- 28
- 2.31K
- 4
- 0 (0)
เธอกำลังจะเป็นเดือนที่ลอยคู่ดาว ส่วนฉันเป็นเพียงเศษดินไร้ค่าที่แทบไม่มีตัวตนในสายตาใคร
เธอกำลังจะเป็นเดือนที่ลอยคู่ดาว ส่วนฉันเป็นเพียงเศษดินไร้ค่าที่แทบไม่มีตัวตนในสายตาใคร
"คุณอยากได้ฉันเหรอ" "คงงั้นมั้ง" แค่one Night แต่เขากลับอยากได้ every Night แบบว่าตลอดไป
นิยายแนวโคแก่กินเด็กฟีลกูดอบอุ่นหัวใจค่ะ
"เราคบกันแบบไม่ผูกมัดดีไหมคุณ...ไม่มีอะไรต้องซีเรียส สบาย ๆ" นั่นไม่ใช่คำชวนของเขา แต่เป็นน้ำฟ้าที่เป็นคนเอ่ยปากชวนเขาก่อนในตอนเช้าหลังจากใช้ค่ำคืนนั้นด้วยกัน
"หายไปตั้ง 2 ปี คิดอยากจะมาก็มา คิดอยากจะไปก็ไป อาคิณจงรู้เอาไว้คนทำไม่เคยจำ แต่คนถูกกระทำมันลืมไม่ลง" (อาคิณXแตงโม)
ถ้าจะอยู่ด้วยกัน อย่าแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ อย่าแสดงตัวออกนอกหน้าว่าเป็นอะไรกัน อย่างี่เง่าเพราะฉันไม่ชอบ คำพูดของฉันถือว่าเป็นสิทธิ์ขาด ห้ามแย้ง ห้ามเถียง ห้ามดื้อ
เจ็บกว่าการเป็นตัวเลือก คือยอมเป็นให้แล้ว แต่ก็ยังไม่ถูกเลือก
ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”
เกสรากำลังคาดหวังอ้อมกอดแข็งแรง เตรียมใจปล่อยกายให้โอนอ่อนตามแรงรั้งอย่างที่เขาทำเสมอ แต่มันกลับไม่เกิดขึ้น...ไม่กอดเหรอ...ทำไม?
คุณไม่ต้องมารับผิดชอบอะไรหรอกค่ะ เด็กไม่ได้หน้าเหมือนคุณสักนิด นิดเดียวก็ไม่เหมือน
ภานุรุจแต่งงานเพื่อกลบข่าวฉาวและกู้ชื่อเสียงบริษัท สิ่งที่เขาต้องการคือใบหย่า แต่สังคมกลับตั้งข้อสงสัยให้เขาต้องวางแผนมีลูกกับภรรยาที่ตนเกลียด "เราจะมีลูกด้วยวิธีวิทยาศาสตร์ อย่าฝันว่าผมจะแตะต้องคุณ"
เมาแล้วตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนผู้ชายก็เครียดมากพออยู่แล้ว แต่ต้องเครียดหนักกว่าเดิมเมื่อผู้ชายคนนั้นคือ.. เพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกัน! “มึงแน่ใจนะว่ามึงไม่เคยมีผัว? กูก็นึกว่าผัวมึงยืนอยู่ตรงหน้ามึงซะอีก"
เขาทิ้งผู้หญิงที่เคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้งไป...เกือบห้าปี เจอกันอีกทีเธอมีลูกแฝดวัยสี่ขวบ...คำถามคือลูกใคร?
เมื่อใครต่อใครต่างบอกว่านางหลงรักชายคนนี้จนโงหัวไม่ขึ้น แต่หลินซูเหยายิ้มเย็น ให้เป็นตัวร้ายแหกปากยังสนุกกว่าเป็นนางเอกที่โง่งม
“คอนดอมที่เอามา มันหมด” เสียงทุ้มกระซิบบอกตอนเดินขนาบข้างไปด้วยกัน เธอเอียงหน้าขึ้นมองเขา พูดอะไรไม่ออกไม่พอ ใบหน้าของเธอยังออกสีแดงจัดอีกด้วย ทั้งที่ไม่ได้ดื่มของมึนเมาแม้แต่หยดเดียว
ใครสอนให้เธอกล้าอ้างตัวเป็นเมียฉัน / คิดเองได้ค่ะไม่ต้องสอน เฮียมาร์คควรดีใจนะที่พิมยอมรับผู้ชายนิสัยแย่มีดีแค่หล่อแบบเฮียเป็นสามี
เป็นอาจารย์...สอนคำว่า 'รัก' ได้เปล่า?
คิดบอกข่าวดีเรื่องท้องให้สามีรู้ แต่จบด้วยถูกขับไล่ ต้องหนีไปคลอดลูกอย่างโดดเดี่ยว เกือบถูกฆ่าตาย หลายปีถัดมาเขาหวนมาพบลูกชายแสนดีที่เธอเลี้ยง แต่จงรู้ว่าทั้งแม่และลูกคู่นี้ไม่ได้รักอีกแล้วคุณผัวเลว
"นี่ใครสั่งใครสอนให้ทำแบบนี้...อาบอกให้หยุด! " "ไม่!... เวลา..จะนั่งบนตักอาเจย์ ชอบหลบหน้าเวลาดีนัก! ” เธอรักอาเจย์ และเขาต้องเป็นของเธอคนเดียวเท่านั้น ยั่วขนาดนี้ทนได้ทนไปสิ!
มาหาผมในเวลาที่รถไฟฟ้าเที่ยวสุดท้าย และกลับไปในเวลารถไฟฟ้าเที่ยวแรก