- 52
- 21.13K
- 79
- 0 (0)
“ว่าไงยายเด็กเกเร โทรมาขอโทษพี่ข้อหาที่หนีกลับก่อนแล้วไม่บอกเหรอ” “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป ไม่ต้องมารับอีกแล้วนะคะ ลิลากลับเองได้” “พี่…” “แค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ” พี่น้องก็พี่น้อง เธอเป็นให้ได้อยู่แล้ว!
“ว่าไงยายเด็กเกเร โทรมาขอโทษพี่ข้อหาที่หนีกลับก่อนแล้วไม่บอกเหรอ” “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป ไม่ต้องมารับอีกแล้วนะคะ ลิลากลับเองได้” “พี่…” “แค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ” พี่น้องก็พี่น้อง เธอเป็นให้ได้อยู่แล้ว!
โปรแกรมเมอร์ที่จู่ๆ ก็กลายเป็นนางร้ายที่ต้องตายด้วยน้ำมือพระเอกในนิยาย เธอจึงต้องเอาตัวรอดด้วยการออกห่างจากพระเอกให้มากที่สุด แต่มันกลับทำให้เขายิ่งอยากเข้าใกล้ และกำจัดทุกคนที่คิดจะเข้าใกล้เธอ
“ถ้าอยากได้การคุ้มครองจากฉัน เธอต้องจ่ายมันด้วยร่างกาย...ตกลงหรือเปล่า?”
"แต่งงานกับพี่สิ กล้าหรือเปล่า?" นี่คือข้อเสนอของแฟนเก่าที่ยื่นให้ฉัน
“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”
“อัยย์ไม่ยุ่งกับคนคุยเพื่อน” “…พี่ไม่ได้ชอบเพื่อนเธอ แต่พี่ชอบเธอ” อยู่ๆคนที่ปฏิเสธกันเมื่อสามปีที่แล้วกลับมาบอกว่า ‘พี่ชอบเธอ’ เธอควรจะรู้สึกยังไง?
หลี่เสวี่ยหนิงนักวิจัยด้านการเกษตรเสียชีวิตเพราะการระเบิดในห้องทดลอง ทำให้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของน้องสาวท่านแม่ทัพ มีระบบสวรรค์เกษตรกรรมคอยช่วยเหลือให้เธอทำฟาร์ม จนกลายเป็นผู้ทรงอำนาจมากที่สุดในแคว้น
อลิสามอบร่างกายและหัวใจด้วยความรักทั้งหมดที่มี แต่สำหรับราชันย์เป็นแค่การลวงหลอกเท่านั้น
'อธิชนม์' ผันตัวจากการเป็นสัตวแพทย์อนาคตไกลในอเมริกา มาดูแลฟาร์มโคนมชื่อดังที่เชียงใหม่ของบิดา พร้อมกับ 'บุตรสาวลูกครึ่ง’' วัยห้าขวบ ที่อยากได้ 'น้องสาวนอกไส้' ของเขามาเป็นคุณแม่
“อาม่าอายุมากแล้ว บอกว่าอยากเห็นพี่มีลูกก่อนตาย ถ้าพี่ช่วยเธอได้ ก็แต่งกับพี่ แล้วคลอดเด็กให้พี่คนหนึ่ง ตกลงไหม”
'ชอบได้ ก็เลิกชอบได้เหมือนกัน เหมือนที่พี่ไม่ชอบหวานแต่ก็ทำเหมือนชอบนั่นแหละ'
เจ็บกว่าการที่เขาไม่รักก็คือเขายังตัดใจจากแฟนเก่าไม่ได้...ถ้าเขามีแฟนเก่าคนโปรดแบบนี้ก็แยกย้ายกันไปน่าจะดีกว่า
ไม่ขอเป็นแฟน ไม่มีสิทธิ์มาประกาศตัว ทำได้เพียงหึงหวงเหมือนหมาบ้าอยู่ในเงามืดเท่านั้น - สุดเก๋ -
สุริยะแค่นหัวเราะในลำคอ “จะมีผัวง่ายนิดเดียว ให้สอนมั้ยล่ะ”
เมื่อคนในอดีตกลับมาอีกครั้งในฐานะเจ้านาย แถมยังจูบเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอ ปาลินที่สู้คนจะไม่ยอมใจอ่อนและเจ็บอีกเป็นครั้งที่สองแน่นอน
“เธอน่ารักขนาดนั้น ฉันจะอดใจยังไงไหวเล่า” “ก็ยังอดมาได้ตั้งปีกว่านี่คะ” นับดาวทำปากยู่ “โธ่ หนูเล็ก” ปรมะหัวเราะ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สาบานเลยว่าเธอไม่รอดมือฉันตั้งแต่คืนวันแต่งงานแน่”
เมื่อสามีพาเด็กเก้าขวบมาอยู่ด้วย อ้างว่าเป็นลูกชายเพื่อนสนิทที่เสียไป แต่เขาดีกับเด็กคนนั้นมากกว่าใส่ใจเมียอย่างเธอที่กำลังท้อง หรือว่าจริงๆ แล้วเด็กคนนี้คือลูกลับๆ ที่สามีปิดบังไม่บอกเธอ
โลกนี้หาผู้ชายที่ดีกว่า ‘เสี่ยยี่’ ไม่ได้อีกแล้วนะหนูนะ
ระยะห่างของเพื่อนสนิท คือศูนย์เซนติเมตร ที่ใกล้พอที่จะได้ยินเสียงหัวใจ แต่ก็ไกลเกินกว่าที่จะเรียกร้องอะไรไปมากกว่านั้น
เขามันสุดจัดในรุ่น ปั๊มเกียร์ไว้เป็นร้อยอันเพื่อแจกสาว แต่ขอโทษทีฉันก็จี๊ดไม่เบาเหมือนกัน ไม่งั้นเอาเขาไม่อยู่หรอก “ห้ามแจกเกียร์ให้ใครต่อใครไปทั่วแล้ว เข้าใจไหม?”