- 27
- 3.95K
- 6
- 0 (0)
เธอแอบรักเขามาหลายปี ขณะที่เขามีคนรักอยู่แล้วและไม่แม้จะมีใจให้เธอสักนิด แต่เหตุการณ์บางอย่างก็ทำให้เขาและเธอได้แต่งงานกัน ซึ่งเธอเพิ่งมารู้ว่าเขาแต่งเพราะมีบางอย่างแอบแฝง เขาไม่เคยรักเธอเลย
เธอแอบรักเขามาหลายปี ขณะที่เขามีคนรักอยู่แล้วและไม่แม้จะมีใจให้เธอสักนิด แต่เหตุการณ์บางอย่างก็ทำให้เขาและเธอได้แต่งงานกัน ซึ่งเธอเพิ่งมารู้ว่าเขาแต่งเพราะมีบางอย่างแอบแฝง เขาไม่เคยรักเธอเลย
“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”
'ชอบได้ ก็เลิกชอบได้เหมือนกัน เหมือนที่พี่ไม่ชอบหวานแต่ก็ทำเหมือนชอบนั่นแหละ'
ฟ้ารุ่งพูดได้แบบเต็มปากเต็มคำว่าบูรพาเป็นผู้ชายนิสัยเสียจนเกินเยียวยา
ไอ้ปลัดนั่นมันเอาหัวส่วนไหนคิดว่าเธอ 'ขาย' อ๋อ...คงจะเป็นหัวส่วนล่างสินะ
เมื่อตัวจริงกลับมา เธอต้องสูญเสียทุกอย่างแม้แต่คู่หมั้น แต่ขอโทษทีนะ...กลับมาครั้งนี้ฉันจะไม่คลั่งรักอีกต่อไป
"แต่งงานกับพี่สิ กล้าหรือเปล่า?" นี่คือข้อเสนอของแฟนเก่าที่ยื่นให้ฉัน
“ถ้าอยากได้การคุ้มครองจากฉัน เธอต้องจ่ายมันด้วยร่างกาย...ตกลงหรือเปล่า?”
"เจ้าข้าเอ้ย นายหัวสรัล..มันเจาะไข่แดงหลานสาวข้า!" เสียงสิบแปดหลอดดังสนั่นไปทั่วหมู่บ้าน ทำเอาเจ้าของชื่อกุมขมับ งานนี้ไม่อยากแต่งก็ต้องแต่ง...บ้าฉิบ!
เธอ คือของขวัญที่เขารับมาอย่างไม่เต็มใจ แต่สำหรับเธอ... เขา คือท้องฟ้าที่อบอุ่น
เมาแล้วตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนผู้ชายก็เครียดมากพออยู่แล้ว แต่ต้องเครียดหนักกว่าเดิมเมื่อผู้ชายคนนั้นคือ.. เพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกัน! “มึงแน่ใจนะว่ามึงไม่เคยมีผัว? กูก็นึกว่าผัวมึงยืนอยู่ตรงหน้ามึงซะอีก"
เป็นแค่คู่นอน ใครเขาจะเอาใจลงไปเล่น
“นอนกับฉันไหม...ฉันจ่ายให้ครั้งละหมื่น”
ว่างไหมครับมาจีบ
ไม่ขอเป็นแฟน ไม่มีสิทธิ์มาประกาศตัว ทำได้เพียงหึงหวงเหมือนหมาบ้าอยู่ในเงามืดเท่านั้น - สุดเก๋ -
อะไรที่เป็นของเขา ก็ต้องเป็นของเขาคนเดียว
10 ปีก่อนเขาทำให้เธอคนที่รักเขาเจ็บปวดและผิดหวังพร้อมกับมีลูกติดท้อง ปัจจุบันเขากลับมาทำเหมือนไม่รู้เรื่องอะไรและพยายามจะมาง้อขอคืนดี เธอที่ยังคงเจ็บปวดไม่หายจึงให้เขารอไปอีก 10 ปีเท่ากันถึงจะให้อภัย!
ใครจะไปคาดคิดว่าผู้ชายลุคอันตรายที่จับเธอกินเพราะความเข้าใจผิดในคืนนั้น คือท่านประธานหนุ่มมาดขรึมในบริษัทที่เธอเพิ่งเข้าทำงาน ผู้ชายที่เหมือนหลุดออกมาจากหนังเอวีจะกลายเป็นประธานบริษัทได้อย่างไร
ผู้ชายที่มานัดบอด...คือรุ่นพี่ที่ฉันเคยแอบชอบเมื่อเจ็ดปีก่อน!
“อย่าให้ผมรู้ว่าพี่รับงานนี้เพราะชอบเขาก็แล้วกัน” “กูไม่มีเวลาให้เรื่องไร้สาระแบบนั้นหรอก”