ในตอนที่ข้ามีอำนาจมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาก็พร้อมที่จะทำดีด้วย ทว่า...พอข้าพลาดพลั้ง ไม่เหลือเส้นทางที่จะเดินต่อ พวกเขาไม่เเม้แต่จะชายตามองทั้งยังผลักไสไล่ให้พ้นทาง ราวกับเป็นเศษขยะที่ทิ้งไปแล้ว

ถ้าหากแต่งกับท่านไม่ได้ ข้าก็จะแต่งให้บิดาของท่านแทน

ฤๅษีอินโทรเวิร์ตจะออกจากบ้านร้างทั้งที วัน ๆ มุ่งปราบแต่ผี แล้วจะจีบสาวอย่างไรกันละเนี่ย?

‘ป๋ายชิง’ตกกระไดพลอยโจนต้องถูกเข้าใจผิดว่าเป็นพระชายาหยางอ๋องผู้ร้ายกาจ แต่จะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อนางกับ‘เย่เชียนอวี่’แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

"หญิงสาวผู้ย้อนเวลากลับมาพร้อมกับ 'ระบบความรู้' ในยุคที่ประเทศกำลังเปลี่ยนผ่าน เธอจะสามารถเปลี่ยนโชคชะตาของครอบครัว และสร้างอนาคตใหม่ได้หรือไม่?" โปรดติดตามไปพร้อม ๆ กันค่ะ

ในสมัยเซ็นโงคุยุคแห่งความรุ่งโรจน์ของเหล่านักล่าอสูร การพบกันอย่างไม่ขาดคิดนำสู่บทสรุปอันห่างไกล เรื่องราวที่เลือนหายจากหน้าประวัติศาสตร์ของนักล่าอสูรกำลังปรากฎผ่านการเดินทางของบุตรตรีสึกิคุนิ

ซุนหรงหนิงไม่เหลือสิ้นแม้กระทั่งศักดิ์ศรี สตรีอัปลักษณ์ที่มีจิตใจชั่วช้าล้วนถูกผู้คนสาปส่งให้ไปตาย นางโดนไล่ออกจากเมืองหลวงไม่ถึงครึ่งวันก็โดนสังหารทิ้งอย่างอนาถในป่าลึกด้วยมือของพี่สาวและคู่หมั้น

จางหนิงฮวาถูกเพื่อนรักและคนรักวางยาจนประสบอุบัติเหตุได้ย้อนเวลามาในยุคโบราณ แต่ใครจะไปคิดว่าจะมีคนที่หน้าตาเหมือนชายโฉดหญิงชั่วนั่นจะอยู่ในโลกใบนี้ด้วย!!

"เจ็บ..." "เจ็บก็ต้องทน ถ้าเธอร้องสักแอะ ฉันจะชวนพวกมันมาเล่นสนุกกับตัวเธอ!"

ในเมื่อเป็นคนดีแล้วต้องถูกรังแก นางก็ขอเป็นคนเลวก็แล้วกัน

ชีวิตก่อนถูกแผนร้ายทำให้พลัดพรากจากสามี ลูกสาวที่คลอดไม่ได้เลี้ยงดู ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งตอนอายุ 17ปี ตอนถูกส่งไปชนบท เธอจะกลับมาแก้แค้นและเปลี่ยนชะตาร้าย กลับมาเกี้ยวพาสามีให้มารักกันอีกครั้ง

เมื่อโลกถูกรุกรานด้วยซอมบี้ นิชาผู้สูญเสียทุกอย่างได้รับโอกาสย้อนเวลากลับมา เธอจึงตั้งปณิธานจะปกป้องครอบครัวและเตรียมความพร้อมรับมือวันสิ้นโลก ด้วยความรู้จากอนาคต เธอจะสามารถเปลี่ยนชะตากรรมหรือไม่?

เธอสู้อุตส่าห์หนีงานแต่งทั้งที กลับต้องมาติดแหงกอยู่ในจวนอ๋องโบราณแห่งนี้ แถมยังต้องสู้รบตบมือกับไทเฮาและยัยดอกบัวเน่าที่คิดจะแย่งสามีคนอื่นอีก

หลี่ซิงอีได้แต่กำหมัดที่เมื่อถึงคราวเลือกสามี นางจำต้องมาเลือกเสิ่นอ๋องผู้ที่ชอบรังแกนางมาแต่เล็ก โดยที่มารดาของเขาให้เลือกบุรุษอื่นให้ซิงอี แต่ท่านอ๋องกลับเลือกตนเองให้นาง เขาเก็บนางไว้รังแกเล่นแน่ๆ!

ทั้งที่คิดว่าเอาชีวิตรอดจากการหลุดเข้าไปในเกมได้แล้วแท้ๆ แต่ทำไมพอกลับมาในโลกจริงมันกลับเป็นวันสิ้นโลกแทนล่ะ?

"ในยามที่ข้าสูญเสียแม้แต่สวรรค์ก็ยังไม่คิดจะช่วยข้า ยามนี้เมื่อข้ามีโอกาสทวงคืนอย่าว่าแต่สวรรค์จะห้าม แม้แต่นรกก็ขวางข้าไม่ได้" ครั้งหนึ่งนางรักจนถูกทำร้ายครั้งนี้เมื่อมีโอกาสหวนคืนนางจึงขอ 'ร้าย' ทวง

มู่เจียอี ถูกมัดด้วยโซ่ตรวน ท่ามกลางเสียงด่าทอของชาวบ้านนางไม่ได้ฟังสิ่งใดเลย นอกจากสายตาที่มองหวงเต๋อฟานกับหวงชุนหมิง สามีและบุตรเลี้ยงของนาง แววตาของทั้งคู่ที่มองมามีแต่ความเกลียดชัง

เจ้ามีปัญญาก็หนีไป แต่ข้าจับเจ้าได้เมื่อไร เจ้าต้องโดนลงโทษ (ตบด้วยปาก) จะว่าไปข้าชักติดใจอยากลงโทษเจ้าขึ้นมาอีกแล้วสิ^^ ลี่หลิน : คนบ้า! ท่านอย่าเข้ามานะ

แค่พยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอดในโลกที่ต่างออกไป ใช้ชีวิตอย่างสงบ แข็งแกร่งขึ้นทีละขั้น รู้ตัวอีกทีลู่เสวียอวี่ก็กลายเป็นมารหญิงที่แทบจะไร้คู่ต่อกรเสียแล้ว “ภะ...ภรรยา มิใช่ว่าเจ้าเป็นชาวบ้านธรรมดาหรอกรึ!?

กลับมาเมืองหลวงครานี้ ข้าจะเป็นนางร้าย 8ปีก่อนถูกถีบหัวส่งไปเป็นตัวประกันต่างแคว้นจนได้ลูกติดมาหนึ่ง พวกเขายังกล้าส่งคนมาเรียกตัวนางอีกหรือ!ได้ ในเมื่อเรียกกลับมาแล้วก็จงยินดีรับของกำนัลจากข้าด้วยสิ