เธอบากหน้าไปทวงสัญญาหมั้นวัยเด็ก เพราะคิดว่าเขาคือ ‘ขอนไม้ใหญ่’ กลางคลื่นลมมรสุม ที่ไหนได้... “จะรับคนเข้าทำงานยังต้องทดลองงานก่อนต่ำๆ สามเดือนเลย นี่จะแต่งงานทั้งที...ก็ต้อง ‘เทสต์’ ก่อนไหมครับ”

“ถ้าอยากได้การคุ้มครองจากฉัน เธอต้องจ่ายมันด้วยร่างกาย...ตกลงหรือเปล่า?”

อะไรที่เป็นของเขา ก็ต้องเป็นของเขาคนเดียว

เมาแล้วตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนผู้ชายก็เครียดมากพออยู่แล้ว แต่ต้องเครียดหนักกว่าเดิมเมื่อผู้ชายคนนั้นคือ.. เพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกัน! “มึงแน่ใจนะว่ามึงไม่เคยมีผัว? กูก็นึกว่าผัวมึงยืนอยู่ตรงหน้ามึงซะอีก"

“เธอยังเป็นคนโปรดของฉันอยู่นะอันดา กลับมาไม่ได้เหรอ”

เธอแอบรักเขามาหลายปี ขณะที่เขามีคนรักอยู่แล้วและไม่แม้จะมีใจให้เธอสักนิด แต่เหตุการณ์บางอย่างก็ทำให้เขาและเธอได้แต่งงานกัน ซึ่งเธอเพิ่งมารู้ว่าเขาแต่งเพราะมีบางอย่างแอบแฝง เขาไม่เคยรักเธอเลย

ใครจะไปคาดคิดว่าผู้ชายลุคอันตรายที่จับเธอกินเพราะความเข้าใจผิดในคืนนั้น คือท่านประธานหนุ่มมาดขรึมในบริษัทที่เธอเพิ่งเข้าทำงาน ผู้ชายที่เหมือนหลุดออกมาจากหนังเอวีจะกลายเป็นประธานบริษัทได้อย่างไร

"แต่งงานกับพี่สิ กล้าหรือเปล่า?" นี่คือข้อเสนอของแฟนเก่าที่ยื่นให้ฉัน

ไม่ขอเป็นแฟน ไม่มีสิทธิ์มาประกาศตัว ทำได้เพียงหึงหวงเหมือนหมาบ้าอยู่ในเงามืดเท่านั้น - สุดเก๋ -

ว่างไหมครับมาจีบ

“นอนกับฉันไหม...ฉันจ่ายให้ครั้งละหมื่น”

ฟ้ารุ่งพูดได้แบบเต็มปากเต็มคำว่าบูรพาเป็นผู้ชายนิสัยเสียจนเกินเยียวยา

"เจ้าข้าเอ้ย นายหัวสรัล..มันเจาะไข่แดงหลานสาวข้า!" เสียงสิบแปดหลอดดังสนั่นไปทั่วหมู่บ้าน ทำเอาเจ้าของชื่อกุมขมับ งานนี้ไม่อยากแต่งก็ต้องแต่ง...บ้าฉิบ!

'ชอบได้ ก็เลิกชอบได้เหมือนกัน เหมือนที่พี่ไม่ชอบหวานแต่ก็ทำเหมือนชอบนั่นแหละ'

“อย่าให้ผมรู้ว่าพี่รับงานนี้เพราะชอบเขาก็แล้วกัน” “กูไม่มีเวลาให้เรื่องไร้สาระแบบนั้นหรอก”

เธอ คือของขวัญที่เขารับมาอย่างไม่เต็มใจ แต่สำหรับเธอ... เขา คือท้องฟ้าที่อบอุ่น

“ทอฝันก็เป็นได้แค่เมียในฝัน ที่ทีฆทัศน์ไม่ปรารถนาอยากจะได้มาเป็นเมียที่มีตัวตนจริง ๆ ในชีวิตเขา”

ผู้ชายที่มานัดบอด...คือรุ่นพี่ที่ฉันเคยแอบชอบเมื่อเจ็ดปีก่อน!

ใครเพื่อนเธอกันนะ เขาไม่ได้อยากเป็นเพื่อนเธอสักนิด

เป็นแค่คู่นอน ใครเขาจะเอาใจลงไปเล่น