- 18
- 9.95K
- 3
- 0 (0)
เมื่อเผลอละเมิดกฎเหล็กของสามีที่ว่า ถ้าท้องต้องทำแท้งสถานเดียว เธอจึงเลือกที่จะหย่าและปกปิดลูกที่เขาจะไม่มีวันได้รับรู้
เมื่อเผลอละเมิดกฎเหล็กของสามีที่ว่า ถ้าท้องต้องทำแท้งสถานเดียว เธอจึงเลือกที่จะหย่าและปกปิดลูกที่เขาจะไม่มีวันได้รับรู้
“ต้องให้จับทำเมียแล้วจดทะเบียนตอนนี้เลยมั้ย จะได้รู้ว่าจริงจัง"
"กูถามหน่อย เพื่อนที่ไหนมีลูกด้วยกันวะ?"
ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”
‘เธอ’ ก็แค่ของแถม ที่เขาบังเอิญได้มาในฐานะพี่สาวเมียน้อยของบิดา และยังได้เป็น ‘ภรรยา’ ที่ ‘เขา’ ไม่เคยอยากอยู่ใกล้เลยสักวัน
รักเราเป็นเรื่องบังเอิญหรือใครบางคนตั้งใจ
เธอเผลอมี one night stand กับผู้ชายที่คิดว่าเป็นหนุ่มโฮสต์ แต่กลับเจอเขาอีกครั้งในฐานะ 'คุณอา' ของเพื่อน... นายแพทย์ปวีร์ ตรียางค์กูร!
“ตั้งใจเจาะถุงยาง? ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นเขาไล่ตะเพิดเธอไปแล้ว แต่ฉันจะเมตตาให้เธอคลอดก่อน แล้วค่อยเฉดหัวเธอทิ้ง“
เลี้ยงกับมือมาตั้งแต่เกิด จะปล่อยให้เป็นของคนอื่นได้ยังไง!
ทะลุนิยายเข้ามาเป็นนางร้ายที่มีชะตาชีวิตต้องตายยังไม่พอ! เธอยังต้องเป็นภรรยาที่มีสามีพิการทางขาและมีสมองเทียบเท่าเด็กอายุ 5 ขวบอีกหรือ!
อนาวินนิ่งอึ้งไปชั่วครู่ หยาดน้ำฝนไหลลงมาบนใบหน้าและศีรษะของเขา ขณะที่ริมฝีปากของสารวัตรใหญ่ประกบลงมา ครั้งแล้วครั้งเล่า อนาวินลิ้มรสชาติของฝน และรสชาติของความเป็นชายที่ชวนเสพติด
เป็นแค่ 'ว่าที่คู่หมั้น' เขาบอกกับเธอว่า "ขอร้องอย่าอินเกิน"
ถ้าความรู้สึกมันล้ำเส้นที่ขีดไว้ ก็รีบจัดการความรู้สึกตัวเองซะ
ฟ้ารุ่งพูดได้แบบเต็มปากเต็มคำว่าบูรพาเป็นผู้ชายนิสัยเสียจนเกินเยียวยา
เมื่อพี่ชายหนีหาย'พริม'จึงต้องกลายเป็นเชลยบำเรอแค้นของ'สิงหราช'มหาเศรษฐีผู้เลือดเย็น ยิ่งเกลียดกลับยิ่งหวั่นไหว ยิ่งหนีกลับยิ่งผูกพัน ซาตานไร้ใจจะยอมคุกเข่าเพื่อแลกกับหัวใจเธอคืนมาได้หรือไม่?
เพื่อนกันเขาไม่หึงกันหรอกนะ "เจตน์" เข้าหา "ขิม" เพื่อใช้เป็นสะพานข้ามไปหาเพื่อนสนิทเธอที่เป็นถึงดาวมหาลัย แต่พอมาวันนี้เขากลับตามติดเธอยิ่งกว่าเงาตามตัว แม้ปากจะบอกว่าไม่ได้ 'ชอบ' คิดแค่เพื่อน
ต่อให้เธอทำดีกับฉันแค่ไหน "ฉันก็ไม่มีวันรักเธอ" เพราะหัวใจของฉันให้คนที่ฉันรักไปหมดแล้ว
เป็นอาจารย์...สอนคำว่า 'รัก' ได้เปล่า?
เธอจากไป...พร้อมความเงียบ ทิ้งเพียงกลิ่นไอของบางสิ่งที่เคยเรียกว่าความรัก ห้าปีต่อมา...เขากลับพบเธออีกครั้ง—พร้อมเด็กหญิงตัวน้อยในอ้อมแขน
ในวันที่เขาแม่ง...โคตรจะรักเธอฉิบหายเลย