เมื่อพี่ชายหนีหาย'พริม'จึงต้องกลายเป็นเชลยบำเรอแค้นของ'สิงหราช'มหาเศรษฐีผู้เลือดเย็น ยิ่งเกลียดกลับยิ่งหวั่นไหว ยิ่งหนีกลับยิ่งผูกพัน ซาตานไร้ใจจะยอมคุกเข่าเพื่อแลกกับหัวใจเธอคืนมาได้หรือไม่?

เป็นอาจารย์...สอนคำว่า 'รัก' ได้เปล่า?

ต่อให้เธอทำดีกับฉันแค่ไหน "ฉันก็ไม่มีวันรักเธอ" เพราะหัวใจของฉันให้คนที่ฉันรักไปหมดแล้ว

เธอเผลอมี one night stand กับผู้ชายที่คิดว่าเป็นหนุ่มโฮสต์ แต่กลับเจอเขาอีกครั้งในฐานะ 'คุณอา' ของเพื่อน... นายแพทย์ปวีร์ ตรียางค์กูร!

รักเราเป็นเรื่องบังเอิญหรือใครบางคนตั้งใจ

ถ้าความรู้สึกมันล้ำเส้นที่ขีดไว้ ก็รีบจัดการความรู้สึกตัวเองซะ

“ตั้งใจเจาะถุงยาง? ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นเขาไล่ตะเพิดเธอไปแล้ว แต่ฉันจะเมตตาให้เธอคลอดก่อน แล้วค่อยเฉดหัวเธอทิ้ง“

"กูถามหน่อย เพื่อนที่ไหนมีลูกด้วยกันวะ?"

เลี้ยงกับมือมาตั้งแต่เกิด จะปล่อยให้เป็นของคนอื่นได้ยังไง!

ทะลุนิยายเข้ามาเป็นนางร้ายที่มีชะตาชีวิตต้องตายยังไม่พอ! เธอยังต้องเป็นภรรยาที่มีสามีพิการทางขาและมีสมองเทียบเท่าเด็กอายุ 5 ขวบอีกหรือ!

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

เธอจากไป...พร้อมความเงียบ ทิ้งเพียงกลิ่นไอของบางสิ่งที่เคยเรียกว่าความรัก ห้าปีต่อมา...เขากลับพบเธออีกครั้ง—พร้อมเด็กหญิงตัวน้อยในอ้อมแขน

‘เธอ’ ก็แค่ของแถม ที่เขาบังเอิญได้มาในฐานะพี่สาวเมียน้อยของบิดา และยังได้เป็น ‘ภรรยา’ ที่ ‘เขา’ ไม่เคยอยากอยู่ใกล้เลยสักวัน

เมื่อเผลอละเมิดกฎเหล็กของสามีที่ว่า ถ้าท้องต้องทำแท้งสถานเดียว เธอจึงเลือกที่จะหย่าและปกปิดลูกที่เขาจะไม่มีวันได้รับรู้

อนาวินนิ่งอึ้งไปชั่วครู่ หยาดน้ำฝนไหลลงมาบนใบหน้าและศีรษะของเขา ขณะที่ริมฝีปากของสารวัตรใหญ่ประกบลงมา ครั้งแล้วครั้งเล่า อนาวินลิ้มรสชาติของฝน และรสชาติของความเป็นชายที่ชวนเสพติด

ฟ้ารุ่งพูดได้แบบเต็มปากเต็มคำว่าบูรพาเป็นผู้ชายนิสัยเสียจนเกินเยียวยา

ในวันที่เขาแม่ง...โคตรจะรักเธอฉิบหายเลย

เพื่อนกันเขาไม่หึงกันหรอกนะ "เจตน์" เข้าหา "ขิม" เพื่อใช้เป็นสะพานข้ามไปหาเพื่อนสนิทเธอที่เป็นถึงดาวมหาลัย แต่พอมาวันนี้เขากลับตามติดเธอยิ่งกว่าเงาตามตัว แม้ปากจะบอกว่าไม่ได้ 'ชอบ' คิดแค่เพื่อน

เป็นแค่ 'ว่าที่คู่หมั้น' เขาบอกกับเธอว่า "ขอร้องอย่าอินเกิน"

“ต้องให้จับทำเมียแล้วจดทะเบียนตอนนี้เลยมั้ย จะได้รู้ว่าจริงจัง"