เพราะวันนั้นเขาเลือกที่จะทิ้งเธอไป วันนี้จึงเป็นได้แค่ ‘ลุงอัศ’ ของเด็กน้อยที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับแกะ

จำไว้ว่าผมจะไม่รัก และอย่าคิดจะใช้ลูกจับผม

‘แมตต์’ ถูกผู้หญิงคนหนึ่งทิ้งไว้บนเตียงเพียงลำพังหลังจากมีค่ำคืนแสนวิเศษด้วยกันที่ลอนดอน มันควรจะจบลงแค่นั้น แต่แล้ววันหนึ่ง 'โชคชะตา' กลับนำพาเขาและเธอมาพบกันอีกครั้ง...

“ถ้าอยากได้การคุ้มครองจากฉัน เธอต้องจ่ายมันด้วยร่างกาย...ตกลงหรือเปล่า?”

“ไหนมึงว่าเอาไม่ลง แค่เอ็นดูเป็นน้อง นี่ไม่เรียกกลืนลงท้องไปหมดแล้วหรอวะ”

“ใครคือพ่อของเด็ก” / “ไม่ต้องกังวลนะคะ ข้าวกับปอไม่ใช่ลูกของคุณชายค่ะ”

เพราะจุดเริ่มต้นไม่ใช่ความรัก เธอโดนยัดเยียดให้กับ ‘เซฟเฟอร์’ มาเฟียตระกูลใหญ่เพื่อผลประโยชน์ระหว่างตระกูล แทนที่จะเห็นใจเธอผู้มาจากเมืองไทย กลับทำเสมือนเธอไร้ค่าและพร้อมเซ็นต์ใบหย่ากับเธอทุกเมื่อ

“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”

“ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงซ้ำสอง ดังนั้นคุณมีสิทธิ์ลองได้แค่ครั้งเดียว และคุณต้องตัดสินใจตอนนี้ ...เอาหรือไม่เอา”

จากภารกิจไม้กันหมา...แต่ดันโดนหมาเลียปากซะงั้น!!!

จากคนคุยที่ไม่ถูกเลือก กลายเป็นเมียส่วนเกิน เพราะบังเอิญมีหัวใจดวงน้อยก่อกำเนิดขึ้นมา...

อชิระคือเสือ ส่วนวสุวีเป็นเหยื่ออันโอชะที่เขาไม่เคยอดใจไหว กิน...เท่าไรก็ไม่อิ่ม

จู่ๆ คนที่เคยนิ่งเคยขรึมในสายตาเธอก็ดูเปลี่ยนไป...“รู้สึก" ไปด้วยกัน "อยาก" ไปด้วยกัน เดี๋ยวมันจะดีเอง แค่เชื่อฉัน

“เธอน่ารักขนาดนั้น ฉันจะอดใจยังไงไหวเล่า” “ก็ยังอดมาได้ตั้งปีกว่านี่คะ” นับดาวทำปากยู่ “โธ่ หนูเล็ก” ปรมะหัวเราะ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สาบานเลยว่าเธอไม่รอดมือฉันตั้งแต่คืนวันแต่งงานแน่”

"ถ้าไม่ดื้อเราจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ"ชายหนุ่มก้มหน้าพูดกับร่างเล็กในอ้อมกอด

"เธอท้องเมื่อไหร่...พี่หย่ากับเธอแน่" [20+]

"สกปรกทั้งตัวทั้งใจแบบนี้ ถ้าไม่จำเป็นฉันไม่แตะให้เป็นเสนียดหรอก" // "คีริน" เกลียด "น้ำผึ้ง" เข้าไส้ในฐานะเมียเก็บของพี่ชาย แต่สุดท้ายเขาก็กลืนน้ำลายตัวเอง

หลินก็อยากเป็นมากกว่าหลานของอาบอยค่ะ

อยู่ได้ก็อยู่...อยู่ไม่ได้ก็ไปหย่า [18+]

ให้ท้ายมันจังเลยนะ ระวังสักวันมันจะเสียหมา !