"เธอไม่ใช่ตัวแทน แต่เป็นเพียงสัตว์เลี้ยงที่จะต้องใช้ร่างกายชดใช้ในสิ่งที่ได้มาอย่างเลือดเย็น"

เมื่อเผลอละเมิดกฎเหล็กของสามีที่ว่า ถ้าท้องต้องทำแท้งสถานเดียว เธอจึงเลือกที่จะหย่าและปกปิดลูกที่เขาจะไม่มีวันได้รับรู้

‘เจนนิตา’ เป็นแค่เลขาฯ คั่นเวลายามเหงา กล้ำกลืนน้ำตาภายใต้ใบหน้ายิ้ม ได้แต่มองเจ้านายหนุ่มได้ครองรักกับคนที่คู่ควร ส่วนเธอกับลูกไม่มีสิทธิ์แม้จะคิดรัก

ถ้าเขาจะหย่า เธอก็จะหย่าให้ แต่คำขอครั้งสุดท้าย "เป็นผัวที่ดีให้มันได้สักครั้ง"

คนหนึ่งรักหมดหัวใจ อีกคนไม่เคยรัก

"เรื่องของเด็ก… ฉันจะรับผิดชอบ แต่ฉันจะไม่รับผิดชอบเธอ เพราะฉันไม่ได้รักเธอ"

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

วันแรกที่ได้เป็นเลขา CEO นลินคิดว่าเธอจะทำงานเงียบๆ ได้ตามนิสัย แต่เธอไม่รู้เลยว่า…เจ้านายคนใหม่ แพ้ผู้หญิง ‘พูดน้อย’ และเธอกำลังกลายเป็นความวุ่นวาย

เธอมอบรักให้เขาไปทุกวัน แต่เขาไม่เคยเห็นค่า จนวันที่เธอหยุดรัก...

แต่งงานกันมาสามปี ความดีของเธอไม่เคยมี พอทวงถามคำว่าเมีย เขากลับบอกว่า “เธอมันก็เป็นได้แค่ นางร้ายในทะเบียนสมรสของฉันเท่านั้น” พอแล้ว…พอกันทีกับความรักห่วยแตก! ผู้ชายแบบนี้ไม่สมควรได้เป็นพ่อของลูกเธอ

เพื่อรักษาแม่ คือเหตุผลที่ทำให้เธอเดินเข้ามาในชีวิตของเขา แต่คำว่า ไม่คู่ควร ทำให้เธอต้องเดินจากไป พร้อมกับ 'หนึ่งชีวิตใหม่' ที่เขาฝากไว้ในท้องของเธอ

ประคองรักมาตั้งหลายปี ในวันที่มีข่าวดี เขากลับทิ้งเธอไว้และเดินห่างออกไป เมื่อเขาไม่ต้องการ ลูกของเขาก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่รั้งเขาเอาไว้

'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

เธอแอบรักเขามาหลายปี ขณะที่เขามีคนรักอยู่แล้วและไม่แม้จะมีใจให้เธอสักนิด แต่เหตุการณ์บางอย่างก็ทำให้เขาและเธอได้แต่งงานกัน ซึ่งเธอเพิ่งมารู้ว่าเขาแต่งเพราะมีบางอย่างแอบแฝง เขาไม่เคยรักเธอเลย

ในสายตาเขาเธอคือนางร้าย..ขี้หึง ขี้หวง ไร้สติ มาวันนี้นังคนไร้สติยอมหย่า เขากลับไม่ยอมจบ ถามจริงจะมาเอาอะไรกับเธออีก!!!

ทำทุกอย่างเพื่อให้เขารัก จนมีพยานรักเกิดขึ้นในวันที่เธอพร้อม แต่ข่าวดีนั้นกลับกลายเป็นข่าวร้ายและลูกของเธอก็กลายเป็นแค่ 'ของโจร'

อยู่ได้ก็อยู่...อยู่ไม่ได้ก็ไปหย่า [18+]

รักกันมาเจ็ดปี สุดท้ายความความรักของเธอก็มีค่าแค่...ของตาย วันนี้หัวใจเธอแหลกสลาย แต่เธอเก็บมันมาประกอบใหม่และเดินจากไปโดยไม่หันหลัง และแล้วเขาก็กลับมา แต่...เธอไม่ต้องการเขาอีกต่อไป

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

ความรักของเธอเป็นเพียงสิ่งไร้ค่าสำหรับเขา แต่ 'ลูก' ที่เกิดจากความใจร้ายของเขา คือสิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับเธอ