"คืนนี้ขึ้นให้ฉันสิ...แล้วฉันจะไม่เอาความ"

การหมั้นมีขึ้นเพราะข้อตกลงบางอย่าง เหมือนฝันจึงยอมหมั้นกับเข็มทิศ เมื่อเป้าหมายจบลงต่างคนก็ต่างแยกย้าย ทว่าผ่านไปสามเดือน เหมือนฝันถึงรู้ว่าอดีตคู่หมั้นได้ฝากเด็กน้อยไว้ในท้องของเธอ

เขาย้ำนักหนาว่าสัมพันธ์นี้แค่ชั่วคราว แต่ทว่า... "เป็นเมียผมแล้ว อย่าหวังจะเป็นเมียคนอื่นอีก"

เพื่อความรักเธอต้องยอมทำผิดด้วยความตั้งใจ จนต้องถูกชดใช้ด้วยร่างกายและหัวใจกับอีกคน

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

หย่ากันแล้ว ก็คือไม่รักแล้ว หย่ากันแล้ว ก็ไม่มีอะไรให้ยุ่งเกี่ยว แต่เมื่อกลับมาเจอเมียเก่าอีกครั้งหลังผ่านไปสองเดือน เขากลับรู้ว่า 'เธอท้อง'

"ต่อจากนี้ไม่ว่าเรื่องระหว่างเราจะเป็นยังไงก็ตาม ห้ามพาลูกหนีไปไหนอีกเด็ดขาด จำเอาไว้ด้วยว่าเธอไม่มีสิทธิ์พรากพ่อพรากลูก!" "รองก็ไม่ได้อยากพรากพ่อพรากลูกหรอกค่ะ ถ้าคุณไม่ทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีก"

เพราะมีเมียเป็นนางร้ายแบบเธอ ผัวสุดที่รักเลยใช้เงินฟาดหัวขอหย่า ลองคำนวณดูแล้วร้อยล้านกับไอ้นั่นของเขาหนึ่งอัน หย่าก็หย่าสิ! เธอได้กำไรเห็นๆ แต่พอถึงเวลาเขาดันเล่นตีมึนซะเฉยๆ ก็ไหนว่าจะหย่าไงล่ะ!?

จากว่าที่เจ้าสาว สู่ผู้หญิงที่ถูกตราหน้า เมื่อความจริงไร้ค่า เธอจะทวงคืนด้วยไฟ

เจ็บใดเล่า จะเท่าการถูก 'หลอกให้รัก' มีสถานะเป็นแค่ 'ของเดิมพัน' และ 'ของเล่น' ไร้ราคา “พี่ดินไม่เคยรักวิวเลยเหรอ?” “ไม่เคยคิดจะรัก ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว”

โดนเมียน้อยขับรถชนจนความจำเสื่อม หนำซ้ำยังโดนผัวตัวดีโกหกว่าเป็นอุบัติเหตุ แต่ยังโชคดีที่หมอมาช่วยไว้ได้ทัน แม้นความจริงจะยังไม่ปรากฏ แต่เธอก็พร้อมจะหย่าไปรักคนอื่น #ผัวที่ดีคือผัวใหม่ (ภูวินทร์)

เธอกลายเป็น “เมียลับ” ที่เขาซ่อนเอาไว้ ...วันที่รู้ตัวว่าท้อง กลับเป็นวันที่เขาขอหย่า“ตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกันมา มีสักเสี้ยววินาทีไหมคะที่คุณธีจะรู้สึกว่ารักฟาบ้าง ... รักแบบที่รักจริง ๆ ไม่ใช่สงสาร"

หัวใจของเธอเป็นของเขามาเนิ่นนาน ในเมื่อวันนี้เขาไม่ต้องการ...เธอจะเก็บมันกลับคืน!

'เจ๊ะ ไม่ยักเพชรกะแม่เหยอ' เด็กน้อยวัยสามขวบเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงน้อยใจ น้ำตาขังคลอเอ่อล้น ไหลหยดลงบนแก้มอวบ "สอนอะไรลูกอีก" เขาเอ็ดเสียงหงุดหงิด "แพรไม่เคยสอนค่ะ เด็กเค้าเรียนรู้ด้วยตัวเอง "

เมื่อเผลอละเมิดกฎเหล็กของสามีที่ว่า ถ้าท้องต้องทำแท้งสถานเดียว เธอจึงเลือกที่จะหย่าและปกปิดลูกที่เขาจะไม่มีวันได้รับรู้

เสียตัวทั้งที อนิชาต้องเป็นเมียเดียวเท่านั้น ไม่เป็นเมียรอง เมียสองสามสี่ห้าหกเด็ดขาด!

“อยากนอนกับฉันมากเลยเหรอยัยบ้านนอก” เอวของใบข้าวถูกลำแขนแข็งแรงของอัคนีรั้งเข้ามากระแทกอกก่อนจะล้ม หญิงสาวมองดวงตาคู่ดุด้วยแววหวาดหวั่นก่อนจะดุ้งขึ้นสุดตัวเมื่อประตูห้องนอนถูกชายหนุ่มดึงปิดและล็อคกลอน

สำหรับเธอคืนนั้นคือความตั้งใจ สำหรับเขาคืนนั้นคือความผิดพลาดที่อยากลืม การแต่งงานจึงแค่รับผิดชอบ แต่ไม่ใช่ความรัก!!

เมื่อสามีไม่รัก...เขาเลยโอนบ้านเป็นชื่อเมียน้อยแทนที่จะเป็นชื่อลูกในท้องของเธอ เมื่อเขาไม่รัก...เขาก็ทำได้ทุกอย่างแม้นจะหักหาญน้ำใจแม่ของลูกอย่างเธอมากเพียงใด กระทั่งเธอหมดรักในที่สุด...

ใครๆ ก็บอกว่าเธอโชคดีที่ได้เขาเป็นสามี แต่สำหรับเธอแล้วความสุขที่เคยได้รับช่างน้อยนัก ภาพฝันที่หลายคนเห็นกลับกลายเป็นภาพลวงตาที่ถูกสร้างขึ้นมา เขาที่แสนดีกลับย่ำยีความรักของเธออย่างไรค่าจนหัวใจของเธอ