ถ้าความรักคือการ 'รอ' แบบไม่มีจุดหมาย รอจนไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เขาจะให้สถานะของ 'ภรรยา' บางที เธอก็ควรออกจากสถานะ 'ของตาย' ของเขาเสียที

‘ห้ามท้อง’ คือกฎเหล็กของการเป็น ‘เด็กหมอจิณณ์’ เพราะถ้าพลาดขึ้นมา...ทางเดียวที่เขามีให้คือต้อง ‘เอาออก’ เท่านั้น

เด็กกำพร้าอย่างหนิงหนิงทะลุมิติมาเป็นหญิงสาวชนบทที่ชีวิตสุดแสนอาภัพ ชะตากลับพลิกผันทำให้เธอก้าวสู่ตำแหน่งนายหญิงผู้สูงศักดิ์ของท่านประธานสุดเนี้ยบ

"ส่วนเธอก็เป็นได้แค่เมียแต่ง เมียนอกหัวใจที่ฉันจะไม่มีวันรัก..."

" ถ้าพ่อมีเมียเป็นคนใช้ได้ แล้วทำไมผมจะเอาลูกคนใช้เป็นเมียไม่ได้ "

เพราะถูกหลอกให้รัก "เขา" จึง กลับมาเอาคืน "เธอ" อย่างสาสม

เขาจงเกลียดจงชังเธอนั้นก็พอทนได้ ตราหน้าด่าทอสารพัดก็ยังทนไหว แต่ถ้าปล่อยให้ผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นเข้ามาทำร้ายลูกได้ก็พอเลย ใบหย่าที่เขาต้องการหนักหนาเธอจะเซ็นให้ แล้วอย่าได้พบเจอกันอีกเลย...

เธอตื่นขึ้นมาในร่างของนางร้ายในนิยายที่ตัวเองเขียน บทบาทของพิงค์มิรามีเพียงหนึ่งเดียวทำลายทุกอย่างและจบลงด้วยความตาย แต่เมื่อเธอพยายามดิ้นรนเพื่อเปลี่ยนชะตา เส้นเรื่องกลับพาเธอเข้าไปพัวพันกับเขา

ภายใต้ม่านหมอกแห่งคำสาป...เมื่อมาคิมะได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในตัวตนใหม่ ความลับจากอดีตที่ซ่อนเร้นในเงามืดค่อยๆ ถูกเปิดเปิดเผยที่ละน้อย...แล้วใครเล่าจะกล้าเปิดประตูสู่ความลับที่ถูกปิดผนึก

“ต่อให้จะเป็นงานแต่งที่ไม่เต็มใจ แต่เรื่องอะไรที่ฉันจะต้องยอมอยู่ใต้การปกครองของนาย” ใบหน้าสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีสันสดสวยหันมองเจ้าบ่าวแล้วยิ้มให้ราวกับนางมารร้าย...

“อองตอง เราหย่ากันเถอะ วันที่สามสิบเดือนหน้าเราต่างคนต่างอยู่ดีกว่า เฮียสุดจะทนแล้วจริง ๆ กำราบม้าพยศยังดีกว่ากำราบเมียไร้สติอย่างเธอ”

ปากบอกว่าห้ามล้ำเส้น แต่กลับตกหลุมพรางของตัวเอง คอยตามหวงเธอยิ่งกว่าหมาบ้า

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

เขารักเธอ แต่เธอไม่รัก ดันกลับไปรักน้องชายของเขา..ก็คนมันเสียเซลฟ์เพราะว่าสาวไม่มอง..ทั้งที่พี่ก็ออกจะหล่อ แต่โดนน้องฟันแล้วทิ้งได้ไง

“ถ้าจะหย่าตอนนี้คงไม่ได้” เขาจ้องตากลมโตที่บัดนี้แดงก่ำ “พี่กำลังจะประมูลงานใหม่ ถ้ามีข่าวเรื่องหย่าทั้งที่เมียท้องโย้แบบนี้ออกไปคงไม่เกิดผลดีกับบริษัท รอคลอดก่อนค่อยว่ากัน”

“ทำไมถึงไม่ยอมบอกพี่ว่านิลท้อง!” “แล้วคุณคิดว่ามันง่ายนักเหรอ ที่อยู่ๆ จะเดินเข้าไปบอกกับผู้ชายที่เขามีคู่หมั้นอยู่แล้วว่าท้องน่ะ”

“ต้องให้จับทำเมียแล้วจดทะเบียนตอนนี้เลยมั้ย จะได้รู้ว่าจริงจัง"

เธอมันก็แค่เมียแต่งที่เขาไม่ต้องการ เธอเป็นได้แค่เศษดินต้อยต่ำ ที่เขาไม่อยากจะชายตามอง

"ทำไมนับต้องแต่งกับอา นับแต่งกับใครก็ได้ อาอย่ามาบังคับ!” “ก็ลองดูสิ ลองดูว่าเธอจะแต่งกับใครได้ เรื่องสนุกนี่ฉันถนัด ฉันจะทำทุกทางจนไม่มีผู้ชายหน้าไหนกล้ามาแต่งกับเธอ ไม่เชื่อก็คอยดู!”

เจ็บกว่าการเป็นตัวเลือก คือยอมเป็นให้แล้ว แต่ก็ยังไม่ถูกเลือก