งเป็น นางที่ควรจะตายไปแล้วกลับฟื้นตื่นขึ้นมาในร่างของตนเองตอนอายุสิบห้า ดูเหมือนว่าสวรรค์จะให้โอกาสนางกลับมาแก้แค้นสินะ

วังวนชีวิตแห่งการแก่งแย่งช่างทำให้ไป๋เสวี่ยหนิงรู้สึกเบื่อ แต่เมื่อเจ้าตัวน่ารักกู๋อวี่เซวียนปรากฏตัวกลับทำให้ใจของหญิงสาวหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว