- 22
- 1.46K
- 0
- 0 (0)
ใครจะหย่าก็หย่าไป แต่พี่ไม่เซ็น!
ใครจะหย่าก็หย่าไป แต่พี่ไม่เซ็น!
ขอแฟน... แต่ได้สามี แถมใครคนนั้นเป็นอาจารย์และพี่ชายเพื่อน!
“อัยย์ไม่ยุ่งกับคนคุยเพื่อน” “…พี่ไม่ได้ชอบเพื่อนเธอ แต่พี่ชอบเธอ” อยู่ๆคนที่ปฏิเสธกันเมื่อสามปีที่แล้วกลับมาบอกว่า ‘พี่ชอบเธอ’ เธอควรจะรู้สึกยังไง?
รักเอง เจ็บเอง เมื่อฝืนทนไม่ไหว เธอก็จะจบมันด้วยตัวเอง "เราหย่ากันเถอะค่ะ"
“เธอยังเป็นคนโปรดของฉันอยู่นะอันดา กลับมาไม่ได้เหรอ”
จากความสงสารที่ไม่คิดสิ่งใด กลับกลายเป็นความผูกพันที่หัวใจไม่อาจห้ามรัก
ไอ้ปลัดนั่นมันเอาหัวส่วนไหนคิดว่าเธอ 'ขาย' อ๋อ...คงจะเป็นหัวส่วนล่างสินะ
เป็นแค่ 'ว่าที่คู่หมั้น' เขาบอกกับเธอว่า "ขอร้องอย่าอินเกิน"
ยายตัวร้ายที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าทำชีวิตเขาบันเทิงแน่ เรื่องอะไรจะปล่อยให้หลุดมือ
"ผมไม่ชอบเด็ก" "ยิ่งยัยเด็กประหลาดนั่นผมยิ่งไม่ชอบ" ไม่ชอบยัยตัวเล็กๆ ไม่ชอบรอยยิ้มกว้างๆจนตาเป็นสระอินั่น ไม่ชอบเว้ย! แต่ทุกครั้งที่ยัยเด็กนั่นยิ้ม...กลับกลายเป็นเขาเองที่ต้องยิ้มตาม
“อย่ามาทำเป็นหยอกเล่นนะคะ เกิดชอบขึ้นมาจริงๆใครจะรับผิดชอบ….ฉันรับผิดชอบ”
วีนาครูสาวที่น่ารักสดใสราวกับดอกทานตะวัน แต่แอบรักทหารหนุ่มที่ยังคงจมอยู่กับอดีต เขาเห็นเธอเป็นนางสาวแสนสดใสที่น่ารำคาญ ส่วนเธอมองเขาดั่งดวงตะวันที่เปล่งประกาย ความรักครั้งนี้จะลงเอยอย่างไร
"นี่ใครสั่งใครสอนให้ทำแบบนี้...อาบอกให้หยุด! " "ไม่!... เวลา..จะนั่งบนตักอาเจย์ ชอบหลบหน้าเวลาดีนัก! ” เธอรักอาเจย์ และเขาต้องเป็นของเธอคนเดียวเท่านั้น ยั่วขนาดนี้ทนได้ทนไปสิ!
ผู้หญิงทั้งมหาวิทยาลัยอาจจะอยากอยู่ใกล้เขา ทว่าเธอคนหนึ่งที่สละสิทธิ ขออยู่ให้ไกลจากผู้ชายที่ทั้งโหดทั้งดุคนนี้ “พี่นอนไม่หลับ...ต้องได้กินนมก่อนนอนถึงจะนอนหลับ”
เธอจำไม่ได้ว่าแต่งงานตอนไหน จำไม่ได้ว่าสามีคือใคร แต่ในท้องของเธอ มีชีวิตเล็ก ๆ ที่ยืนยันว่า ผู้ชายคนนั้น…เคยเป็นคนที่เธอรัก ตะวัน | นิยายรักของการเริ่มต้นใหม่...ระหว่างคนที่เคยรักกันมากที่สุด
ใครจะรู้ว่า ‘เด็กเส้น’ ที่เขาเคยเกลียดนักเกลียดหนา จะกลายมาเป็น ‘คู่นอน’ ล้ำค่าที่เขาหลงจนโงหัวไม่ขึ้น!
“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”
เรื่องรักลับ ๆ ของเจ้าของร้านสักและลูกน้องของเขา
เออ! ก็ได้ ต่อไปฉันจะไม่ไปยุ่งกับผู้หญิงคนไหนแล้ว แต่จะยุ่งแค่กับเธอแค่คนเดียว โอเคมั้ย
เขามันสุดจัดในรุ่น ปั๊มเกียร์ไว้เป็นร้อยอันเพื่อแจกสาว แต่ขอโทษทีฉันก็จี๊ดไม่เบาเหมือนกัน ไม่งั้นเอาเขาไม่อยู่หรอก “ห้ามแจกเกียร์ให้ใครต่อใครไปทั่วแล้ว เข้าใจไหม?”