- 89
- 31.18K
- 197
- 0 (0)
นกฮูกหิมะ สัตว์ปีกรูปร่างอ้วนกลมที่ปกคลุมไปด้วยขนนุ่มนิ่มสีขาว ปีกขนาดใหญ่ที่พาของมันบินสู่ฟากฟ้าอย่างเงียบเชียบผิดกับขนาดตัว ใช่แล้ว เขากำลังพูดถึงตัวเอง แต่ว่าบางครั้งสโนว์ก็อยากเป็นไก่ทั่วไปมากกว่า
นกฮูกหิมะ สัตว์ปีกรูปร่างอ้วนกลมที่ปกคลุมไปด้วยขนนุ่มนิ่มสีขาว ปีกขนาดใหญ่ที่พาของมันบินสู่ฟากฟ้าอย่างเงียบเชียบผิดกับขนาดตัว ใช่แล้ว เขากำลังพูดถึงตัวเอง แต่ว่าบางครั้งสโนว์ก็อยากเป็นไก่ทั่วไปมากกว่า
ความรัก เทพเจ้า ติดเรท รักข้ามเพศย้อนยุค รักสีเทา
สลอธก็แค่ต้องการความสงบในการนอน แต่น้องชายที่อยู่บ้านข้างๆ ขยันสร้างเรื่องเสียเหลือเกิน ทั้งเสียงระเบิด เสียงปืน และอีกมากมาย... ปล่อยสลอธไปนอนเถอะ
คุณชายผู้มีสกิลหนึ่งเดียวในโลกใช้ชีวิตฮันเตอร์อย่างสงบสุขตลอดมา จนกระทั่งได้พบกับ ชายหนุ่มปริศนาผู้อ้างตนว่ามีสกิล 'มองเห็นอนาคต' พร้อมกับเรื่องวุ่นวายมากมายตามมาเป็นขบวน (สถานะ : เริ่มลงภาคสอง)
เมื่อตฤณฟื้นขึ้นมาพบว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่ได้ย้อนเวลาก่อนจะเกิดวันสิ้นโลกสามเดือน ซึ่งเป็นวันก่อนที่เขาสูญเสียคนสำคัญที่สุดในชีวิตอีกคนแม่กับพ่อเลี้ยงเพราะอุบัติเหตุเครื่องบินตก
เด็กหนุ่มผู้ที่เดินทางมาจากต่างโลก พลังที่ต้องเก็บไว้เป็นความลับ การผจญภัยที่กำลังเริ่มขึ้นและ...ความจริงบางอย่างที่ไม่เคยปรากฎในเรื่องที่เด็กหนุ่มต้องพบเจอ
“ผมขอถามเพื่อความแน่ใจ ตัวร้ายที่ว่านั่นเป็นผู้หญิงใช่ไหม?” [ โฮสต์ถามอะไรแบบนั้นกันครับ ] “ถ้าเป็นผู้หญิงก็พอจะง่ายอยู่บ้าง โล่งอกไปที” [ไม่ว่าจะนอนคิดหรือว่าตีลังกา ตัวร้ายก็ต้องเป็นผู้ชายอยู่แล้ว]
ถ้าหากคุณได้มีโอกาสทะลุมิติไปสวมร่างของใครสักคนเข้า แล้วต้องเข้าไปรับแรกกระแทกจากการกระทำของเจ้าของร่างคนเก่า พวกคุณจะทำยังไงต่อไปเหรอครับ ส่วนผมนั้น ผมแก้ปัญหาโดยการจีบท่านประธานมาเป็นแฟนซะเลย
ดิออน แร็กน่าร์ ชาฟิก ตื่นขึ้นในบ้านเด็กกำพร้า ณ ที่นั้น เขาได้พบกับทอม ริดเดิ้ล เด็กหนุ่มผู้ลึกลับที่ดิออนตัดสินใจมอบความรักให้มากล้น เขาจะเลือกทางไหนระหว่างอำนาจกับความรัก
หลังจากพยายามมาหลายต่อหลายครั้ง ‘น้ำเหนือ’ก็เข้าสู่โลกเกมมรณะได้แบบมึนงงในที่สุด แต่ทำไมที่นี่ถึงไม่ค่อยเหมือนกับที่คนอื่นเล่าเท่าไหร่เลยล่ะ?
หลานจิ้งเซวียน หรือ ฮารุอากิ ชินโด อดีตเซียนผู้ละทิ้งพันธะทุกอย่าง ขอเกิดใหม่เพื่อใช้ชีวิตตามใจตัวเอง ทว่า เมื่อก้าวสู่วงการไอดอล สายตาหนึ่งกลับเฝ้ามองไม่ห่าง ราวกับเขาเป็นโชคชะตาที่ไม่อาจหนีพ้น!
ชาติที่แล้ววิ่งวุ่นไปมาเพื่อบัลลังก์ที่มิใช่ของตนมาทั้งชาติ กว่าจะสำนึกถึงความลำบากก็โดนคมกระบี่จิ้มจนตายตก มาเวลานี้ถึงไม่พอใจที่ได้เกิดใหม่ แต่ก็ดีที่ยังเหลือตำหนัก ตั่งนอน หมอน ฟูก ไว้ให้ซุกหัวนอน
ปู่เพียงอยากนอนอ่านหนังสือในวัยเกษียณ เหตุไฉนถึงได้มายืนไหลบนท้องถนน ไถลลงพื้นหญ้าเขียวชอุ่ม พุ่งชนของแข็งจนสลบไปแบบนี้กันเล่า
อยู่ๆวันหนึ่งก็ได้มีหน้าจอปริศนาโผล่ขึ้นมาท่ามกลางความว่างเปล่าอันเป็นนิรันดร์ในโลกและมิติต่างๆ หน้าจอนั้นราวกับภาพลวงตาขนาดใหญ่ที่ถูกฉายผ่านมาจากห้วงอดีตกาลอันแสนไกล
"เป็นนายเอกแล้วมันจะยังไง ท้ายที่สุด เจ้าก็ปฏิเสธความจริงที่ว่าตัวเองวางยาผู้ชายที่แต่งงานแล้วและทำตัวเป็นเหยื่อที่โดนข่มขืนทั้งๆ ที่ตัวเองยินยอมอ้าขาให้เขาเองไม่ได้อยู่ดี.."
ภายนอกถิงถิงบุตรชายคนเล็กของท่านแม่ทัพเป็นคนเจ้าอารมณ์แต่บนหัวเขากลับมี “เจ้าตัวเล็ก” ยืนแสดงอารมณ์แท้จริงของเขาโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ และมีเพียงเฟยหลงเท่านั้นที่เห็นเจ้าตัวน้อยนี้

เพราะได้ชื่อว่าลูกเมียน้อย หลังจากที่พ่อเสียชีวิต บ้านใหญ่ก็เฉดหัวไล่เขากับแม่ออกจากบ้านทันที โดยไม่ให้ทรัพย์สมบัติใดๆทั้งสิ้น โชคดีที่แม่มีที่ดินที่พ่อเคยซื้อให้ ชีวิตเขาจึงเริ่มต้นใหม่ ณ ที่แห่งนี้
ในโลกก่อน 'หยางไป๋อวี้' คือราชาปีศาจสายเลือดบรรพกาลเชียวนะ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับ 'พันเอกเซียว' คนนั้น เหตุใดสายเลือดปีศาจในร่างจึงถูกอีกฝ่ายกดข่มได้เสียเล่า นี่ดูไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย!
ทั้งที่ ‘ซีซาน’ ตายกลายเป็นผีไปแล้ว แต่ทำไมมนุษย์ถึงมองเห็นเขาและปฏิบัติต่อเขาราวกับยังไม่ตาย มันยิ่งน่าแปลกตรงที่ซีซานต้องเข้าไปทำภารกิจในโลกสยองขวัญและยืนให้ผีด้วยกันหลอก นี่เขาต้องกลัวใช่ไหม?
เขาเป็นเพียงแค่นักเขียนโนเนมคนหนึ่ง ทว่าดันถูกดูดเข้าไปในนิยายที่ตัวเองเขียนยังไม่จบ มันจะไม่อะไรเลย ถ้าร่างที่มาเข้าไม่ใช่ตัวร้ายที่ต้องตายตั้งแต่ต้นเรื่อง ไม่ได้การ เขาต้องหาทางหนีให้ได้!