หลินซินเยวี่ยย้อนวัย 19 ทวงคืนชีวิตจากจุดจบ 'เจ้าสาวแลกเปลี่ยน' ที่แสนรันทด เธอขอสาบานว่าจะฟาดคืนทุกคนที่ย่ำยี แก้ไขอดีตเพื่อช่วยพี่ชายพี่สาว และทวงคืนความรักกับอนาคตที่ถูกแย่งชิงไปให้ได้!

เขามีคนรักอยู่แล้ว แม้นว่าเธอคนนั้นจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ยังเฝ้ารอโดยไม่สนใจเมียกับลูกที่บ้าน กระนั้นเพราะความรักที่มีให้ สาวใช้อย่างเธอก็ยังเฝ้ารอรับใช้เขาเยี่ยงทาส แต่แล้ววันเลิกทาสก็มาถึง...

คนหนึ่งรักหมดหัวใจ อีกคนไม่เคยรัก

"รู้ไว้ คนที่ฉันตั้งใจจะมีลูกด้วยคือไพรินไม่ใช่ผู้หญิงอย่างเธอ!!" ความโกรธทำให้เขาพร้อมจะทำลายทุกคนให้ตายทั้งเป็น!! และจะทำยังไงเมื่อลูกกลายเป็นข้อต่อรองเดียวที่เหลืออยู่?

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

หลับไปตื่นเดียว ตื่นขึ้นมาอีกที 'หลินเวย' ก็พบว่าตัวเองทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายเรื่อง 'คุณแม่ยังสาวกับชีวิตรักแสนหวานยุค 70’ นิยายที่เพิ่งจะสบถด่าไปหยกๆ!

ทุ่มเทเป็นเมียแสนดีหวังให้เขารัก แต่กลับต้องตายแบบไร้ค่า ย้อนเวลากลับมาหนนี้ เธอไม่ขอทนอีกแล้ว แม้แต่ลูกในท้องก็อย่าหวังว่าเขาจะได้ยุ่งเกี่ยว เธอขอเลือกเป็นเมียร้ายที่พร้อมหย่ารัก

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

เมื่อเผลอละเมิดกฎเหล็กของสามีที่ว่า ถ้าท้องต้องทำแท้งสถานเดียว เธอจึงเลือกที่จะหย่าและปกปิดลูกที่เขาจะไม่มีวันได้รับรู้

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก

ถ้าเขาจะหย่า เธอก็จะหย่าให้ แต่คำขอครั้งสุดท้าย "เป็นผัวที่ดีให้มันได้สักครั้ง"

การเป็น ‘ภรรยา’ ที่ไม่เคยถูกรัก ซ้ำยังถูก ‘สามี’ ทำร้ายจิตใจทั้งจากการกระทำและคำพูด ยิ่ง ‘คนรักเก่า’ ของเขาหวนกลับมา ยิ่งทำให้เธอ ‘หมดแรงที่จะรัก’ คนที่อยู่ในสถานะ ‘พ่อของลูก’

เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย

ทุ่มเทให้ทุกอย่าง ใครว่าโง่ก็ไม่สน แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือผู้ชายใจร้ายเตรียมทิ้งเธอไปหาคนที่เขาคิดว่าดีกว่า ครองขวัญเสียใจรถคว่ำจนแท้งลูก นับจากนี้พอแล้ว นางร้ายคนนี้จะหยุดรักผู้ชายใจร้ายเสียที

ประคองรักมาตั้งหลายปี ในวันที่มีข่าวดี เขากลับทิ้งเธอไว้และเดินห่างออกไป เมื่อเขาไม่ต้องการ ลูกของเขาก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่รั้งเขาเอาไว้

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

เธอเป็น ของตาย ที่เขายกให้เป็นคนโปรด

แต่งงานกันมาสามปี ความดีของเธอไม่เคยมี พอทวงถามคำว่าเมีย เขากลับบอกว่า “เธอมันก็เป็นได้แค่ นางร้ายในทะเบียนสมรสของฉันเท่านั้น” พอแล้ว…พอกันทีกับความรักห่วยแตก! ผู้ชายแบบนี้ไม่สมควรได้เป็นพ่อของลูกเธอ

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

“เลวจนเป็นพ่อคนไม่ได้เลยด้วยซ้ำไอ้ปก”