ไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลยเดินอยู่ดี ๆ ต้องมาตายเพราะแม่หมอที่ไปดูไพ่ซิปซีทักว่าจะตายในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าแถมยังทักไว้อีกว่าผมจะได้สามีเป็นอาจารย์หมอใครจะไปเชื่อชีวิตนี้ยังไม่เคยมีแฟนจะมีสามีได้ยังไง

ยังไม่ทันหายคับข้องใจว่าเหตุใดชินอ๋องตัวร้ายถึงได้ทำตัวเยี่ยงวิญญาณอาฆาตคอยตามติดนาง “หากเจ้าไม่ยอมรับผิดชอบข้า ข้าจะไปทูลขอความเป็นธรรมจากฮ่องเต้ ว่าถูกเจ้าช่วงชิงความบริสุทธิ์แล้ว...

เธอจะทำให้โลกอันมืดมนของเจ้าตัวน้อยเปลี่ยนไปเป็นคนที่มีอนาคตสว่างไสวให้ได้ ส่วนพระเอกคนนั้นหรือ? ถ้าไม่ไหวก็หลีกทางให้ลูกชายของเธอเสียดีๆ!!

“หอม นายใช้น้ำหอมอะไรหอมจัง”บาร์เนทท์ “กะ.ก็น้ำหอมทั่วไป ออกไปได้แล้ว ผมจะกลับห้อง”เรย์ “คิดว่าเข้ามาในนี้แล้วจะออกไปได้ง่ายๆ หรือไง”บาร์เนทท์ “ผมแค่จะมาเข้าห้องน้ำ”เรย์ “เดี๋ยวได้เข้าแน่นอน”บาร์

ในเมื่อคนนี้ไม่รักคนก่อนก็ไม่รักงั้นจะอยู่ทำไม หย่าสิรอไร "ท่านแม่ทัพ ข้ากับท่านเราหย่ากันแล้วนะขอรับ""ข้าไม่สน"???"ข้าก็ไม่สนท่านเช่นกัน"

เรื่องราวของเด็กต่างจังหวัดกับคนที่พี่ชายตัวเองสั่งห้ามเข้าใกล้ แต่พอเริ่มรู้จักพี่คนนั้นกลับไม่เหมือนข่าวลือที่ได้ยิน

เมื่อเวทมนตร์คือศาสตร์ที่ผมต้องการไขว้ขว้าและภรรยาผู้อยู่ข้างกายก็ยังเป็นถึงร่างอวตารของเทพแห่งเวทมนตร์อีก นั่นทำให้การเดินและเติบโตในฐานะจอมเวทย์ของผมได้เริ่มขึ้น

น่าตกใจมากที่ฉันเกิดใหม่อีกครั้งในร่างของคนอื่น ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้กันนะ หนำซ้ำเจ้าของร่างยังถูกสามีทอดทิ้งอีกด้วย แล้วทีนี้ฉันควรทำยังไง

เมื่อพี่ว๊ากปากร้าย ต้องมาเจอกับคู่หมั้นขี้อ้อน งานนี้เลยไม่มีอะไรนอกจากความคลั่งรักสไตล์คนปากแข็ง...ที่ไม่ได้แข็งแค่ปาก

จะให้ชินอ๋องที่สูงศักดิ์เช่นท่านคุกเข่าให้สตรีต่ำต้อยอย่างหม่อมฉันได้อย่างไร ขอเพียงท่านอ๋องมอบหนังสือหย่าและส่งหม่อมฉันออกทางประตูข้างเหมือนตอนรับเข้าวังอ๋องมาก็พอ

เต้ยเจ้าของคาเฟ่แมวและร้านเบเกอร์รี่ ที่จู่ ๆ ก็ถูกอริสมัยเรียอย่างคริส คุณหนูมาเฟีย นายเอกซีรี่ส์ช่วยดัง มาคอยก่อกวนวุ่นวายทำให้ชีวิตเขาเปลี่ยนแปลงอย่างมาก

เพราะลืมแก้บนจึงทำให้ถึงแก่ความตายจนมาอยู่ในร่างของเจินเจิน ที่ถูกคนในตระกูลรังเกียจและมองว่าเป็นตัวซวย เกิดใหม่คราวนี้นางจะใช้ชีวิตอย่างรอบคอบและเอาคืนพวกที่เคยรังแกให้ได้ !!!

ในชาติที่แล้ว นางคือภรรยาเอกที่ถูกทอดทิ้ง ถูกกลั่นแกล้ง ถูกผลักให้จบชีวิตอย่างน่าเวทนา เมื่อโชคชะตาหวนคืน เปิดโอกาสให้นางย้อนกลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อ “รัก” แต่ย้อนกลับมาเพื่อ “เอาคืน”

ก่อนหน้านั้นพานเยี่ยนซินได้ชื่อว่าคือนางร้ายอันดับหนึ่งของแผ่นดิน แต่ในวันนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนมาแย่งชิงตำแหน่งนางร้ายของนางไปเสียแล้ว

หากการรักคนผู้หนึ่งต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองและคนทั้งตระกูล เช่นนั้นชาตินี้นางจะไม่รักเขาอีก นางจะหลีกหนีเขาไปให้ไกล เขาไปเหนือนางไปใต้ เขาไปทางซ้าย แน่นอนว่านางจะไม่ไปทางซ้าย สองเราจะเป็นดั่งเส้นขนาน

การพบกันขอนางเปรียบเสมือน "บุปผาในสายลม" กับเขาท่านอ๋องผู้เย็นชา เยว่หลิงจะได้พบกับความอบอุ่นและความรักหรือไม่? หรือชะตากรรมจะผลักดันนางให้เผชิญหน้ากับความลำบากในฐานะชายาที่ไม่มีใครต้องการ?

ผมแค่อยากใช้ความรู้จากอนาคตสร้างโซฟานุ่มๆ ไว้นอนเอนหลัง แต่ใครๆ ก็หาว่าผมจะชิงบัลลังก์! ได้โปรดเถอะ... ภารกิจสำคัญของผมคือการนอน ไม่ใช่การครองเมือง!

เจี่ยนเหยา ลืมตาขึ้นพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของคุณหนูที่บิดาไม่รู้ว่ามีตัวตน กระทั่งไท่เฟยสิ้นใจนางไว้ทุกข์แทนฮ่องเต้ทำให้ได้เป็นท่านหญิง ถูกสวินหยางผู้เป็นถึงอัครมหาเสนาบดี วางเป็นหมากในกระดานการเมือง

นางอยู่กับลูกแฝดทั้งสองตามลำพังมาหลายปี ไม่นึกว่าบิดาของพวกเขาจะตามหาจนพบ “ข้าว่าคงไม่ใช่แค่หน้า…ใจท่านก็คงหนาไม่แพ้กัน! ถึงได้กล้ายืนหน้าด้าน ๆ อยู่ตรงนี้ ทั้งที่ข้าก็ไล่ไปไม่รู้กี่หนแล้ว!”