จากน้องสาวที่เขาเคยรักและเอ็นดูมากที่สุด สู่… ‘สถานะเมียชัง’ ที่แม้แต่หน้าเขาก็ไม่อยากมอง... #ไม่นอกใจไม่นอกกายค่ะ

ไม่ว่าแม่หรือลูกก็ไม่เอาทั้งนั้น ปล่อยท้องเองก็เลี้ยงเอง

“ขอโทษนะเอย…ที่เราให้เอยได้แค่นี้แต่เราพยายามแล้ว”

ต่อไปนี้เธอก็คือกู้เยี่ยนซินแล้วสินะ เธอไม่ต้องการแม่เลี้ยงหรือพี่สาว ส่วนสามีเฮงซวยที่ทิ้งเธอไป เธอก็ไม่สนใจเช่นกัน!

อาทิตย์ นักบินหนุ่มรูปหล่อ ต้องมาแต่งงานกับ เดือนฉาย พยาบาลสาวสวย เพื่อรักษาตำแหน่งหน้าที่การงานของเขาเอาไว้ จากการถูกเข้าใจผิด จนกลายเป็นรักแท้ของกันและกัน

     “คอนดอมที่เอามา มันหมด” เสียงทุ้มกระซิบบอกตอนเดินขนาบข้างไปด้วยกัน เธอเอียงหน้าขึ้นมองเขา พูดอะไรไม่ออกไม่พอ ใบหน้าของเธอยังออกสีแดงจัดอีกด้วย ทั้งที่ไม่ได้ดื่มของมึนเมาแม้แต่หยดเดียว

ถ้าชาติหน้ามีจริง เธอจะไม่เลือกอีกแล้วผู้ชายที่ไม่หล่อ...เพราะสุดท้ายหล่อไม่หล่อมันก็คุณค่าเท่าเดิม อย่างน้อยถ้าสุดท้ายมันจะเลว เธอก็ขอให้ได้พูดเต็มปากว่าที่เธอคบกับไอ้เลวนั่นก็เพราะว่าหล่อ

“หึ แค่สาวใช้ธรรมดาๆ เอามานอนคั่นเวลาด้วยก็พอ”

ความรักของเธอเป็นเพียงสิ่งไร้ค่าสำหรับเขา แต่ 'ลูก' ที่เกิดจากความใจร้ายของเขา คือสิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับเธอ

'เกลียดสุดหัวใจ' เป็นความรู้สึกเดียวที่ภีมมีให้เธอ ภรรยาที่รักเขาหมดหัวใจ

"กูถามหน่อย เพื่อนที่ไหนมีลูกด้วยกันวะ?"

เขามีคนรักอยู่แล้ว แม้นว่าเธอคนนั้นจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ยังเฝ้ารอโดยไม่สนใจเมียกับลูกที่บ้าน กระนั้นเพราะความรักที่มีให้ สาวใช้อย่างเธอก็ยังเฝ้ารอรับใช้เขาเยี่ยงทาส แต่แล้ววันเลิกทาสก็มาถึง...

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

เมื่อแม่ของเขาไม่ชอบเธอและบังคับเขาให้แต่งงานกับคนอื่น แต่เขากลับขอให้เธอรอ...ใจที่ยังรักเขา ทำให้เธอตอบตกลง แต่อย่าหวังว่าเธอจะยอมรออยู่เฉยๆ เสียทั้งตัว เสียทั้งเวลา เรื่องอะไรเธอจะยอมเสียเขาไปด้วย

สำหรับปลอบขวัญ นาวาคือชายเดียวที่เธอรักและทุ่มให้ทั้งตัวและหัวใจ ยอมเปลี่ยนตัวเองจากผู้หญิงจืดชืด มาเป็น “กะหรี่” บนเตียงให้เขาพอใจ แต่มันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมา ในวันที่คนรักเก่าของเขากลับมา ปลอบขว

แม้จะถูกบังคับให้แต่งงานกัน แต่เธอผู้ที่อยากให้เกิดความรักระหว่างกัน แต่เขากลับไม่ยอมรับความรู้สึกนั้นและผลักไสให้ไกลตัว “เธอจะต้องเจ็บปวดอย่างที่ฉันเจ็บ ใบหยก”

ร้ายอย่างเธอ...ต้องเจอคนอย่างฉัน

“มึงบ้าไปแล้วเหรอไอ้ศาสน์!” “เออ! กูบ้า กูรักเขา ทั้งรัก ทั้งรอมาถึงวันนี้! แล้วดูมันทำกับกูสิ รวมถึงมึงด้วย เมียเก่ากับเพื่อนเก่าแม่งแอบมาเอากันเอง มึงไม่ให้กูเกลียดพวกมึงสองคนได้ยังไง”

"ส่วนเธอก็เป็นได้แค่เมียแต่ง เมียนอกหัวใจที่ฉันจะไม่มีวันรัก..."

แต่งงานกันมาสามปี กว่าจะได้รู้ว่า เขารักคนอื่น