คุณหนูใหญ่หยางตัดสินใจแต่งงานกับบุรุษแปลกหน้าที่ช่วยชีวิตนางไว้ถึงสองครา เพื่อต้องการตอบแทนบุญคุณแต่นางกลับต้องตกใจเมื่อรู้ฐานะของเขา

ข้า 'จางเยว่หนิง' ต้องการลาออกจากบทนางร้าย แต่ว่า...ทำไมตัวละครเอกพวกนั้นถึงไม่ยอมให้นางหลุดพ้นจากบทเสียที!! ขออยู่อย่างสงบไม่ได้รึยังไง!!!

ไป๋ลั่วอิงเมื่อลืมตาอีกทีกลับพบว่าตนเองฟื้นมาในนิยายที่ตัวเองเขียน กลายเป็นตัวประกอบที่ต้องตายเพราะถูกพระเอกตุย แต่โชคชะตาดันพาให้นางสนิทกับเขาในอีกตัวตนหนึ่ง งานนี้นางต้องหาทางรอดจากพระเอกธงแดงให้ได้

นางรักเขา แต่เขาไม่รักนาง ชาตินี้ตายอย่างโดดเดี่ยว โอกาสเลี้ยงลูกยังไม่มี ทว่านางได้ย้อนเวลากลับมา หากแต่บุตรสาวมีชะตาเป็นนางร้าย ชาติใหม่นี้ เถียนซูลี่ขอพาลูกหนีไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขก็พอ...

จากนี้… สตรีร้ายกาจผู้นี้จะไม่รักท่านอีก… นางหลงรักเขาวางแผนจนได้กลายเป็นชายาของเขา… แต่เขากลับเลือกช่วยสตรีอื่น ปล่อยให้นางสิ้นใจอย่างไม่ใยดี

จุดจบของนางร้ายนั้นคือความตาย ภพชาติใหม่นี้ขอเป็นเพียงนางร้ายปลดระวางผู้หนึ่งแต่ดูเหมือนเรื่องราวกลับตาลปัตร ทั้งพระเอกและตัวร้ายทำเหมือนมีใจให้นางร้าย นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกัน ฉู่ไจ๋ไจ๋งงไปหมดแล้ว!

กู้ซีซี นางร้ายผู้แสนร้ายกาจคอยกลั่นแกล้งรังแกญาติผู้น้องที่รับบทเป็นนางเอกของตนอยู่เสมอ เดิมทีนางมีจุดจบที่แสนอนาถก็นับว่าถูกต้องแล้ว ถ้าหากคนเขียนนิยายจะไม่ได้เข้ามาอยู่ในร่างนางร้ายเสียเอง!

กลายเป็นตัวประกอบดวงซวยในนิยายแล้วอย่างไร!? จะเลี้ยงเหล่าวายร้ายให้ดีแล้วเกษียณจากบทอย่างมีคุณภาพให้ดู!

เกิดใหม่เป็นฮูหยินพระเอก แล้วทำไมต้องดิ้นรนหนีให้เหนื่อย ถ้ามันรวย หลอกเอาเงินมาให้หมดแล้วอยากไปรักกับนางเอกก็เชิญ!

ได้ย้อนกลับมาเลี้ยงดูบุตรสาวทั้งได้รู้ว่าชีวิตของพวกนางแม่ลูกเป็นเพียงนางร้ายในนิยายที่ถูกแต่งขึ้นจึงคิดฝืนชะตานี้ให้ได้ ส่วนสามีเย็นชาไร้ใจผู้นั้นก็ช่างเถิด นางสนใจเพียงเจ้าก้อนกลมตัวน้อยๆนี่ก็พอแล้ว

นางเพียงช่วยบุรุษจากอาการคลุ้มคลั่ง ปูทางให้บุรุษกระหายในอำนาจที่ควรได้รับ แต่เหตุใดวันรุ่งขึ้นจึงมีสมรสพระราชทานมาถึงนางกัน นางไม่ได้อยากแต่งงาน นางย้อนกลับมาเพื่อใช้ชีวิตกับครอบครัวเท่านั้น!

"ลงชื่อในใบหย่าให้ฉัน แล้วฉันจะออกไปจากบ้านถังโดยไม่เอาอะไรติดตัวไปสักชิ้นเดียว ตอนนี้หัวใจของฉันไม่มีคุณอีกต่อไป ... " "ไม่มีทางต่อให้เธอไม่รักก็ต้องทนอยู่จนกว่าฉันจะพอใจในสิ่งที่เธอทำกับซินอี๋"

หลี่เมิ่งเหยาย้อนเวลามาอยู่ในร่างของเด็กสาววัยสิบสองปี ในวันที่มารดาอนุผู้โง่เขลา ถูกขับไล่ออกจากจวน โชคยังดีที่ตอนตาย นางสวมกำไลหยกโลกันตร์เอาไว้ มันจึงติดตามนางมาที่นี่ด้วย

หลินซูเหยาคือภรรยาเอกผู้ถูกสามีเมินเฉย ปล่อยให้อนุรังแกจนสิ้นลมหายใจ แต่สวรรค์กลับให้โอกาสนางได้ย้อนเวลากลับมาในวันที่ยังไม่สายเกินไป ชีวิตใหม่นี้นางจะไม่มีวันยอมเป็นคนโง่เหมือนชาติก่อน!

คำว่า 'วาสนาตื้นเขิน' เป็นคำนิยามที่เหมาะกับนางมากที่สุด สามีหย่าขาด ครอบครัวตายเพราะความเห็นแก่ตัวของบิดา นางจึงคิดปลิดชีวิตตามไปอีกคนทว่าสวรรค์กลับเมตตาให้โอกาสนางกลับมาแก้แค้นอีกครั้ง!

ชาติก่อนถูกคนที่ไว้ใจสังหารอย่างน่าเวทนา แม้ได้โอกาสกลับมามีชีวิตอีกหนหนึ่ง แต่ดันเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายไปเสียได้ แล้วหนี้แค้นของข้าเล่า? ใครจะลือว่าวิปลาสก็ลือไปเถิด ข้าจะวิปลาสจริงๆ ให้ดู

เมื่อสามีผู้เป็นแม่ทัพกลับมาพร้อมองค์หญิงต่างแดนที่กำลังตั้งครรภ์ ฮูหยินเช่นนางกลับต้องกลายเป็นอนุ ทว่ามีหรือ”อดีตแม่ทัพเสวี่่ยหงตัวจริง“จะยอม นางติดหนังสือหย่าสามีไปทั่วเมือง พอทีกับตัวประกอบเฺฮงซวย

เมื่อบุรุษน้อยที่เคยถูกท่านปู่ของนางไล่ฆ่า บัดนี้เติบใหญ่กลายเป็นบุรุษหนุ่มที่เปี่ยมความสามารถ สิ่งเดียวที่เขาปรารถนาคือการสังหารคนทั้งตระกูลของนาง หญิงสาวจะสามารถปกป้องตระกูลของตนเองไว้ได้หรือไม่?

เกิดใหม่ในร่างนางร้ายตัวประกอบแสนดีที่ถูกนางเอกกับพระเอกหลอกใช้จนตาย ใครจะไปยอมกันล่ะ ในเมื่อเป็นนางร้ายก็ควรร้ายให้สุด ๆ แต่เดี๋ยวนะ ทำไมพระเอกถึงไม่ปล่อยเธอไปล่ะ?

เธอสู้อุตส่าห์หนีงานแต่งทั้งที กลับต้องมาติดแหงกอยู่ในจวนอ๋องโบราณแห่งนี้ แถมยังต้องสู้รบตบมือกับไทเฮาและยัยดอกบัวเน่าที่คิดจะแย่งสามีคนอื่นอีก