เป็นอาจารย์...สอนคำว่า 'รัก' ได้เปล่า?

เจ็บกว่าการเป็นตัวเลือก คือยอมเป็นให้แล้ว แต่ก็ยังไม่ถูกเลือก

“เธอน่ารักขนาดนั้น ฉันจะอดใจยังไงไหวเล่า” “ก็ยังอดมาได้ตั้งปีกว่านี่คะ” นับดาวทำปากยู่ “โธ่ หนูเล็ก” ปรมะหัวเราะ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สาบานเลยว่าเธอไม่รอดมือฉันตั้งแต่คืนวันแต่งงานแน่”

“ม่อนไม่น่ารักคุณเลย” “ฉันก็ไม่ได้ขอให้มารัก”

"พี่ไม่รักแพร แพรก็ไม่สนหรอก ผู้ชายหรรมไซซ์ 56 ไม่ได้มีคนเดียวในโลกจ้ะ!”

เธอผิดเองที่เลือกทางเดินโง่ ๆ นี่ พิมพ์นาราทรุดตัวอยู่กับพื้นอยู่ตรงหลังประตูบ้าน ตรงที่ที่กวีวัธน์เพิ่งจะเดินออกไป

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

"ผมพาอ้ายมาคืนเถ้าแก่แล้วนะ" "เออดี !” เขาตอบกระแทกเสียงกลับมาสั้น ๆ "ดีที่ยังรู้จักหาทางกลับมาและรู้ว่าต้องเอามาคืนใคร"

เพราะวันนั้นเขาเลือกที่จะทิ้งเธอไป วันนี้จึงเป็นได้แค่ ‘ลุงอัศ’ ของเด็กน้อยที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับแกะ

คุณได้ใจคนเลวบ่อยหรือรวี ถึงได้รู้ดีเหลือเกินว่าต้องทำอย่างไร

“ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ซะ อย่ายึดติดกับอะไรที่มันไม่ได้มีความหมาย” แววตาเธอระริกไหว “ฉันแค่เผลอ… แค่นั้นจริง ๆ อย่าคิดให้มันมากกว่านั้น”

เขามีคนรักอยู่แล้ว แม้นว่าเธอคนนั้นจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ยังเฝ้ารอโดยไม่สนใจเมียกับลูกที่บ้าน กระนั้นเพราะความรักที่มีให้ สาวใช้อย่างเธอก็ยังเฝ้ารอรับใช้เขาเยี่ยงทาส แต่แล้ววันเลิกทาสก็มาถึง...

"นอนกับฉัน นอนแบบมีอะไรกัน ไม่ต้องใช้หัวใจ ใช้แค่ร่างกายแลกเปลี่ยนความสุขกัน นี่คือวิถีการเป็นผู้หญิงของฉัน และฉันจะไม่รักเด็กของตัวเอง ไม่ต้องพยายามเอาใจ วันเกิดหรือวันครบรอบอะไรไม่ต้องจำ ไม่สำคัญ"

เธอกับเขารู้จักกันมานาน แต่ไม่ได้อยู่ในชีวิตของกันและกัน วันหนึ่งเขาก็เข้ามาปั่นป่วนหัวใจของเธอ ให้ตกลงไปในหลุมพรางที่เขาขุด โดยไม่รู้เลยว่าเขาคือใครอีกคนที่อยู่ในชีวิตเธอมานาน

"แค่ก้มหัวให้ ไม่ได้หมายความว่าฉันใจดีกับเธอ...คราวหน้า อย่าเอาเรื่องไร้สาระมาทำให้ตัวเองสับสนอีก ต้องแยกแยะให้ออก เพราะเซ็กซ์ไม่ได้หมายถึงความรักเสมอไป"

“รักแล้วพี่ คงรักนานแล้วด้วย แต่เพิ่งรู้เอาตอนที่เธอไม่อยู่แล้ว”

ในเมื่อเขาไม่พร้อมจะมีลูก งั้นลูกของเธอก็ไม่จำเป็นต้องมีพ่อ และชีวิตของเธอก็ต้องไม่มีเขาด้วยเหมือนกัน

รักกันมาเจ็ดปี สุดท้ายความความรักของเธอก็มีค่าแค่...ของตาย วันนี้หัวใจเธอแหลกสลาย แต่เธอเก็บมันมาประกอบใหม่และเดินจากไปโดยไม่หันหลัง และแล้วเขาก็กลับมา แต่...เธอไม่ต้องการเขาอีกต่อไป

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

“ฉันพยายามแล้วที่จะบอกให้คุณรู้เรื่องลูก แต่คุณต่างหากที่ไม่ให้โอกาสฉัน คุณต่างหากที่เป็นคนผลักไสฉันกับลูกออกมาจากชีวิตเอง”