เมื่อคุณหนูยุคโบราณเกิดใหม่ในยุค 80 ‘ชาติก่อนข้าช่างโง่เขลานัก ผลักไสคนที่รักข้าที่สุด แต่ชาตินี้ข้าจะชดเชยให้ท่านทุกอย่าง จะรักท่านให้สาสมกับที่ท่านรักข้า’ สามีเตรียมรับความคลั่งรักจากภรรยาได้เลย!

เพราะมารดาหาใช่คนที่บิดารักใคร่ นางที่เป็นบุตรสาวจึงหาใช่ที่โปรดปรานของบิดาด้วย แม้จะมีสถานะบุตรฮูหยินเอกค้ำคอ แต่อีกฝ่ายมีความรักของบิดาค้ำชู!!

ตกลงกันแล้วมิใช่หรือว่าเมื่อถึงเมืองหลวงเราสองคนจะกลายเป็นเพียงคนแปลกหน้า แต่เหตุใดนางถึงได้พบหน้าเขาอยู่บ่อยครั้ง เขาติดใจนางที่ใดกัน...

ด้วยเชื่อว่าบิดาของนางทำร้ายครอบครัว แม่ทัพใหญ่จึงโหมความโหดร้ายมาลงที่นางซึ่งกลายเป็นผู้ชดใช้ ทั้งศักดิ์ศรีและร่องกลางกายต่างถูกเหยียบย่ำจนยับเยิน เหตุใดเขาจึงใจร้ายเยี่ยงนี้

เพื่อหลีกหนีชะตากรรมที่น่าอนาถ นางจึงต้องเก็บหัวเก็บหางไม่โผล่ไปให้เจ้าตัวร้ายผู้นั้นเห็นหน้าแต่เหตุใดยิ่งหลบหลีกกลับยิ่งเจอเล่าทั้งยังเสนอตัวมาเป็นสามีให้นางอีก ทุกอย่างมันผิดเพี้ยนไปจากที่คิดยิ่งนัก

เมื่อนักธุรกิจสาวข้ามภพมาเป็นสาวชาวนา เธอจึงใช้ระบบแฟรนไชส์และนวัตกรรมสร้างอาณาจักรโอสถ ปฏิวัติวงการค้า สยบขุนนางชั่ว เคียงคู่ท่านอ๋องผู้เกรียงไกร ก้าวสู่ฐานะชายาที่รวยที่สุดในใต้หล้า

ชาติก่อนโง่งมจวบจนวาระสุดท้ายของชีวิต ชาตินี้ได้รับโอกาสแก้ไขสิ่งที่ผิด เขาจะไม่เดินตามเกมของคนพวกนั้นอีกแล้ว

โชคชะตานำพาลี่อินทะลุมิติมาเจอต้าวก้อนแฝดที่เรียกเธอว่า "ท่านแม่"...ให้ตายเถอะ! เพิ่งถูกคนรักบอกเลิกไม่ทันไร ก็ดันมีลูกน้อยให้ต้องเลี้ยงอีก แล้วมารดาป้ายแดงอย่างเธอจะเอาตัวรอดได้ไหมเนี่ย

ทุ่มเทรักเขาหมดหัวใจแต่สิ่งที่ได้กลับมากับเป็นกองซากศพของคนในครอบครัว ชาตินี้เยว่ซินหลานได้รับวาสนา ไม่คิดเดินตามเส้นทางเดิม!!

ลืมตาตื่นมาก็พบว่ากลายเป็นนางร้ายในนิยายที่จบแล้ว มีจุดจบคือถูกส่งมาแต่งงานกับอ๋องตาบอดจิตใจคับแคบ เขาไล่นางมานอนที่ห้องเก็บฟืน สำหรับเจ้าของร่างคงยอมตาย แต่สำหรับนาง นี่มันโอกาสทองในการเกษียณชัดๆ!

หลินซินเยวี่ยย้อนวัย 19 ทวงคืนชีวิตจากจุดจบ 'เจ้าสาวแลกเปลี่ยน' ที่แสนรันทด เธอขอสาบานว่าจะฟาดคืนทุกคนที่ย่ำยี แก้ไขอดีตเพื่อช่วยพี่ชายพี่สาว และทวงคืนความรักกับอนาคตที่ถูกแย่งชิงไปให้ได้!

จับพลัดจับผลูทะลุมิติมาแบบงง ๆ เมื่อตัวเองดันทะลุมิติมาอยู่ในร่างของน้องสาวร้ายกาจของพระเอกในนิยาย ที่ชีวิตต้องพังพินาศเพราะตัวเองดันไปมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับตัวร้ายก่อนจะต้องแต่งงานออกเรือนกับผู้อื่น

นางกับเขาชิงชังกันยิ่งนัก ทว่าเมื่อพลาดท่าเสียทีให้คนชั่วจึงถือว่าลงเรือลำเดียวกัน หากเรือไม่ล่มหากคนไม่ตาย ผู้ใดก็ไม่มีสิทธิ์ก้าวลงจากเรือ แต่เรือลำนี้นับวันยิ่งประหลาด พวกเขาใช่ชิงชังกันจริงหรือ?

ฮ่องเต้ไม่รัก ฮองเฮาเช่นนางเป็นเพียงเครื่องมือระบายอารมณ์เป็นหมากของสตรีหลังม่านที่หวังยึดอำนาจ แล้วนางก็กลายเป็นแพะรับบาป ถูกทำร้ายทั้งจิตใจและร่างกาย เมื่อเกินจะฝืนทน ฮองเฮาตัวร้ายจึงขอลาจากรักร้าย

นางร้ายเช่น 'ซูเสวี่ย' พอแล้วกับการรั้งทั้งคนรักและสหายไว้ ท้ายที่สุดก็ยังแพ้ดอกบัวขาวนางนั้นอยู่ดี ยามอยากทวงคืน พวกเขาพบว่านางถวายตัวแก่จักรพรรดิอำมหิตไปแล้ว!

เข้าสู่นิยายกลายเป็นนางร้ายที่ถูกพระรองสังหาร ได้รับภารกิจต้องรอดพ้นจากการตายจึงจะกลับโลกเดิมได้ เขาเกลียดนางมาก แต่คอยดูเถอะ วันไหนทำภารกิจเสร็จแล้วจะหนีไป รอวันกลับโลกเดิม ไม่ง้อเขาอีกแล้ว!

ทะลุมิติทั้งที กลายเป็นแม่ลูกสอง แถมเป็นหม้ายยาจก! แต่เยี่ยนชิงเหอไม่กลัว เพราะมิติพิเศษยังอยู่ในมือ จากเตาเผาร้าง…สู่เรือนอิฐหลังใหญ่ จากผักป่า…สู่ข้าวสองฤดู

หากการรักคนผู้หนึ่งต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองและคนทั้งตระกูล เช่นนั้นชาตินี้นางจะไม่รักเขาอีก นางจะหลีกหนีเขาไปให้ไกล เขาไปเหนือนางไปใต้ เขาไปทางซ้าย แน่นอนว่านางจะไม่ไปทางซ้าย สองเราจะเป็นดั่งเส้นขนาน

เพราะเหนื่อยล้ากับการต้องเป็นตัวแทนของสตรีที่พระเอกรักเต็มที นางร้ายในนิยายเช่น ‘หลันอี้หรั่น’ จึงเลือกจากมา คิดไม่ถึงว่าเขาจะไล่ตามมาและขอให้กลับไปด้วยกัน ทว่าขออภัย...นางพอแล้วกับบทบาทตัวสำรอง!

ชาติก่อนเพราะรักคนผู้หนึ่งจนมืดบอด ตลอดชั่วชีวิตถูกทอดทิ้งอยู่เรือนท้ายตำหนัก ก่อนจะตายอย่างเดียวดายโดยไร้ผู้คนเหลียวแล กลับมาชาตินี้นางกลับมาตัดสัมพันธ์รัก ทุกชาติทุกภพนางจะไม่รักคนผู้นั้นอีก