รุ่ยอิงเถาตายเพื่อชายที่รักสุดหัวใจ แต่เมื่อย้อนเวลากลับมาถึงได้ล่วงรู้ความจริงบางอย่าง ชาตินี้นางจึงหันหน้าเข้าหาปีศาจ ยืมมือทรราช ทวงคืนหนี้เลือดอย่างสาสม !

ซูเยี่ยนหรงถูกเผา ถูกหักหลัง ถูกย่ำยีศักดิ์ศรี ครานี้นางอัปลักษณ์ผู้นี้จะกลับมา...ล่มเมืองให้พินาศ แล้วส่งผลกรรมคืนแก่ผู้ที่ทำร้ายนาง

เพราะไว้ใจผู้อื่นมากเกินไป กว่าจะรู้ตัวอีกทีนางก็ถูกผลักไสมายืนอยู่ขอบเหว นางตายไปพร้อมกับความแค้นเต็มอก โชคดีที่สวรรค์เห็นใจ ส่งนางหวนคืนกลับมาในร่างสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่งเพื่อคิดบัญชีแค้น!

โชคชะตาฟ้าลิขิตให้ถานเถียนเถียนเข้ามาอยู่ในร่างนางร้าย แต่นางไม่ขอเดินตามรอยเดิม นางขอใช้วิชาความรู้ของยุคสมัย ใหม่เพื่อเลี้ยงชีพตนเองด้วยการเป็นนักแปล.. เป็นฮูหยินของท่านข้าไม่ต้องการสักนิด!

หลังผลัดเปลี่ยนราชวงศ์ นางได้พาบุตรของพี่สาวซึ่งเป็นทายาทราชวงศ์เก่าหนีตายหัวซุกหัวซุน ทว่าหนีไปได้แค่ไม่กี่น้ำก็ถูกจับตัว นางมีสองทางเลือก เพื่อปกป้องหลาน จะยอมตาย หรือจะยอมเป็นสตรีของฮ่องเต้ทรราช!

ชาติก่อนนั้นเพราะความซื่อ (บื้อ) และโง่งมทำให้ตนเองกลายที่เป็นรองมือรองเท้าผู้อื่นจนกระทั่งต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ ทว่ากลับมาครั้งนี้...นางจะขอเป็นผู้ล่า ไม่ขอเป็นเหยื่อให้ผู้ใดมารังแกอีกต่อไป!!

ทะลุมิติทั้งทีดันมาอยู่ในร่างตัวประกอบอายุสั้น ที่ต้องตายเพราะท่านอ๋องปีศาจพระเอกธงแดงอันดับหนึ่ง งานนี้ซูเยว่ต้องงัดสกิลแถขั้นเทพ และกำไลวิเศษในมือคือหวังเดียว ในการช่วยให้ซูเยว่เอาชีวิตรอดให้ได้

อยู่ๆ ตัวประกอบที่ชีวิตราบรื่นอย่างข้าก็โดนนางร้ายแย่งบท ข้าเลยต้องรับบทเป็นนางร้ายที่ต้องแต่งงานกับตัวร้ายที่โหดเหี้ยมอำมหิตแทน แล้วข้าจะรอดไหมล่ะ ขนาดนางร้ายยังหนี แล้วตัวประกอบอย่างข้าควรทำไง

องค์ชายเก้าจอมโฉดผู้นั้นข้าจะให้เขาเป็นสามี! หวนคืนกลับมาครานี้ข้าขอตัดวาสนากับสามีเก่า เดินหน้าแก้ไขชีวิตไปพร้อมๆ กับยั่วยวนว่าที่สามีใหม่ ทว่า...เหตุใดจึงกลายเป็นนางที่ถูกเขายั่วยวนเล่า!

ข้าไม่เป็นแล้วคุณหนูเอาแต่ใจ “เหม่ยเหยา” กลับมาครั้งนี้เพื่อกระชากหน้ากากคนร้ายตัวจริงอย่างคู่หมั้นและน้องสาวจอมเสแสร้ง เตรียมตัวรับแรงกระแทกได้เลย

รถที่เธอนั่งประสบอุบัติเหตุ จนเธอกระเด็นตกน้ำ แต่ก่อนที่จะหมดสติเธอนึกถึงตัวร้ายในนิยายที่ชื่อเหมือนเธอ และทั้งสองยังตกน้ำตายเหมือนกันอีก แต่หลังจากที่เธอฟื้นเธอกลับพบว่าเธอเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้าย

มีใครบ้างไม่รู้ว่าซูว่านอิ๋นคือยอดพธูอันดับหนึ่งของแผ่น ในขณะที่นางกำลังเพลิดเพลินกับความสุข จู่ ๆ ความวุ่นวายบางอย่างก็คืบคลานเข้ามาแบบไม่ให้นางได้ทันตั้งตัว

ตกลงกันแล้วมิใช่หรือว่าเมื่อถึงเมืองหลวงเราสองคนจะกลายเป็นเพียงคนแปลกหน้า แต่เหตุใดนางถึงได้พบหน้าเขาอยู่บ่อยครั้ง เขาติดใจนางที่ใดกัน...

เขาเกลียดข้าเพียงเพราะข้าเป็นกาฝากที่เข้ามาอาศัยในจวนอ๋อง เขาทำร้ายและรังแกข้าสารพัด เขานำสิ่งที่ข้าต้องการมาต่อรองให้ข้าเป็นสตรีของเขา เขาห้ามข้ารู้สึกห้ามหึงห้ามหวง เขาคิดว่าข้าจะทำได้งั้นรึ

ไหนเล่าชินอ๋องผู้เย็นชา โหดเหี้ยมและหยิ่งยโสที่นางเคยร่วมเตียงกับเขาในชาติก่อน ตรงหน้านางยามนี้มีเพียงบุรุษหน้าหนาที่ชอบทำหน้าออดอ้อนขอความเห็นใจ หรือที่เขาเปลี่ยนไปเช่นนี้เพราะมีจุดประสงค์ใดแอบแฝง

จะให้ชินอ๋องที่สูงศักดิ์เช่นท่านคุกเข่าให้สตรีต่ำต้อยอย่างหม่อมฉันได้อย่างไร ขอเพียงท่านอ๋องมอบหนังสือหย่าและส่งหม่อมฉันออกทางประตูข้างเหมือนตอนรับเข้าวังอ๋องมาก็พอ

หากมีโอกาส ข้าจะยุยงให้เสด็จแม่หลบหนี... หากมีโอกาส ข้าจะยุยงให้เสด็จแม่มีสามีใหม่... ชีวิตของพวกเราจะได้หลุดพ้นจากขุมนรกแห่งนี้เสียที!

“ความรักของเขาที่มีต่อนางดุจเพลิงที่โหมลุกจากขุมนรก มันจะแผดเผาทุกสิ่งที่เข้าใกล้นางให้วอดวายเป็นเถ้าธุลี...”

เกิดใหม่เป็นฮูหยินพระเอก แล้วทำไมต้องดิ้นรนหนีให้เหนื่อย ถ้ามันรวย หลอกเอาเงินมาให้หมดแล้วอยากไปรักกับนางเอกก็เชิญ!

ฮ่องเต้ไม่รัก ฮองเฮาเช่นนางเป็นเพียงเครื่องมือระบายอารมณ์เป็นหมากของสตรีหลังม่านที่หวังยึดอำนาจ แล้วนางก็กลายเป็นแพะรับบาป ถูกทำร้ายทั้งจิตใจและร่างกาย เมื่อเกินจะฝืนทน ฮองเฮาตัวร้ายจึงขอลาจากรักร้าย