- 158
- 19.31K
- 226
- 0 (0)
"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"
"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"
เขาคือเรื่องเล่าอันยิ่งใหญ่ที่มีผู้คนกล่าวถึงก่อนที่จะกลายเป็นตำนานที่ถูกลืมเลือนตามยุคสมัย
"อยากแต่งงานกับฉันมากไม่ใช่เหรอ...ถอดสิ!"
เรื่องนี้จะเกี่ยวกับหัวหน้าทีมนักพัฒนาเกม ถูกวาร์ปมาต่างโลกในเกมที่ตัวเองสร้าง แต่เกมนี้โซโล่ไม่สุด ก็เลยต้องหาสูตรสร้างทีมที่ดีที่สุดขึ้นมา เรื่องราวเข้มข้น แน่นอน 12/2568
สำหรับเธอ... เขาเป็นแฟนเก่า แต่สำหรับเขา... เธอเป็นแฟนเขา "ฉันจำได้ว่า...ฉันไม่เคยเลิกกับเธอนะ"
เมื่อสวรรค์มิใช่สถานที่แห่งความเมตตา "โชติ หาญเจนศึก" เด็กหนุ่มผู้ครองสายเลือดนักรบ ถูกดึงเข้าสู่ศึกมหากาพย์ระหว่างมนุษย์กับเทพเจ้า หลังจาก "ภพทวารา" ประตูเชื่อมสองภพถูกเปิดออกความโกลาหลก็เริ่มต้นขึ้น
ใครจะไปคาดคิดว่าผู้ชายลุคอันตรายที่จับเธอกินเพราะความเข้าใจผิดในคืนนั้น คือท่านประธานหนุ่มมาดขรึมในบริษัทที่เธอเพิ่งเข้าทำงาน ผู้ชายที่เหมือนหลุดออกมาจากหนังเอวีจะกลายเป็นประธานบริษัทได้อย่างไร
ขอแฟน... แต่ได้สามี แถมใครคนนั้นเป็นอาจารย์และพี่ชายเพื่อน!
แต่งเข้าบ้านนายพลหลี่ว่าเหนื่อยแล้ว…แต่การจะรักษาหัวใจของเขาไว้ให้ได้เหนื่อยยิ่งกว่า! เพ่ยถิงถิงนางร้ายจากยุคปัจจุบันที่ฟื้นขึ้นมาในร่างหญิงสาวยุค 80 ที่กำลังจะถูกคลุมถุงชนกับนายพลหนุ่มสุดเย็นชา
‘บ้าไปแล้ว อะไรกัน ทำไมฉันถึงถูกมัดมือมัดเท้า เอาผ้ายัดปากไว้อย่างงี้เล่า แล้วนี่ชุดกี่เพ้าสีแดงกับผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวงั้นเหรอ’ ชิงเยว่คิดอย่างมึนงง เธอถูกส่งข้ามมิติมาอยู่ไหนสภาพไหนกันแน่เนี่ย
เมื่อเวทมนตร์รุ่งเรือง ไสยเวทกลับถูกลืมเลือน เทวานิล นักคุณไสยผู้เกรียงไกรจากอดีต จึงคืนชีพสู่โลกใหม่ เพื่อล้างบางศีลธรรมที่ถูกบิดเบือน ท่ามกลางอำนาจและความเปลี่ยนแปลง... บทสรุปจะเป็นเช่นไร จงติดตาม!
โรงเรียนในฝันที่พร้อมการันตีอนาคตและมอบผลประโยชน์มหาศาลกลับซ่อนสนามรบสุดโหดของเหล่าอัจฉริยะเอาไว้ ยูคิโอะที่ถูกจัดมาอยู่ในห้อง C จะไต่ขึ้นสู่จุดสูงสุดหรือถูกเหยียบย่ำท่ามกลางเกมคัดคนอันไร้ปราณีนี้?
หนึ่งผู้...จดจำคำสัญญา เฝ้ารอวันเวลาสุขสมสมหวัง ด้วยใจอันมั่นคง อีกผู้...หลงลืมคำสัญญา หันหลังให้กับความรัก วาจาที่กล่าวมาแค่ลมปากและปล่อยให้เวลา...กลืนกิน...ลืมเลือน....